Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

vrijdag 28 december 2012

IT TAKES A THIEF TO CATCH A THIEF


RECHTS BENEDEN: VOORMALIGE KLANT VAN DEXIA
Belfius neemt extra maatregelen om haar bankautomaten te beveiligen. Die zijn noodzakelijk omdat veel misdadigers nog altijd toeslaan aan die automaten. Zo moet je bij Belfius niet alleen je bankcode ingeven, in sommige gevallen ook je geboortedatum.

donderdag 20 december 2012

ALWEER ZES JAAR GELEDEN

John Riedijk

08-06-1948 21-12-2006
Crematie te 'Hofwijk', Rotterdam

Het bericht was simpel.
Zes jaar geleden, op 21 december 2006 is mijn vriend John Riedijk op 58-jarige leeftijd overleden. Je dacht dat het leven in hem verroest was, maar dat bleek dus niet zo te zijn.
Hij vertaalde voor verschillende uitgevers, maar ik denk dat hij de meeste meesterwerkjes, zoals hij zijn vertalingen zelf betitelde, voor Facet, mijn toenmalige uitgeverij maakte. We gingen intens samenwerken nadat hij in 1988 terugkwam van India, waar hij zich onledig hield met herbebossing, land- tuinbouw, waterputten, ledig met spirituele reisjes.

Hij vertaalde tientallen boeken uit het Engels en het Duits. De humorvolle titels van Margaret Mahy (Zoetwaterpiraten/Hier komt de krokodil), het ongerijmde, dwaze en zotte van Kaye Umansky (Pongwiffy), het indringende van Sherryl Jordan (De razende stilte/Geheim sacrament), het doordringen in de menselijke psyche van Welwyn Wilton Katz (Het lied van de walvis), het engagement van Gudrun Pausewang (De poort) en Buchi Emecheta (De tweekamp), het avontuur en het respect voor de natuur van Eric Campbell (Waar leeuwen sterven), de soms politieke stellingname van Federica de Cesco (De gouden daken van Lhasa/Witte kraanvogel boven Tibet), het absurde van Paul Jennings (Dodelijk!) en Morris Gleitzman (Zielig/Druiloren), de indringende Richard Mosher (Zazoo), allen waren ze een kolfje naar zijn hand.

Behalve vertaler bij Facet was hij ook verbonden aan de Nederlandse uitgeverij Asoka - dat nu vecht om te kunnen overleven: "John was een bijzonder mens", aldus Asokadirecteur Gerolf T'Hooft. "Zijn werk als freelance vertaler en later als medewerker van de uitgeverijen maakte onlosmakelijk deel uit van zijn levenswijze en werd gevoed door wijsheid, humor en mededogen."

De eerste uitgave van G. T’Hooft – toen nog in Gent - ‘Met open lege handen. Over enkele gelijkenissen van Jezus’ (1987) van Emiel de Keyser (schilder en tekenaar) werd mij ooit toegespeeld door John, met de vraag of ik hiervan de verdeling in België op mij wilde nemen, wat ik ook deed.
John, Gerolf, ik we gingen onze eigen weg, maar kwamen elkaar onderweg ergens tegen.

woensdag 19 december 2012

BRIEF VAN ROGER RENNENBERG


Ik word niet goed van al dat ophemelen van die toch zo gekwetste en aangeslagen Patrick Janssens: "een burgemeester met onvoorwaardelijk engagement en een passionele liefde voor zijn (sic) stad" (Lex Molenaar) en "de man van respect en overleg wars van elke agressie" (Yasmine Kherbache), beiden op 10 december,  resp. in GvA en op Radio 1. Zijn vaandelvlucht uit de gemeenteraad wordt zelfs als een daad van politiek gezond verstand uitgelegd: "het past toch niet dat een burgemeester, die boven de partijen stond (sic), nu plots oppositie zou moeten gaan voeren en zich daarbij agressief i.p.v. verzoenend zou moeten opstellen".

Hoe bestaat het in vredesnaam?

Is iedereen plots echt vergeten hoe deze autocratische, koude tacticus achter de schermen constant en genadeloos met zijn tegenstanders afrekende? Hoe hij Leona Detiège - nochtans een harde tante - deed opstappen door druk te zetten op de politieke carrière van dochter Maya? Hoe journalisten, die iets hadden geschreven wat hem onwelgevallig was, de volgende dag over "gebroken armen en benen" mochten rapporteren i.p.v. over de Antwerpse schandalen? Hij ging eigenlijk zowat overal met vuile voeten door, steeds zonder aanzien des persoons, of het nu om politici, om journalisten of om ambtenaren ging: de wil van Patrick was wet en wee diegene die daar durfde tegenin gaan.

Wanneer een haai zelf wordt doodgebeten, zijn krokodillentranen vrij ongepast.

 

Dr. Roger Rennenberg

Deurne

zondag 9 december 2012

RIDLEY SCOTT EINDELIJK ONDERWEG?

David Webb Peoples was de vierde auteur die het scenario van ‘De Eeuwige Oorlog’ zou aanpakken, schreef ik op deze blog op dinsdag 17 augustus 2010. Niks van. De roman van Joe Haldeman, een SF-verhaal geschreven vanuit zijn persoonlijke ervaringen opgedaan tijdens de Vietnamoorlog is behoorlijk complex. In ‘De Eeuwige Oorlog’ raken Mensen en Tauranen verwikkeld in de eerste intergalactische oorlog. Hoofdpersonage William Mandella wordt gevolgd over drie delen in een niets ontziende strijd, waarin alles is geoorloofd. De combinatie van tijdsparadoxen met eindeloze ruimtereizen zorgen ervoor dat de techniek verouderd is wanneer de strijdmacht ter plekke komt. Steeds lopen beide partijen achter de feiten van het thuisfront aan. De roman blijkt echter velen de krachten te boven te gaan, hoewel ze volgens mij best kunnen teruggrijpen naar de verstripping van Marvano (Marc Vanoppen). ‘De Eeuwige Oorlog’ won al in 2001 de Bronzen Adhemar en bestaat uit 3 delen (De eeuwige oorlog 1; Soldaat Mandella; 2010-2020 (1988), De eeuwige oorlog 2; Luitenant Mandella; 2020-2203 (1989), De eeuwige oorlog 3; Majoor Mandella; 2203-3177 (1989)) Toenmalig minister Bert Anciaux zei bij de uitreiking op 15 december 2001:

“Ik ben dan ook heel blij dat ik de Bronzen Adhemar dit jaar uitreik aan Marvano. Hij heeft nog steeds de werkkracht en het enthousiasme van de vroegere auteurs maar zoals het verslag van de jury meldt is hij één van de eerste Vlaamse striptekenaars die Amerikaanse comic-achtige Science Fiction dichter bij het publiek heeft gebracht. “The Forever War’ van de Amerikaanse Vietnam veteran Joe Haldeman krijgt dankzij onze tekenaar Marvano een nieuwe dimensie en een nieuw publiek en de Vlaamse strip krijgt een universele dimensie.”

Maar misschien doet nummer vijf, D.W. Harper, dat wel. Harper die production manager was voor meer dan 40 films, heeft zich opgeworpen als scenarist en recent zijn ze zijn ‘All You need is Kill’ – naar een roman van Hiroshi Sakurazaka - aan het verfilmen, terwijl ‘Hansel and Gretel Witch Hunters’ – een origineel scenario in samenwerking met de Noor Tommy Wirkola - net is afgewerkt en volgend jaar in de zalen komt. Ridley Scott die al 25 jaar lang de droom koestert om de SF-roman van Joe Haldeman uit 1974 te verfilmen, heeft Harper dus gevraagd om de roman om te zetten in een verfilmbaar geheel. Scott verwierf de filmrechten in 2008 nadat ze sinds het verschijnen van de roman in handen waren van Richard Edlund die verantwoordelijk was voor de VFX (visual effects) van ‘Raiders of the Lost Ark’ en die er zijn eigen eerste film wilde mee maken, maar nooit genoeg geld bij elkaar kon sprokkelen. ‘De Eeuwige Oorlog’ kreeg de Nebula Award in 1975. De Nebula Award is een prijs die elk jaar wordt toegekend door de Science Fiction and Fantasy Writers of America (SFWA) voor de beste sciencefictionverhalen die in de Verenigde Staten in de twee voorgaande jaren zijn gepubliceerd. Een jaar later volgde de Hugo Award. De Hugo Award is een prijs die sinds 1953 jaarlijks wordt uitgereikt voor de beste sciencefiction- of fantasyverhalen van het afgelopen jaar.

woensdag 5 december 2012

PLEINTJESOORLOG


BEWERING:
Rudi Vranckx: 'Moslims zijn de favoriete zondebokken van deze tijd'
ANTWOORD
Neen, dat is Bart De Wever.

BEWERING:
Kristien Hemmerechts: Culturo's 'huiveren' voor Bart De Wever
ANTWOORD:
Neen, alleen de linkse culturo's die tot de HUMO-MORGEN bendes behoren. Ik ben het eens met Peter De Rover die vindt dat Bart De Wever het idioot vindt om daar een symboliek aan te hangen van Pieter De Coninck moet buiten en Herman De Coninck moet binnen. Dan wordt het een politiek statement en geen cultureel statement.

Ik vraag me af waarom ze er nu mee op de proppen komen, nu de socialisten eruit zijn geschopt. De Coninck is op 22 mei 1997 overleden, dus hebben ze 15 jaar de tijd gehad om het te doen. Wat ze ook beweren dit is NV-A en Bart De Wever jennen. Wat zijn die sossen toch slechte verliezers.

En Hemmerechts zou eens moeten nadenken wie uiteindelijk Herman De Coninck de grote kans heeft gegeven, zijn eerste boeken
1968. Lachen tot je zwart ziet. Leuven: De Clauwaert.
1969. De lenige liefde. Brugge: Orion – Desclée De Brouwer. 70p.
zijn wel bij een Vlaamsdenkende en/of katholieke uitgeverij uitgegeven.




EEN BOEK GEVEN MET SINTERKLAAS IS NOOIT FOUT



woensdag 28 november 2012

PLATBROEKEN


EERST EVEN DIT:

Het auteursrecht, dat zijn de voordelen en voorrechten die de wet toekent
aan de makers van beschermde werken. De auteur, de maker van het
werk dat door het auteursrecht wordt beschermd, heeft een absoluut
recht en een exploitatiemonopolie op zijn werk. Dat geeft de makers de
kans om ‘van hun kunst te leven’, door ervoor te zorgen dat ze vergoed
kunnen worden voor hun creaties.

EN NU DEZE PLATBROEKEN TEKST


Vandaag vernam Boek.be dat de roerende voorheffing voor inkomsten uit auteursrechten van 15% naar 25% zal stijgen. Dit werd bevestigd door de woordvoerder van Minister van Financiën Steven Vanackere. Aan het aftrekregime en het bevrijdende karakter van de voorheffing wordt evenwel niets gewijzigd.

Boek.be BETREURT dat de eerder gemaakte uitzondering voor inkomsten uit auteursrechten niet zou worden behouden en benadrukt het levensnoodzakelijke karakter ervan voor een overgrote meerderheid van schrijvende auteurs in Vlaanderen. Eerder onderzoek naar de financiële situatie van de auteurs (door de Vlaamse Auteursvereniging) heeft aangetoond dat deze voor het overgrote deel van de auteurs verre van rooskleurig is.

Samen met de teruglopende inkomsten wegens illegale downloads van boeken en de lage vergoedingen voor uitleningen via de openbare bibliotheken, dreigt deze nieuwe maatregel de reeds geteisterde creatieve sector verder te kortwieken.

Boek.be betreurt ook het feit dat deze maatregel, die er alleen maar toe kan leiden dat auteurs minder ademruimte zullen krijgen voor hun creatief werk, zonder enige vorm van overleg met de creatieve sectoren werd genomen en voor de meeste betrokkenen uit de lucht komt vallen.

Boek.be dringt dan ook aan op een spoedig onderhoud tussen de creatieve sector en de bevoegde Minister om alsnog tot een meer gebalanceerde oplossing te komen.

BETREUREN? Boek.be gedraagt zich als een lammetje. Al jarenlang zijn ze bevreesd dat wanneer ze hun mond openen de subsidies zullen ophouden. Boek.be zou een vakbond moeten zijn, een vakbond van mensen die leven van het verkopen van dingen die door mensen die recht hebben op auteursrecht worden gemaakt en daarom moet Boek.be niet betreuren, maar tot actie oproepen. Actie kan betekenen dat men deelneemt aan een betoging, zodat er die dag helemaal geen boek of krant te koop is, ach zoeken jullie het zelf maar uit, daarvoor zijn jullie een vakbond OF TOCH NIET?

maandag 19 november 2012

Collateral Damage

En maar jammeren, natuurlijk is het verschrikkelijk als je ma en je pa en je kinderen plat worden gebombardeerd, maar denk dan eens na over wat er eerst was, de kip of het ei. De schijtlaarzen van Hamas verbergen zich achter vrouwenrokken en kinderen en schrikken zich dan een hoedje dat er collateral damage is. Groei eens op eeuwige losers die van een woestijn een barre vlakte maakten.
Trouwens waarom horen we niet meer van de honderden doden die per dag in Syrië vallen, en enkel en alleen van die doden die door Israel werden gemaakt. Kijk er de geschiedenis maar eens op na, de islamitische doden die er de laatste jaren zijn gevallen zijn meestal door de hand van islamieten veroorzaakt en dan gaat het om geen tien- honderd- duizend- maar honderduizendtallen.

donderdag 15 november 2012

VROEGER WAS HET BETER

Iemand zoals ik, die op dit ogenblik de vijfde dag van kriebelhoest ingaat, weet wat het is om haast je longen uit je lijf te hoesten en 's nachts nauwelijks een oog dicht te doen. Er was een tijdje dat ik me kon behelpen met acedicone, maar dat wordt niet meer gemaakt en alle echte en onechte (natuurlijke) middeltjes falen op dit ogenblik
en dan wilde je dat je in die goeie ouwe tijd had geleefd waar je hoest dadelijk over was doordat de heer Bayer de oplossing hiervoor had.

BINNENKORT TORFS ZONDER HAAR

In het recente nummer van Taalschrift staat te lezen: In de dagelijkse communicatie passen we ons taalgebruik voortdurend aan. Dat vinden we blijkbaar normaal. “Maar zodra we ons bewust over taal uitspreken, gaan we blijkbaar uit van een uniforme taal, die wij allemaal zouden moeten beheersen”, merkt Koen Jaspaert op. “Waarom genieten we niet gewoon van de vele vormen van taal die we op onze weg ontmoeten?”
Geen bezwaar, maar als ik dan de Antwerpse Schepen van Onderwijs, Robert Voorhamme, hoor zeggen dat hij zeer kortelings dit en dat zal gaan doen, wil ik er hem wel op wijzen dat het enkel in Vlaams België is dat kortelings van toepassing is op een gebeuren in de naaste toekomst en dat binnenkort, spoedig, eerlang en weldra de juiste woorden zijn.
Nu we het toch over politiek hebben, Rik Torfs krijgt van mij de trofee voor de lelijkste haartooi aller tijden. Torfske toch, laat het gewoon millimeteren of gebruik krulspelden.

maandag 12 november 2012

ZEUREN EN LOVEN


In 'Louisiana' laat Patrick Conrad tijdens de Tour de France van 1939 de Mont Ventoux beklimmen, in zijn nieuwste roman noir 'De geur van de maan' situeert hij de Antwerpse overdekte markt in de Van Arteveldestraat, twee keer fout, maar dan bedenk ik dat PC misschien alleen maar voor de Amerikaanse en Engelse markt schrijft, weten ze daar veel.
Genoeg gezeurd 'De geur van de maan' van PC die voor de Hercule Poirot Prijs was genomineerd (Louis Van Dievel kreeg hem voor 'Hof van Assisen') beschouw ik als de normale overwinnaar, maar zoals Mitt het zei, de jury besliste er anders over.
In zijn nieuwste roman noir vinden we Winter Wertheimer, een asociale dandy die teert op een royale erfenis (sommigen menen dat PC zichzelf als model nam) en zich de lukse kan veroorloven zich te omringen met schoonheid. Maar omdat buiten alles zo lelijk is, houdt Winter contact met de buitenwereld langs zijn secretaris Albert om. Het is pas na enkele moorden dat inspecteur Frank van Sandt de teruggetrokken Winter in beeld krijgt. Waar hij echter geen hoogte van kan krijgen, is het feit dat Winter voor al deze moorden een sluitend alibi kan voorleggen.
Je volgt de tocht van de inspecteur met stijgende verbazing en verwondering en wordt meegesleept naar een totaal onverwacht einde.
De tocht doorheen het Antwerpse landschap van straten en stegen is fascinerend, maar zoals PC Antwerpen-Noord schildert zou je denken dat hij bezig is een film te regisseren over lijkenetende demonen en dat de ghouls het hier hebben overgenomen, wat natuurlijk kan, want hier woont een grote islamitische gemeenschap en ghouls behoren nu eenmaal bij de islam.
Maar steek gerust een roze sobraniesigaret met gouden filtertip op, staar enkele tijd naar de twee Van Gogh's die je aan je muur hebt hangen, terwijl je je rustig neervlijdt op je Marcel-Louis-Baugniet banken en lees PC!

Je leert wel eens iets als je leest, want ooit zei een hoger dan ik gekwalificeerde 'lezen is uit zichzelf treden, andere levens dan het zijne leven'. Dat deed ik toen ik de dichtbundel 'Herfstheuvels' gevuld met moderne Koreaanse poëzie (een uitgave van POINT) las. Daaruit leerde ik bijvoorbeeld dat men in Korea lang dacht dat men melaatsheid kon genezen door het eten van de lever van babies (niets nieuws onder de Afrikaanse zon dus) en daaruit distilleerde de dichter So Chong-ju het volgende gedicht:

De Melaatse

Bij het zien van de zon en de kleuren van de hemel
was de melaatse zo droef gestemd,

dat hij bij het opkomen van de maan
in het korenveld een kind verslond

en de gehele nacht door
bloesemrode tranen stortte.

Datzelfde POINT publiceerde 'Ontschaduwd licht' een tweetalige uitgave (Nederlands-Spaans) van gedichten van Germain Droogenbroodt, met prachtige illustraties van Yves Beaumont. Hier een voorsmaakje:

Eenzaamheid

Zoals een mol
in donkere aarde zijn gangen graaft
graaft de eenzaamheid

achterlatend
een spoor

dat zijn eigen weg
soms niet meer weet te vinden.

dinsdag 23 oktober 2012

DRIE DOCUMENTAIRES GENOMINEERD VOOR DE EUROPEAN FILM AWARDS


LE THÉ OU L‘ELECTRICITÉ (Tea or Electricity)
België/France/Morocco
Alami Ameskar Foqani is een dorpje waar de tijd is blijven stilstaan: geen school, geen postkantoor, geen weg ernaartoe en zelfs geen elektriciteit. Maar daar komt verandering in, want een team van vijf werklui trekken elektriciteitslijnen naar het dorpje. De komst van de elektriciteit betekent een heuse omwenteling voor het Ameskar Foqani dat nu eindelijk de 21ste eeuw binnentreedt, of toch zo ongeveer. De grootste verandering is de televisie, zo blijkt uit deze intrigerende documentaire.

HIVER NOMADE (Winter Nomads)
Switzerland
Er ligt sneeuw op de grond en de schaapsherders Carole en Pascal trekken door Franstalig Zwitserland met drie ezels, vier honden en 800 schapen. Langs de kant van de belangrijkste wegen, spoorwegen, huizen in voorsteden en bedrijventerreinen, verplaatsen zij zich over velden en bossen. Ze ontmoeten de lokale bevolking, de boeren met wie ze bevriend zijn, maar ook de onwilligen, om hun schapen door hun weilanden te laten lopen. Ze slapen in de open lucht, verwarmen zich bij het vuur en wassen zich in de waterlopen. Dit is hoe het eruit kan zien als natuur en cultuur elkaar ontmoeten: een schaap op de veranda van een rijwoning of een oestermaaltijd rond een winters kampvuur. (Moviemeter.nl)

LONDON – THE MODERN BABYLON
UK
Over de stroom migranten, bohemiens, artiesten en de intellegentsia die in de 20ste eeuw het uitzicht van Londen veranderden. Hun verhaal aan de hand van oude en nieuwe beelden en getuigenissen van Londenaars.

woensdag 17 oktober 2012



Deze man heeft in Turkije een half miljoen euro toegezegd voor het bouwen van scholen voor Syrische vluchtelingen. Hallo mijnheer de minister, in België staan er veel scholen half op instorten, kun je daar geen Sint gaan spelen, je hebt toch genoeg uit te delen.

TABU wint Grote Prijs voor Beste Film


‘Tabu’ van de Portugese regisseur Miguel Gomes heeft op het 39e Filmfestival Gent de Grote Prijs voor Beste Film gewonnen. Dat heeft de internationale festivaljury onder leiding van filmcriticus voor de International Herald Tribune Joan Dupont woensdag 17 oktober bekend gemaakt in het Gentse Stadhuis.
Andere films die in de prijzen vielen zijn ‘Après Mai’ van Olivier Assayas (Georges Delerue Prijs voor de Beste Muziek en Sound Design) en de kortfilms ‘As Ondas’ van Miguel Fonseca (winnaar Europese Kortfilmcompetitie – Nominatie Filmfestival Gent voor European Film Awards 2013) en ‘De Naam van de Vader’ van Timothy Josha Wennekes. ‘Kid’ van Fien Troch kreeg een speciale vermelding van de jury



zondag 14 oktober 2012

SCHAAMTELOOS

http://www.atv.be/item/suske-wiske-onder-de-hamer


Ah, de erven Vandersteen... Het geld dat ze uitgegeven hebben om te "bewijzen" dat hun (schoon)vader "een collaborateur" was, moet kennelijk gerecupereerd worden... En Willy mag dan in hun halfblinde ogen een zwartzak geweest zijn, op zijn geld hebben die klaplopers nooit gespuwd. Men kan voor dat slag mensen slechts een diepe, diepe afkeer voelen.

En de schaamteloze uitverkoop van een cultureel erfgoed (jawel, jawel!) gaat onverminderd voort.

ADEMLOOS

Deze ochtend wilde ik me uitschrijven bij Ademloos en wat dacht je? Ik kon niet, volgende pagina kwam op mijn scherm:

Pagina niet gevonden
De gevraagde pagina "/http://www.actie.ademloos.ys.be/civicrm/mailing/optout?reset=1&jid=121&qid=248901&h=382c740711a55ff3" kan niet worden gevonden.

Ja, zo kan ik het ook

donderdag 11 oktober 2012

KIJK VOORAL UIT OP WIE JE STEMT



http://www.gva.be/regio-antwerpen-stad/antwerpen2018/jongeman-op-tram-in-elkaar-geslagen.aspx
En wat vinden Meyrem, Imade, Hakim, Ali, Arfan, Zorica, Muzaffer, Taofik, Yasmine, Karim, Güler, Fatma, Hassan, Hocine, Sener, Hicham, Ouardia, Rafike, Fauzaya en nog anderen hiervan? En dan vooral Akim van de open-vld die ook de slogan 'geen tolerantie voor intolerantie' gebruikt. Over intolerantie gesproken.

woensdag 10 oktober 2012

KIJK UIT OP WIE JE STEMT!

http://www.nytimes.com/2012/10/10/world/asia/teen-school-activist-malala-yousafzai-survives-hit-by-pakistani-taliban.html?nl=todaysheadlines&emc=edit_th_20121010&_r=1&
In alle metrostations van de lijn – ik spreek hier over Antwerpen – zie je de bordjes
______________
BIJ NOOD
KNOP INDRUKKEN
SPREEK
______________
ELK MISBRUIK
IS STRAFBAAR

daarnaast vind je dan IN DE MEESTE VAN DIE STATIONS een met een grijze vuilniszak overtrokken kastje, waarbij je de oranjenoodknop nog steeds kunt zien en een papiertje (als het er al is) BUITEN GEBRUIK.

dinsdag 9 oktober 2012

THE STRAITS OP SUNDANCE

The Straits, een gloednieuwe, veelgeprezen Australische dramareeks gaat exclusief in première op Sundance Channel vanaf 25 oktober om 21.00 uur. Met deze tiendelige reeks toont Sundance Channel opnieuw dat het zijn belofte houdt: uitdagende en ongeëvenaarde programma’s, films en specials brengen aan het Belgische kijkerspubliek.
The Straits is een exotische misdaadreeks met een dosis zwarte humor. De reeks speelt zich af langs de turkooizen zee en te midden van de dodelijke natuur van Far North Queensland en de Torres Strait in Australië. De Montebello’s zijn niet meteen de doorsnee Australische familie. Als hedendaagse smokkelaars houdt de familie zich bezig met het drugsimport, wapensmokkel, dierenhandel. Daarbij vertrouwen ze op bloedverwantschap en loyaliteit in Torres Strait Islands.
Harry Montebello groeide op in de straten van Londen en beheert nu één van de meest succesvolle en gerespecteerde criminele organisaties in Queensland. Hij is getrouwd met een vrouw van Torres Strait Island en regelt z’n zaken vanuit Cairns. Hij is vrijwel onaantastbaar en hij lijkt het allemaal te hebben. Zijn familie is geshockeerd wanneer Harry aankondigt dat zijn drie zonen moeten wedijveren voor het recht om zijn plaats in te nemen als familiehoofd waneer hij op pensioen gaat. Z’n zonen die elk een deel van het familiebedrijf runnen, worden zodoende tegen elkaar opgezet terwijl z’n dochter de financiën van de familie leert te beheren. Zijn vrouw Kitty is verontwaardigd, want ze verwachtte dat Harry de familietraditie om de oudste zoon Noel als opvolger aan te duiden, zou eerbiedigen.
Tijdens de tien afleveringen liegen en bedriegen Noel, z’n broers Marou en Gary, en zus Sissi hun weg naar dominantie over het bedrijf terwijl de familie geconfronteerd wordt met een hele reeks aanvallen op de zaak en hun levens. Zullen de Montebello’s hun meningsverschillen bijleggen en samenwerken om de problemen met hun vogelvrij verklaarde leveranciers en andere vijanden op te lossen of zal de familie ten onder gaan aan de interne strijd?
De hoofdrol in de The Straits wordt vertolkt door de Schotse acteur en winnaar van een Emmy Brian Cox (The Bourne Supremacy, Troy, Braveheart) als Harry Montebello. Rena Owen (Once Were Warriors, Dance Me to My Song) is Harry’s vrouw Kitty, deels afkomstig van het prominente Torres Strait Island, deels Maori.
Naast Cox en Owen spelen AFI genomineerde Aaron Fa’aoso (East West 101, RAN), Logie-winnaar Firass Dirani (Underbelly, Pitch Black) en enkele nieuwe talentvolle, Australische acteurs – Jimi Bani (RAN, The Sapphires) en Suzannah Bayes-Morton (All Saints, The Tumbler), de rollen van de Montebello kinderen.
The Straits werd positief onthaald tijdens de recente Australische première. The Sydney Morning Herald omschreef de reeks als een “slim bedachte, onovertroffen vormgegeven en opwindende reeks die King Lear transponeert naar Far North Queensland. Cox is de perfecte keuze als Harry.” The Australian verklaarde dat de reeks “kan wedijveren met de dramareeksen die geproduceerd worden door de grote Amerikaanse productiehuizen.” The Cairns Sun noemde het een “niet te missen kwaliteitsdrama.”
(Bron Down (under))
Te zien op Sundance Channel vanf 25 oktober om 21 uur.

maandag 8 oktober 2012

EIGEN SCHULD, DIKKE BULT

Als ik zo door Antwerpen-Noord loop, word ik overstelpt door verkiezingsaffiches voor kandidaten die onder de namen Meyrem, Imade, Hakim, Ali, Arfan, Zorica, Muzaffer, Taofik, Yasmine, Karim, Güler, Fatma, Hassan, Hocine, Sener, Hicham, Ouardia, Rafike, Fauzaya en nog andere voor autochtonen haast onuitsprekelijke namen, bij de burgerlijke stand staan ingeschreven. En dat zijn dan enkel de groenen en de rood-gelen, ik vind de lijst van de open vld niet zo direct en die van de n-va. ook al niet. Niet dat ik veel affiches voor de n-va zie bij de winkels van allochtonen (om hen zo maar te noemen) in Antwerpen-Noord en op de Turnhoutsebaan. Wat ik wel zie, is dat de allochtonen geen enkel onderscheid maken tussen rood, rood-geel, blauw enzovoort, alle kleuren hangen er broederlijk naast elkaar. Voor hen komt het er enkel op aan om hun kandidaten verkozen te zien, het is hen al eender welke politieke kleur ze hebben. Wat mij echter nog meer ergert is dat een zekere Akim van de open-vld ook de slogan 'geen tolerantie voor intolerantie' gebruikt. Over intolerantie gesproken. Als het aan die heren ligt, mogen de vrouwen het wel vergeten: geen scholing meer, geen eigen bankrekening meer, geen ... (vul zelf maar in) meer. Als ik ooit voor groen moest stemmen zou dat waarschijnlijk op de 72-jarige Jean-Jacques Tamba zijn, deze ex-cafébaas (In de Soete Naem Jezus) en een van de Benidorm Bastards weet wat en hoe en wie de Antwerpenaar is, omdat hij ze leerde kennen tussen pot en pint en al die Hassans en Akims en andere Taofiks zullen dat nooit kennen, misschien slagen ze er binnen enkele tijd wel in alle plekken waar alcohol wordt geschonken te sluiten, want daar worden soms waarheden als een koe verkondigd, zoals daar zijn: de nazi's hebben we ook klein gekregen, en wie deze misdaad tegen de mensheid die de islam is, nu nog verdedigt, zal medeschuldig zijn aan wat er nog te gebeuren staat.

donderdag 4 oktober 2012

zaterdag 29 september 2012

GROEN WINT IN ANTWERPEN

Misschien toch een kleine uitleg, dit zijn de leden van Groen die voortaan in de Antwerpse gemeenteraad zetelen.

maandag 24 september 2012

FILMFESTIVAL GENT




Het 39e Filmfestival Gent loopt van 9 tot en met 20 oktober in Kinepolis Gent, Studio Skoop, Sphinx, Vooruit, KASKcinema, Caermersklooster en Kuipke Gent.

YE Tunes zet ook dit jaar de muziekfilm in de kijker!

De onbekende vrouwen uit de Amerikaanse jazz. De doodgeboren carrière van een openlijk homoseksuele glamrocker. Een muzikale fantasie gebaseerd op de platenhoezen van David Bowie. De rol van de hiphopmuziek in de rellen van Los Angeles. De rebellie van een mentaal gehandicapt Fins punkrockcollectief. De teruggevonden charme van de vinylplaat. Met het Eye Tunes programma verkent Filmfestival Gent opnieuw de grenzen, de taboes, de geneugten en de mythes van de muziekfilm.

HET PROGRAMMA

Dave – Wim Reygaert

Radio Soulwax, het laatste project van David en Stephen Dewaele, is een online radiostation waarop een doorlopende mix speelt, begeleid door een reeks visuele effecten. Elk uur duikt een nieuw muzikaal en visueel thema op, resulterend in een gevarieerd dagprogramma. De nieuwste toevoeging aan het project is ‘Dave’, een één uur durend eerbetoon aan David Bowie. Ondersteund door een prikkelende auditieve collage van originele nummers, covers en remixes, volgen we Dave (een androgyne Hannelore Knuts) doorheen een koortsdroom over zijn eigen leven en carrière, die bijzonder inventief tot leven komt via geanimeerde platenhoezen. In die droom is Dave een door de tijd reizende privédetective die komaf moet maken met drie dubbelgangers. Het resultaat is een gedurfde hommage aan Bowies oeuvre en zijn unieke gave om zich te transformeren en tegelijkertijd zichzelf te blijven.

The Girls in the Band – Judy Chaikin

In augustus 1958 legde fotograaf Art Kane jazzgrootheden als Charles Mingus, Dizzy Gillespie en Thelonious Monk vast in het iconische groepsportret ‘A Great Day in Harlem’. Wat bijna niemand opviel is dat er zich tussen het gezelschap van 57 legendarische muzikanten ook enkele vrouwen bevonden. Nieuwsgierig naar hun onvertelde verhalen, gebruikte de Canadese Judy Chaikin de foto als uitgangspunt voor een revisionistische documentaire over de rol van de vrouw in de jazzgeschiedenis.

Jobriath A.D. – Kieran Turner

Weinig mensen herinneren zich nog glamrocker Jobriath. De carrière van de eerste openlijk homoseksuele rockster was dan ook van erg korte duur en liep niet altijd over rozen. De critici vonden hem meer verpakking dan inhoud, de homogemeenschap had het meer voor Bowie en zijn platen verkochten voor geen meter. Jobriath overleed in 1983 als een van de eerste beroemde aidsslachtoffers. Kieran Turner ontleedt aan de hand van een reeks interviews en archiefmateriaal nauwgezet Jobriaths aandoenlijke verhaal.

Neil Young Journeys – Jonathan Demme

‘Neil Young Journeys’ is het slotluik van Demme’s trilogie over de Canadese bard, na ‘Neil Young: Heart of Gold’ en ‘Neil Young Trunk Show’. In dit derde deel rijdt Demme mee met Young van zijn thuisbasis Omemee, Ontario naar Toronto, waar hij zijn wereldtournee zal afsluiten met twee intieme shows in Massey Hall. Onderweg is Young bijzonder openhartig, en neemt Demme mee naar de sleutelplekken uit zijn jeugd. Die ontwapenende momenten vermengt Demme met beelden van het optreden, waar Young, solo op het podium, vanuit verschillende standpunten wordt gefilmd.


The Punk Syndrome – Jukka Kärkkäinen & J-P Passi

In deze documentaire volgen we het Finse punkrockcollectief Pertti Kurikan Nimipäivät, dat uit vier mentaal gehandicapte muzikanten bestaat. Net zoals in andere punkbands het geval is, vliegen de leden elkaar al eens in de haren, al gaan hun ruzies dan wel over wie vooraan in de tourbus mag plaatsnemen. Deze in veritéstijl gefilmde en klassiek opgebouwde concertfilm over andersvaliden die rebelleren tegen de mainstream toont dan ook vooral aan dat de kloof tussen zogenaamde gehandicapten en schijnbaar normale mensen helemaal niet zo breed is.

The Sapphires – Wayne Blair
“The Australian answer to the Supremes”, zo luidde destijds de reactie op The Sapphires, de Aboriginal soulband die eind jaren 60 de hitlijsten bestormde en furore maakte op een tournee door Zuid-Vietnam waar ze in de Mekongdelta voor de Amerikaanse marine optraden. Deze documentaire belicht hun merkwaardige carrière, van hun woelige beginjaren als matige countryband, hun succesvolle switch naar soul onder invloed van de Ierse muzikant Dave tot hun legendarische tour door Vietnam.

Searching For Sugar Man – Malik Bendjelloul

Sixto Rodriguez, een Amerikaans-Mexicaanse folkzanger, scoorde in 1969 met de plaat “Cold Fact”, maar verdween even snel weer uit beeld. In de jaren 70 pikte de blanke Zuid-Afrikaanse tegencultuur echter een bootleg van het album op, waarna hij tot de stem van een generatie anti-establishment uitgroeide. Rodriguez zelf leek evenwel van de aardbol verdwenen – de geruchten deden zelfs de ronde dat hij zelfmoord had gepleegd op het podium door zichzelf in brand te steken – waarop twee Zuid-Afrikaanse fans een zoektocht op poten zetten. Met de camera van Bendjelloul in hun kielzog en weinig meer dan Rodriguez’ teksten als aanwijzing, levert dat een verrassend portret op.

Turning – Charles Atlas

In 2006 trokken Antony and the Johnsons samen met Charles Atlas door Europa met de show “Turning”. Deze muziekdocu is meer dan de neerslag van die concertreeks, waarin de kwetsbare teksten en unieke falsetstem van Antony naadloos samenvloeien met Atlas’ gemanipuleerde livebeelden van de performances van dertien beeldschone transseksuele danseressen. In de film puurt Atlas de achtergrondverhalen van de vrouwen immers verder uit. Hij volgt hen ook backstage, wat leidt tot een reeks intieme videoportretten, waarin ze openhartig spreken over hun leven en de impact van de show.

Uprising: Hip Hop & The LA Riots – Mark Ford

Op 29 april 1992 braken in Los Angeles zware rassenrellen uit nadat bekend werd dat vier blanke agenten onschuldig werden bevonden voor de mishandeling van de Afro-Amerikaanse Rodney King. Mark Ford probeert in deze door Snoop Dogg vertelde documentaire aan te tonen op welke manier hiphopmuziek de rellen voorafschaduwde, documenteerde en volgens sommigen zelfs mee aanstookte. Hij kan daarvoor bogen op heel wat getuigenissen van slachtoffers, relschoppers, journalisten, politieagenten en hiphopartiesten als Ice-T, KRS-One en Nas.

Vinylmania: When Life Runs at 33 Revolutions per Minute – Paolo Campana

‘Vinylmania’ is een nostalgische ode aan de vinylplaat, de enige analoge drager die aan de explosive van de digitale media lijkt te weerstaan. Paulo Campana, een Italiaanse deejay en filmmaker, gaat in deze docu op zoek naar de redenen voor het overleven van de vinylplaat. Hiervoor onderneemt hij een roadtrip van Japan naar Londen, en laat onderweg in acht verschillende landen internationale artiesten, deejays, verzamelaars, hoesontwerpers en muziekliefhebbers aan het woord.

The Sound of Belgium – Jozef Devillé

Volgens regisseur Jozef Devillé weten we te weinig over onze vaderlandse muziekgeschiedenis. Velen zijn namelijk de New Beat vergeten, het surreëel elektronische muziekgenre dat in België ontstond, en eind jaren 80 razendsnel een internationale hype werd. In ‘The Sound of Belgium’ gaat Devillé op zoek naar het verhaal achter de muziekstroming die acts als Lords of Acid, Confetti’s en Corruption House voortbracht.

Het volledige programma wordt bekendgemaakt op woensdag 26 september.

Tickets en info op www.filmfestival.be .


vrijdag 21 september 2012

COLLECTIE/COLLECTION XXXI

GUILLAUME BIJL (1946) is Antwerpenaar en autodidact als kunstenaar, maar na zijn theateropleiding leerde hij met zijn handen werken als decorbouwer en schilder. Het maken van ruimtelijke objecten maakte de jaren zeventig voor hem vol. Hij week even uit naar Münster om er hoogleraar beeldhouwkunst te worden aan de Kunstakademie aldaar. Zijn ‘Archeological Site’ (2007) voor Skulptur.Projekte 2007 in Münster vind ik een van zijn leukste werken.
PAUL DE VREE zat samen met Robbe de Hert aan tafel toen ze het filmcollectief Fugitive Cinema oprichtten, hij was medestichter van het tijdschrift De Tafelronde, was de schepper van concrete poëzie en was lid van het illustere gezelschap van gelijkgezinden de Pink Poets.

GORDON MATTA CLARK werd vooral bekend om zijn ‘Cuttings’ waarbij hij geometrische vormen uit de muren en plafonds van leegstaande panden sneed. In Antwerpen realiseerde hij ‘Office Baroque’ en ‘Splitting’ waarvoor hij een volledige woning in twee zaagde. Clark stierf in 1978 op 35-jarige leeftijd aan kanker.

ANTONI MUNTADAS (1942, Barcelona) wordt wel eens als Antonio Muntadas of gewoon Muntadas bewierookt, maar deze Drievuldigheid is alleen maar een multidisciplinaire kunstenaar. Tegenwoordig woont hij in New York. Hij heeft als een van de eersten een internetproject opgezet, werkt ook graag met taal en vertalen, interpreteren en transcriptie zijn zijn stokpaardjes.


ORLAN (1947, Saint-Etienne) is het pseudoniem voor Mireille Suzanne Francette Porte, ze leeft en werkt in Los Angeles, New York en Parijs. Haar Body Art is bekend over de hele wereld en daarvoor modificeerde zijn haar eigen lichaam bij middel van plastische chirurgie.

Deze 5 kunstenaars zijn vanaf 5 oktober te zien in het MuHKA – je hebt de tijd tot 20 januari 2013. Op 4 oktober om 20.30 is de officiële opening met blabla van Joke Schauvliege, toelichting door Wim Van Mulders en dankwoord – waarschijnlijk voor het talrijk opgekomen publiek - door Bart De Baere, directeur van het MuHKA

Ghosts of Cable Street

The British fascist party with Oswald Mosley marches through London with the goal to take over the power such as the fascists did in Germany and Italy. But the workers, united without a doubt, put up barricades and fought back on the streets.

http://youtu.be/GzKv5gjOzTA

A video showing the 1936 cable street riots set to music by The men they couldn't hang
This video teaches us that we should not stay at home nor be indifferent. It's all about invading the streets and fight for your right and against fascism, wherever it comes from, religious fanatism included.

woensdag 19 september 2012

EUROPEAN FILM ACADEMY ANIMATED FEATURE FILM


Illustratie uit Alois Nebel

The European Film Academy proudly announces the three nominations in the category EUROPEAN FILM ACADEMY ANIMATED FEATURE FILM 2012.

A committee consisting of EFA Board Member Antonio Saura (producer, Spain) and EFA Member Per Holst (producer, Denmark) as well as representatives of CARTOON, the European Association of Animation Film, Brigitte Baronet (France), Tony Loeser (Germany), and Tomm Moore (Ireland) decided on the following nominations:

ALOIS NEBEL, Czech Republic/Germany/Slovakia
directed by Tomáš Luňák
A black & white tale about the hallucinations of a lonely train dispatcher at the Czechoslovak border.

ARRUGAS (Wrinkles), Spain
directed by Ignacio Ferreras
The story of Emilio and Miguel’s newly formed friendship at their nursing home and the discovery of new beginnings in the most unusual of places

THE PIRATES! IN AN ADVENTURE WITH SCIENTISTS, UK/USA
directed by Peter Lord
In a quest from exotic Blood Island to the foggy streets of Victorian London, a pirate captain fights his rivals for the ‘Pirate of the Year’ award.

The winner will be presented at the European Film Awards Ceremony in Malta on Saturday, 1 December.

THE 25th EUROPEAN FILM AWARDS: Malta, 1 Dec 2012
Live on www.europeanfilmawards.eu

maandag 17 september 2012

LEZEN KAN GEVAARLIJK ZIJN!

http://thesoundandnoise.com/2012/09/14/young-persons-called-to-private-grand-jury-for-owning-books/

FRIEDA! FRIEDA! FRIEDA!

Sinds 2005 heeft Spar al een vijftiental kunstzinnige winkeltassen uitgebracht, met prints van bekende namen als Van Gogh, Raveel, Panamarenko en Nick Andrews. Een aantal ervan zijn nog steeds verkrijgbaar in de winkels. Sommige klanten kijken er echt naar uit en zien de tassen als een waar verzamelobject.
En nu is er een nieuwe, een herbruikbare winkeltas gemaakt van geweven rPET of gerecycleerde pet-flessen. De CO2-neutrale winkeltas is bedrukt met een trendy reproductie van ‘Zomermiddag 2010’ van de Belgische kunstenares Frieda Van Dun. Typisch zijn de abstracte tekens, lijnen en (kleur)vlakken die zich herhalen en met elkaar vervlechten tot herkenbare, organische vormen zoals bloesems, vruchten en bloemen.
De tas wordt voorgesteld op woensdag 19 september tussen 11 en 13u. in Galerie De Zwarte Panter, Hoogstraat 70 – 72 – 74, 2000 Antwerpen. U kan er kennismaken met de kunstenares Frieda Van Dun en genieten van een hapje en een drankje.

zondag 16 september 2012

ZONDER TWIJFEL

*** Een Egyptenaar, Nikoula Bassily Nikoula, die net is vrijgelaten uit een Amerikaanse gevangenis, waar hij opgesloten zat omdat hij een oplichter is, plaatst een anti-islam filmpje op het internet en de hele islamwereld tuint erin. Die man wilde enkel wraak nemen op de USA omdat ze hem in de gevangenis stopten, en de hele domme zwik van aanhangers van de profeet - niet eens van Allah dus, want die is veel vredelievender - begint te moorden en te branden. Omdat ze in Antwerpen niet konden achterblijven werd ook daar een poging tot betoging gedaan.
De politie grijpt in en ja hoor, sharia4belgium zit er uiteraard weer bij. Er worden er een hele rist aangehouden en die krijgen een GAS-boete, terwijl de minderjarigen zoiets als een combi-boete aangesmeerd krijgen. Iemand zou voor mij eens moeten uitrekenen wat dat hele boeltje aan de stad - dus alle belasting betalenden burgers - heeft gekost en dat delen door de 230 aangehoudenen en die dan het zootje laten betalen.
Datzelfde zootje ongeregeld heeft ervoor gezorgd dat ik deze ochtend naar een bakker van ONS ben gegaan en de Marokkaanse-Antwerpse bakker links heb laten liggen. Misschien als wij dat allemaal voor enkele weken doen dat die handelaars zich ook tegen dat zootje zullen keren, want uiteindelijk zitten die ook in HUN zakken.

*** De 19jarige ex-lover, wiens naam niet wordt genoemd, die werd aangehouden in de zaak van het meisje Ziena Kemous, dat begraven werd - al dan niet levend - in een bos in Leuven, en die een kind had bij de vermoorde, mocht niet met haar trouwen omdat hij aan een ander was beloofd. Een eremoord dus! De hele familie moet gewoon de gevangenis in, want ze zijn allemaal zo schuldig als de pest!

*** Citroën Antwerpen wordt 10 jaar, Jip en Janneke hebben de kaap van 60 bereikt, Opel bestaat 150 jaar, Belisol blaast 35 kaarsjes uit, koningin Paola (je zou het niet zeggen) is 75, en ik word deze week 73.