Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

maandag 10 november 2014

AANKOPEN OP DE BOEKENBEURS 2014


* Met Dode honden bijten niet schreef, Jonathan Sonnst (Geert Den Haerynck) het vervolg op Heden rood, morgen dood (zie deze blog 2 december 2013) en ik heb hem dus niet laten liggen. Als deze Erika Steen misdaadroman zo sterk is als nummer een, weet ik dat ik enkele leuke avonden voor de boeg heb.

* Toen Frank Albers in 1980 debuteerde bij mijn uitgeverij met de dichtbundel Broedgebied wist ik en anderen nog niet zeker of er wel proza in hem zat, maar al in 1982 was hij daar met Angst van een sneeuwman, wat hijzelf een novelle noemt, maar ik een kleine roman. Volgden enkele dichtbundels, vertalingen en een reisverslag door Amerika in de sporen van Jack Kerouac. Dit jaar verscheen dan zijn tweede roman, Caravantis, maar liefst 398 pagina's, ik begin er nog niet aan, want Nadine heeft er beslag op gelegd.


* Op zaterdag 18 oktober werd in galerie De
Zwarte Panter het boek Souvenirs van Lucienne Stassaert voorgesteld door Ingrid vander Veken. Na zoveel loftuitingen kon ik
Lucienne Stassaert signeert
er op de boekenbeurs niet aan voorbijgaan. Lucienne (1936) schrijft over een Antwerpen dat ik (1939) ook heb gekend, maar in de eerste plaats over zichzelf in de artistieke wereld, haar hoogten en laagten. Ik lees het boek nu en herken de dichteres in het majestueuze proza.


* Toen ik de Amerikaanse film The Lightship (1985) zag, wist ik nog niet wie Siegfried Lenz was. Ik leerde hem pas kennen toen ik vorig jaar bij de Antwerpse boekhandel 't Stad Leest het boekje Een minuut stilte op de kop tikte, ik kon voor die 4,95 € toch niet gezien
Siegfried Lenz
zijn. En inderdaad, ik was niet gezien. Dan ga je verder zoeken en komt tot de vaststelling dat er maar liefst 13 tv-films naar zijn werk zijn gemaakt in Duitsland. Lenz stierf op 7 oktober van dit jaar en al op 8 oktober zond de ZDF Die Flut ist pünktlich opnieuw uit, mooi, mooi. Dus kon ik niet voorbijgaan aan Het Lichtschip en Schitterlicht die op de boekenbeurs aan 5 € lagen.


* Ach, je kunt je niet onttrekken aan prijsvoordeel, ook Het leven gaat verder van Hans Keilson lag daar aan 5 €. Het verscheen in 1933 in Duitsland bij Fischer Verlag en was meteen het laatste boek van een Joodse auteur dat bij deze uitgeverij verscheen en hij moest zoals alle andere Joodse auteurs wachten tot de waanzin van het Duitsland van de nazi's voorbij was. Volgens de flaptekst geeft het boek een fascinerend beeld van het alledaagse leven in de Weimar republiek.

* Bij de voorstelling van Schoenaerts van Stan Lauryssens zei Henri-Floris Jespers me dat ik
me zeker Dansen op een vulkaan: Victor J. Brunclair schrijver in een bewogen tijd moest aanschaffen. Wat ik ook deed. Op de tram naar huis begon ik erin te lezen en werd al dadelijk gegrepen door het prachtig taalgebruik, de geschiedenis van mijn stad, mijn wijk (Seefhoek) zelfs. De auteur Dieter Vandenbroucke heeft met letters een palet geschilderd waar vele schilders een puntje aan kunnen zuigen. Ik leef nu in tweestrijd, moet ik de kanjer over Brunclair laten wachten voor Souvenirs van Lucienne, ik weet het nog steeds niet, terwijl ik dit schrijf.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten