Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

maandag 19 oktober 2009

LANGE WAPPER

De mensen hebben gestemd en het werd NEEN. Dan zie je de slechte verliezers,de katholieken en de liberalen (de NVa zag ik gisteren nergens, maar dat was ook niet nodig, zij gedragen zich als slippendragers van de CDNV), vasthouden aan hun standpunt en niet aanvaarden dat de Antwerpenaar voor een keer mondig is. Neen, ze wijzen er zelfs op dat de instelling van de Antwerpenaar sowieso negatief is en de liberale kranten drijven het nog verder, de Antwerpenaar stemde hiermee tegen Brussel, want Brussel ligt de Antwerpenaar nu eenmaal niet. Nu heb ik Patrick Burgemeester dat ook halvelings horen zeggen: 't stad, Antwerpen dus, zou volledig uit de onderhandelingen zijn gehouden. Antwerpen is volgens mij de optelsom van de Antwerpenaren en dus werd er gewoon geen rekening met hen gehouden, logisch dus dat er om een referendum werd gevraagd.
Maar de SPa zit een beetje in de knel en Patrick kronkelt zich in allerlei bochten om toch maar niets stout te zeggen, hij is bezorgd. Maar waarvoor is hij dat? Wel als het op stemmen aankomt dan moet er worden gepraat met het Vlaemsch Belang - die tussen twee lijntjes wel de beste en meest begrijpelijke anti-brochure in de bussen had gestoken - en ook Groen (de uitvinder van het cordon sanitaire!) ziet nu de rekening geprenteerd, want zonder het Belang zal het helemaal niet gaan. Ik denk dat die brug er komt, omdat het politiek zootje nu eenmaal niet tot een overeenkomst zal komen en hiermee voor de zoveelste keer de Antwerpenaar een mes in de rug zal steken. En dan krijgt de ommekeer van Patrick Burgemeester wel een andere betekenis, hij zag de bui al hangen en zette zijn huik naar de wind, maar wist eigenlijk al dat die brug zou doorgaan.
De burger nogmaals in de zak gezet.

donderdag 8 oktober 2009

POLITIEK, POLITIEK

Sinds 4 weken loop ik samen met een paar dwazen iedere woensdagnamiddag rond Brabo in protest tegen de Lange Wapper. Vier weken geleden waren er een 20tal mensen, 3 weken geleden waren dat er een 50tal, 2 weken geleden was er blijkbaar een mail rondgegaan en daagden er een twintigtal meer op. Maar deze week was er plotseling een groepje mensen van de pvda. Die begonnen al dadelijk met t-shirts aan te trekken met slogans op voor de geneeskunde voor het volk - op zichzelf een schone zaak maar daarvoor was het een groep mensen geweest die zonder enige politieke bedoeling daar waren, enkel aan de toekomstige generaties dachten, en nu werd het plotseling weer politiek. (Je kunt natuurlijk zeggen dat alles politiek is.) Toen er door enkele fotografen werd gesuggereerd om een foto van de groep te maken, waren het diezelfde amadezen (ik blijf ze zo noemen) die vooraan gingen staan. Ik ben rustig - eigenlijk niet - rond Brabo blijven toeren en bedacht dat de laatsten zeer dikwijls de eersten zijn.

maandag 5 oktober 2009

GISTEREN IN KRANT DE ZONDAG

MAROKKO WEIGERT MOORDENAAR UIT TE LEVEREN
Drie jaar na de moord op juwelier Eddy Sabbe in Lede is er nog geen zicht op een procesdatum of de uitlevering van de naar Marokko gevluchte hoofdverdachte Mohammed Hachem (31).
Het parket in Dendermonde liet het 4.000 pagina's dikke strafdossier vertalen naar het Arabisch, zodat Hachem in Tanger kan worden berecht, maar het parket-generaal daar maakt geen aanstalten om de man op te pakken.
Belgische speurders kennen het adres van Hachem en stelden vast dat hij in Tanger in luxe leeft. Ze vermoeden dat Hachem met de opbrengst van de roof de Marokkaanse gerechterlijke autoriteiten heeft omgekocht. Hachem heeft de dubbele nationaliteit en Marokko weigert de man uit te leveren of te arresteren.

TOT ZOVER DE KRANT.
Even wijzen op die dubbele nationaliteit. Dat kan blijkbaar een vrijgeleide worden om te roven en te moorden.
Wat betreft die vertaling: neem ongeveer 33 lijnen per blad met 13 als een gemiddeld aantal woorden per lijn, vermenigvuldig dat met 4.000, dat zijn dus 1.716.000 woorden. Men betaalt een beëdigd vertaler gemakkelijk 3 € per woord, maar ik neem aan dat er hier wel prijsafspraken zijn gemaakt en dat er 1 € per woord is bedongen, wat dan de lieflijke som van één miljoen zevenhonderd zestien duizend € geeft (in oude Belgische franken 69.223.268) - en dan maar zeiken dat er gaten in de begroting zijn.

vrijdag 2 oktober 2009

SCHRIJVEN OM DEN BRODE

Als je de naam Chrétien Breukers op Literatuurplein.nl intikt, kun je een lange lijst van publicaties onder deze naam terugvinden. Chrétien schrijft volgens mij namelijk om den brode. Dit jaar bijvoorbeeld verscheen bij de Friese Pers (?) de dichtbundel Gysbert Japicx bezoekt het drielandenpunt (53 pag. 17.50 € of 0,33 € per pagina) en de poëziebundel Het beeld van Monsieur Jacques (48 pag. 19.50 € of 0,40625 € per pagina). In 2008 hadden we Elke avond wordt het vroeger laat (redactie/74 pag. 10€ - Uitgeverij De Papieren Tijger), Gedichten schrijven: de regels van het vrije vers (over grammatica, lexicografie, rijmboeken, schrijfhulp, taalvaardigheid/uitgeverij Augustus) waarover het Nederlands Dagblad schreef: Hij beschrijft zijn eerste kennismaking met gedichten zelfs als een bekering, als iets dat zonder hem in hem geschiedde. Hij weet de plaats en het moment van die bekering nog precies: ,,In de bus van Weert naar Leveroy begon ik te lezen en ineens stuitte ik op het gedicht 'Zwerversliefde' dat begint met de roesverwekkende regels:

Laten wij zacht zijn voor elkander, kind -
want, o de maatloze verlatenheden,
die over onze moegezworven leden
onder de sterren waaie' in de oude wind.


Nou moe? Er is ook nog Korte geschiedenis van het voorafgaande (poëzie/Uitgeverij De weideblik/62 pag. 22.50€ of 0,3629 € per pagina), datzelfde jaar vertaalde hij samen met 2 anderen het schitterende Nacht van Edgar Hilsenrath (een oorlogsroman/Uitgeverij IJzer), publiceerde Tongebreek & Niemendal (poëzie/Uitgeverij De weideblik/64 pag. 22.50€ of 0;35156 € per pagina) besproken in Poëzierapport (?), De Recensent (?), 8Weekly (?), Krakatau (?), Woest en Ledig (?). En er volgt nog een lange titellijst. Breukers vertaalde bijvoorbeeld een boek over Erwin Rommel en een boek met de titel 100jaar wielrennen,

vertaalde Zwanger na je 30ste, een Handboek voor de kantoorspion, stelde hier en daar wat samen, schreef her en der een nawoordje, bezorgde de verzamelde gedichten van Hans Berghuis (in Vlaanderen al even onbekend als Chrétien himself). Toen hij werd geïnterviewd na het verschijnen van 25 jaar Nederlandstalige poëzie 1980 – 2005 in 666 en een stuk of wat gedichten verklaarde hij ‘Tot dusver is het zo, dat de dichters reageren en de pers zwijgt. Dat komt nog. Neem ik toch aan. Als deze bloemlezing geen pers krijgt, is er iets mis met 'het poëziewereldje'. Zou Chrétien misschien niet beter in eigen hart kijken? En hij komt dan erg zielig over als hij antwoord op de vraag: Heeft Komrij zelf al gereageerd op je bloemlezing? ‘Nog niet. Maar hij zal binnenkort wel reageren, denk ik. Hoop ik, bedoel ik.’ Chrétien zit niet verlegen voor een stoute uitspraak als hij beweert: ‘Chabot is volgens mij geen dichter, maar een entertainer. Ik zie hem wel eens op de tv. Dan doet hij op afroep een beetje vreemd. Waarom zou ik werk van hem opnemen?’ Ja, vroeger waren er ook van die mensen die probeerden interessant te lijken door hun bekende mededichters een zet te geven, of erger nog, hun jaloezie op beter verkopende dichters te kanaliseren in slecht geschreven kritieken. Wat Chrétien nu doet op zijn site decontrabas.com. Deze site is gevuld met nieuwtjes, roddels en ditjes en datjes, die hij sprokkelt op alle presentaties van nieuwe boeken en op prijsuitreikingen – zijn drank hoeft hij dus al niet meer te betalen. Iedere dichter komt wel eens aan de beurt, recent nog hekelde hij Marc Pairon op deze site. Pairon uiteraard gelukkig natuurlijk, want over hem wordt geschreven op nauwelijks bekende sites door nauwelijks bekende dichters EN in de grote kranten. Pairon heeft ook de route gedaan van bijna alle radiostations in Vlaanderen en haalde de televisie op Gedichtendag 2009 met zijn erg toegankelijke poëzie (VTM-nieuws en het nieuws van de VRT televisie). Hier is Chrétien dus nog helemaal niet in geslaagd en daarom klinken zijn stukjes wat nijdig als anderen erin slagen de gunst van het publiek te winnen.