Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

maandag 30 mei 2011

IEDER LAND HEEFT ER RECHT OP


In Vlaanderen hebben we Eddy Wally.
In Iran hebben we Ahmadinejad.

TAAL ENZOVOORT

Als ik ooit een kameraad had wiens Antwerps beter was dan het mijne, is het Frank. Frank heeft recent enkele medische ingrepen gehad. De meest recente had iets te doen met zijn darmen en een gezwel. Frank lag op een kamer voor vier. Naast Frank was er ook ene Mamoud. Op een nacht leden én Frank én Mamoud ondraaglijke pijnen, wat zich veruiterlijkte in gekreun, gesteun en gestamel. Die nacht werd duidelijk dat er verschillen bestaan tussen allochtonen en autochtonen.
Mamoud: Aaaa, aaa, Allah, Allah akbar, Allah, aaaaaaaaa...
Frank: Gotverdomme, gotverdomme, dat doe zeer, gotverdomme, verdomme, waarom moet ik zoveel afzien!

Gehoord op tram 24:
Mooi allochtoon meisje: Die van Latijn was vandaag weer niet te pruimen.
Ander mooi allochtoon meisje: Die van ons is een ze, en die heeft stemmingen dat het niet mooi meer is.
Eerste meisje: Wie hebben jullie voor islam?
Tweede meisje: Je wil het niet weten, een zagevent tot en met.
Eerste meisje: Ja, die hebben wij ook.
(Ik herinner me een gelijkaardige dialoog van zowat 60 jaar geleden, alleen ging het dan over een priester.)



Binnen enkele dagen wordt formateur Di Rupo geopereerd aan zijn stem. Een mirakel zou zijn dat hij na zijn operatie enkel nog perfect Nederlands zou praten.p

dinsdag 17 mei 2011

DE VRIJHEID VAN SPREKEN

Gisteravond zat de Limburgs-Turkse politicus Selahattin Koçak in de klas van Frieda. Deze meestal leuk uit de hoek komende Turk weet binnen die grappigheid heel wat te verbergen. Zo waren er opmerkingen van hem over het varken dat de klas van Frieda 'versiert', mocht men niet met spek schieten en wist hij van Bart De Wever te vertellen dat die alleen de getoonde volborstige dames van de achterkant zou herkennen.
Dat islamietjes geen varken mogen eten, weten we al enkele tijd, want zelfs in de scholen wordt geen aram voedsel meer geserveerd, dat hebben ze alvast gedaan gekregen. En dat homoseksualiteit een grote zonde is binnen de islam weten we, tussen de moslims vindt men de meeste potenrammers en De Wever onrechtstreeks tot die groep van mensen rekenen is binnen zijn geloof een grote belediging . De andere godsdiensten doen meer een oogje toe, op basis van iedere gelovige is er een.
Selahattin, je bent nu eenmaal in België, en daar heb je vrijheid van spreken, dus doe maar. Dit in tegenstelling tot Turkije waar schrijvers en journalisten worden vervolgd als ze de waarheid schrijven, namelijk dat Turkije een grote moslimgevangenis is, en dat ondanks de grote Ata Turk.
Selahattin je mag zo leuk zijn als je wil, maar in een moslimgevangenis wil ik en de overgrote meerderheid van de Belgen niet leven. Ik begin te twijfelen of de bijnaam die men je heeft gegeven, namelijk "bruggenbouwer", nog wel dienst mag blijven doen.

maandag 2 mei 2011

DE SLEGTE OOGST


Net een paar dagen ziekenhuis achter de rug. Had me voorzien van enkele boeken bij boekhandsel De Slegte. 3 kopen en het goedkoopste van de drie gratis. Woody Allen's 'Louter anarchie' bevat 18 verhalen en eerlijk gezegd voel je je zelfs aan die lage prijs bekocht, als je er maar twee ervan echt goed vindt. 'De afwijzing' is daar een van. Het gaat over de afwijzing van een kind op een elite kleuterschool en wat de vreselijke gevolgen daar kunnen van zijn. Hilarisch. Het andere verhaal 'Op een kwaaie dag zie je alles helder' vertelt over verbouwingen en de perikelen die hier verbonden aan zijn. Lachbui toegestaan. Ik vond 1 oneliner ofte aforisme in deze bundel: De mens is het enige dier dat het kan vertikken een ober een fooi te geven.
Je kunt je helemaal niet bekocht voelen en je zelfs afvragen waarom 'Op slot' van Bernlef daar is beland. Het leven en de dood van schilder IJsbrand gezien door de ogen van zijn vriend de fotograaf, Dick Noordeloos, en eveneens door zijn van hem al jaren vervreemde dochter, is een must. Daarnaast is er het verhaal van IJsbrand en
zijn vrouw Nadia, die ondanks haar voortschrijdende leeftijd, op de doeken van IJsbrand steeds de mooie jonge vrouw blijft die hij jaren geleden in Amsterdam leerde kennen. Een roman over oud worden, eenzaamheid, vervreemding zoals enkel Bernlef die kan schrijven.
Daarnaast was er dan 'Zwaarte' van Jeannette Winterspoon, een eigenzinnige benadering van de Griekse mythe van Atlas, die door Zeus gedwongen wordt de wereld voor eeuwig op zijn schouders te dragen. En over het bezoek van Herakles, de enige die sterk genoeg is om het eventueel van Atlas over te nemen en het op een bepaald ogenblik ook doet. Gerd de Ley, aforismenverzamelaar, kan zich hier uitleven, want hier staat enorm veel wijsheid uitgestald. Een erg leuk en apart boek.
Toen ben ik aan de herlezing van 'Hersenschimmen' van Bernlef begonnen. Ik wilde na meer dan 20 jaar deze roman over aftakeling en dementie na die 'Op slot' ervaring opnieuw aanpakken. Ik weet nu, nu dat alles dichterbij komt, als je de zeventig voorbij bent, dat 'Hersenschimmen' een erg scary boek is. Ik weet zelfs niet of ik hem verder durf te lezen.