Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

zaterdag 24 december 2011

WELKOM IN 2060






Enkele maanden geleden was er een stadsbeambte die aan een verzamelde groep mensen meedeelde dat 2060 ongeveer 200 nationaliteiten herbergt. Ik ben een bewoner van 2060 en in Antwerpen geboren. Er is dus niets mis met mijn Nederlands. Maar als ik de buurtmensen bevraag, zijn er heel wat die geen vermaledijd woord Nederlands kennen, sommigen enkele woordjes. Dat maakt dat ze geen Vlaamse kranten lezen, niet naar Belgische of Antwerpse zenders kijken en blijkbaar niet weten (of willen ze het niet weten?) dat er wordt gestaakt.
Dus donderdag stonden er even lustig als tevoren witte, groene, blauwe, gele en zwarte zakken aan de deur, met daarbij nog het grof vuil. Vrijdag zag je hier en daar dat sluikstorters er hadden van geprofiteerd om er nog wat bovenop te gooien. Nu, zaterdag, lag er nog wat meer rotzooi.
Op mijn zaterdagse wandeling door de stad heb ik nergens nog vuil zien staan, ik geef toe dat ik niet de hele stad doorkruiste, maar je stelt je toch vragen. Wil men 2060 nog dieper de dieperik in, doe dan zo verder!

woensdag 21 december 2011

TOERISME

Als je Dachau intikt op Google, krijg je uiteraard een hele rist websites, maar erg dicht vooraan vind je:

Duitsland.NL | Topattracties in Duitslandwww.duitsland.nl/site/topattracties.htmlIn cache - Vergelijkbaar
Dachau, Duitsland Een bezoek aan Dachau of een ander concentratiekamp is een emotionele ervaring, maar is desalniettemin een essentieel onderdeel van ...

Nou ja.

vrijdag 16 december 2011

HIJ HAD GELIJK


De Antwerpse schepen voor Onderwijs, Robert Voorhamme, heeft zich geëxcuseerd voor zijn uitspraak dat het huidig onderwijssysteem "veel afval creërt". In een interview zei hij dat jongeren "vogels voor de kat zijn op de arbeidsmarkt, veroordeeld tot levenslange uitkeringen, en zo onze sociale zekerheid in het gedrang brengen". Hij reageerde hiermee op cijfers waaruit bleek dat meer dan de helft van de leerlingen in Antwerpen een leerachterstand hebben.
Nu vertelt een socialist eens de waarheid en gaat zich daarvoor dan nog verontschuldigen ook. In wat voor een wereld leven wij nu?

LAAT DE GEPENSIONEERDEN DE CRISIS BETALEN


Toen ik 5 jaar geleden (ik was 67) met pensioen ging, kon ik met de trein rijden voor de som van 3,20 € heen en weer, dat werd wat later opgetrokken naar 4,20 € en het werd uiteindelijk (hopelijk!) 5,20 €. De NMBS kwam niet toe, dus laten we het maar halen bij de 65plussers. Trouwens heel die regeling is knudde, want de oudjes (ik inbegrepen) moeten zich aan bepaalde uren houden, uren die de NMBS goed uitkomen, omdat ze minder druk zijn.
Als je de gezegende 65plus hebt bereikt wil het wel eens voorkomen dat je regelmatiger naar de dokter en het ziekenhuis moet. Oplossing daarvoor was natuurlijk een hospitalisatieverzekering. Die is in de loop der jaren wel heel wat gestegen, terwijl je niet eens meer een eenpersoonkamer mag opeisen, wat vroeger wel kon. Bij ziek zijn, horen medicijnen. Nogal wat onontbeerlijke medicijnen worden niet terugbetaald en voor een aantal andere is het remgeld gestegen.
En nu willen ze ook nog het gratis gebruik van de lijn afschaffen voor de 65plussers. Ik dacht dat deze regering het zou doen met besparingen, maar wie dat ooit heeft geloofd, gelooft ook nog in Sint-Niklaas, en sinds die geen kruis meer op zijn mijter heeft, mag die ook liegen.

vrijdag 9 december 2011

GROENTEN UIT BALEN: DE FILM


Hiernaast zie je het omslag van de tweede druk van het boekje "Groenten uit Balen", dat in februari 1972 verscheen (oplage 500), nadat de eerste druk (1500ex) in januari 1972 met de slag was uitverkocht. Natuurlijk was de reden hiervoor dat deze ter gelegenheid van de première van het stuk in Balen (door het Brussels Kamertoneel) aan de werkelijke deelnemers van de staking werden verkocht. Tijdens de eerste voorstelling gingen de hoofden van de aanwezigen zeer dikwijls in de richting van hen die achter de namen Jan (Arnold Willems), Clara (Joanna Geldof), Germaine (Annelies Vaes), Luc (Johan van Lierde) en Opa (Jos Simons) verborgen zaten (het boekje is door hen gesigneerd). 1972 kenden de groenten in de originele rolbezetting de tv-première. In 1983 werd het door de toenmalige BRT op tv gebracht met een lichtjes gewijzigde rolverdeling. En nu, 40 jaar later, is er de film met Stany Crets, Tine Bertels, Evelien Bosmans, maar ook met een sterke bijrol van Koen De Bouw, een nog betere rol van Veerle Dobbelaere, de altijd goede Axel Daeseleire, een sublieme Lucas van den Eynden, kortom alles aan deze film is top, misschien is er voor hen die het toneelstuk in de loop van de laatste veertig jaar hebben gezien, en dat zijn er duizenden, wel één mankement aan deze film, hij mist de ingetogenheid van het toneel. Ga dat zien, ga dat zien!
Nog een tip aan Frank van Mechelen, het toneelstuk van René Verheezen: ONDER ONS zou ook een film waardig zijn.

dinsdag 6 december 2011


Ik weet niet of het jullie al is opgevallen, maar in het woord regering zitten de woorden re, zijnde koning, en gering, zijnde klein (in maat of hoeveelheid). Je kunt de regering dus koninklijk noemen, want de ongekroonde koning van de Waalse PS-maffia staat aan de leiding ervan. Deze Waal spreekt nauwelijks een andere taal dan de zijne en wordt als verontschuldiging daarvoor een bepaalde doofheid toegemeten. Doof is hij, niet alleen voor het Nederlands als taal (zijn Engels, Frans en Italiaans zouden ook al niet deugen) maar ook voor de Vlaamse verzuchtingen. Kortom, hij is een brabbelkous die brabbeltaal spreekt.
De clown van Laken die zichzelf koning noemt, heeft hem benoemd, zonder enige oppositie te voeren tegen het getal van ministers en staatssecretarissen, dat dus niet gering is te noemen. Hij heeft de kans gemist om deze regering het voorstel te doen, zoals de Italiaanse premier het deed, om de hele regeringsbende hun eerste jaar loon te laten inleveren. Eens kijken hoeveel leden van deze in elkaar geflanste regering er zouden overblijven.
Het belang van de burger? Het belang van het land? Mijn oor! Opportunisten die politiek als beroep hebben gekozen en die net zo gemakkelijk van partij wisselen als van onderbroek, bevolken de regeringsbanken. Vlaamse miltanten die blauw zijn uitgeslagen, een vakbondstante (ACW) die eveneens de kleur van de smurfen heeft verkozen, ministers die zich voor alles bevoegd achten en die zonder enige gêne van het ene kabinet naar de andere overstappen, ze zijn er allemaal. We hebben er in Antwerpen een oud gezegde voor: ze weten er zoveel van als een koe van saffraan eten.
Antwerpen? Is Monica al op de loop voor de NVA- vloedgolf die er dreigt aan te komen bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen? Zeker nu de sossen met de pilarenbijters aan hetzelfde zeel trekken om samen de lijken in de kast te verbergen. Want macht corrumpeert zeggen ze toch altijd. Wees nu eerlijk, kijk naar de sossen van Limburg en van Hasselt in het bijzonder, de recente Steve stunt, Chokri Mahassine en Hilde Claes verhalen en vroegere openbaringen rondom Willy Claes: onregelmatigheden in de socialistische mutualiteiten, de Ibramcoaffaire, zogenaamde, nooit uitgevoerde, UNIOP onderzoeken, waarvan het geld werd omgeleid naar de socialistische verkiezingscampagne en als klap op de vuurpijl de Augusta-smeergeld-affaire waar hij samen met PSers Guy Coëme en Guy Spitaels betrokken was, geholpen door een door het katholiek onderwijs gevormde voormalige marxistische-socialistische minister die van spelen met lucifers hield en dacht je dat dit in Antwerpen anders was?
Als ze samen met de sossen van Wallonië elkaars zonden bedekken, zijn we, als we het al niet waren, het meest corrupte landje van Europa. En aan het hoofd van dit land staat dus een koning, een koning die steeds meer krampachtige pogingen onderneemt om zijn job te behouden.
En diegenen die dachten dat het bij Open VLD en de pijpenplakkers anders is, kunnen snel wat anders gaan denken, daar zijn ze gewoon veel gehaaider in het verbergen van hun gefoefel.

DE DIAMANTEN KOGEL


De Diamanten Kogel, een jaarlijkse prijs ter bekroning van het beste spannende, oorspronkelijk Nederlandstalige boek, werd vandaag voor de tiende keer uitgereikt, tijdens een feestelijke viering in het stadhuis van Antwerpen.
De winnaar ontvangt nu eens niet een bedrag in euro, omdat aan de hoogte van het bedrag dikwijls het belang van diezelfde prijs wordt afgemeten. De prijsdrager krijgt een werk van de internationaal bekende Vlaamse kunstenaar Wim Delvoye: een edelmetalen boksbeugel bezet met diamanten. Initiatiefnemer Bob Mendes (zelf winnaar van de 4de editie) nam het woord tijdens deze tiende editie. Ik citeer: “Als geen ander genre toont de thriller ons de wereld waarin we leven in al zijn facetten. Daarom kan ook de ex-politieman een succesvolle speurdersroman schrijven, de arts een medische thriller, de advocaat een legal thriller, de ex-accountant een maatschappijkritische faction-thriller.” Maar de prijs reikt verder dan de thriller, hij wil het hele genre van het spannende boek omvatten en van de 107 ingezonden titels, waren de zeven die werden weerhouden, inderdaad van totaal uitlopende strekking. Michaël Berg, Hôtel du Lac (The House of Books), Peter Buwalda, Bonita Avenue (Bezige Bij), Toni Coppers, Iris was haar naam (Manteau), Nellie Mandel, Grijze herfst, (Manteau), Elvin Post, Roomservice (Anthos), Rudy Soetewey, Getuigen (Kramat) en Esther Verhoef, Déjà vu (Anthos) waren de gelukkigen die door de jury, onder voorzitterschap van Henri-Floris Jespers, werden weerhouden.
Cultuurschepen Philip Heylen overhandigde uiteindelijk de trofee aan Elvin Post voor zijn roman “Roomservice”, daarbij de jury citerend: Eindelijk eens een detective die alleen maar doet waarvoor hij betaald wordt. IJzersterke en uitermate geloofwaardige karakters. Afstandelijk cynisme én diepmenselijke empathie. Uitstekende dialogen, treffende observaties. Een aanstekelijk verhaal vol vaart en plot uit de kunst. Verwikkelingen die rustig van kwaad tot erger worden. Vaart, spanning, humor, plot, personages, alles keurig in de hand gehouden in vloeiende, bijna swingende stijl en voortreffelijke gedoseerd neergezet. Wat wil een mens nog meer?
Roomservice van Elvin Post (Gouden Strop 2004, nominatie De Diamanten Kogel 2004, nominatie Gouden Strop en Diamanten Kogel 2006) een aanstekelijk verhaal vol vaart en bevolkt met allerlei wat bizarre maar raak geschetste personages. Een slapstickthriller van hoog niveau met aanstekelijke dialogen.
In het kader van dit bestek kunnen we ook nog melden dat Ria Van de Ven, auteur van spannende boeken, een nieuwe uitgever heeft gevonden bij Uitgeverij Kramat.

vrijdag 2 december 2011

TAAL

Ik weet niet of het jullie al is opgevallen, maar in alle landen van de EU spreekt men over Brussel waar het gevaar vandaan komt, enkel in ons eigen land wordt er steeds over Europa gesproken.