Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

zondag 1 november 2009

WELKOM BIJ DE ISLAMCRITICI

Toen ik gisteren Etienne Vermeersch op radio één hoorde praten over zijn jarenlang durende strijd tegen de katholieke kerk, denk ik dat samen met mij velen zich in hem herkenden. Velen van ons hebben zich ontworteld aan hetgeen ze in Rome prediken en dat ook openlijk verklaard en hebben Rome zelfs aangevallen. En dan zegt Vermeersch: 'maar nooit heeft iemand uit die hoek mij met de dood bedreigd, integendeel zelfs, ze zouden en zullen voor me bidden. Hoe anders is het gesteld met de islam,' aldus weer Vermeersch, 'die allerlei waanzin aan mijn adres stuurden, tot en met doodsbedreigingen toe, enkel en alleen omdat ik de Deense cartoons verdedigde.'
Maar nu komt de kat op de koord. Islam-collaborateurs (zoals bijvoorbeeld auteur Tom Naegels er een is - als men vreet van de islamhuif kan men natuurlijk niet anders) verwijzen dan naar hetgeen de katholieke kerk in de jaren van de autodafe en de kruisvaarten heeft uitgehaald, hetgeen op zich dus een kritiek op hun handelwijze inhoudt. Hoe kunnen ze nu dan de islamisering goedpraten, vraag ik me af.
Wel ik ben bereid om het etiket "zwartzak" opgeplakt te krijgen, enkel en alleen omdat mijn vader voor de Duitsers heeft gewerkt, maar ik wil niet met alle zonden van de kruisvaarders worden beladen en ik vermoed velen met mij. Gelukkig beginnen er nu ook verstandige mensen - Geert van Istendael, Benno Barnard, Wim Van Rooy - in te zien dat als we niet opletten de sharia onze toekomst wordt en de oude slogan liever dood dan paaps krijgt weer inhoud.
"Als god bestaat, dan zal ik hem op het matje roepen,' zegt Vermeersch en gelijk heeft ie.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten