Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

donderdag 26 maart 2015

LITTERAIRE TRIVIA


* De absurdistische toneelauteur, dichter, acteur, regisseur en scenarist, Harold Pinter, is geboren in een Joodse Sefardische familie die afkomstig was van Portugal, waar ze luisterden naar de naam 'da Pinta'. De emigratie naar Engeland bracht ook de nieuwe naam.

* De grootste Russische dichter, Alexander
Poesjkin, was een afstammeling van een Moor. Zijn moeder was de kleindochter van Abram Hannibal, een Abessijn die als slaaf werd verkocht in Constantinopel en een beschermeling werd van Peter de Grote. In Poesjkins onafgewerkt gebleven historische werk Arap Petra Velokogo (De Moor van Peter de Grote) speelt Hannibal de hoofdrol.

maandag 23 maart 2015

ZOMAAR WAT OPRISPINGEN



* Karl Vannieuwkerke moet de volgende maal wanneer John Degenkolb een overwinning boekt en het Duitse volkslied weerklinkt beter maar niet spreken over het Deutschland über alles maar over Das Deutslandlied.
Goedkope meinungsmacher kunnen we missen als kiespijn.
  
* Voor de oproep van ’t stad Antwerpen en de burgerbegroting enkele suggesties:
 
a) Otto Veniusstraat 21 herdenkingsplaat Otto Venius opkuisen aub

b) Zwartzusterstraat 13 herinneringsplaat Van Rijswijck idem

c) Offerandestraat tekst en beeld Lode Craeybeckx erbarmelijke staat


zondag 22 maart 2015

HEER, VERGEEF HAAR

LaVern Baker

De ZWARTE LIJST van Radio 6 (NPO) is een soul en jazz lijst en $ylvana $imons heeft daar veel over te zeggen. Zij bepaalt mee het gezicht. En dat gezicht is ‘vergeet zo snel mogelijk het verleden en zet er een heleboel zeikplaten tussen’. $ylvana moet eens goed rondkijken en Little Richard niet afdoen als een rocker alleen, trouwens die ‘zwarte’ heeft al die ‘bleekscheten’ laten zien wat Rock and Roll eigenlijk is. Ik zet er hier enkele op een rijtje van kleine Richard: The Most I Can Offer, Can’t Believe You Wanna Leave, Shake A Hand en All Night Long. ’t Ja die ontbreken! Maar het is niet alleen Little Richard die smadelijk vergeten is. Neem nu Brook Benton, alles wat die man ooit song was SOUL, maar $ylvana kent hem niet, schaamteloos werd er voor maar één nummer van Dinah Washington gekozen, terwijl What A Difference A Day Makes haar onvolprezen meesterwerk is. $ylvana zou ook eens wat Della Reese op haar draaitafel moeten leggen en wat te zeggen van LaVern Baker (die ook de R&B charts aanvoerde!). Ik ga dit maar stoppen, anders word ik TE boos.
HEER, VERGEEFT HET HAAR WANT ZE WEET NIET WAT ZE DOET!
 

donderdag 19 maart 2015

OORLOG IN WOORDEN



 

Er zijn van die woorden die veel zeggen over wat een volk denkt over een ander volk en dat is van alle tijden. Met de recente onmin tussen de Engelsen en Fransen naar aanleiding van de herdenking van de slag van Waterloo, schoten me enkele woorden te binnen.

WAT DE ENGELSEN ZEGGEN

French kiss: tongzoen
French knickers: directoir met brede pijpen
French letter: condoom
French Morocco: inferieur marokijnleer
French: het pijpen, afzuigen, fellatio, beffen, likken, cunnilingus
Frog: Fransman

WAT DE FRANSEN ZEGGEN

Capote anglaise: kapotje
A l’anglaise: op zijn Engels
Filer à l’anglaise: stilletjes weggaan
 
Nu weten we allemaal dat de Nederlanders ,in de tijd dat ze nog meester waren van de zeven zeeën, oorlog hadden met zowat iedereen, maar met de Engelsen het meest. Om maar enkele oorlogen te noemen: De eerste Engels-Nederlandse oorlog (1652-1654), De Tweede (1665-1667), De Derde (1672-1674) en De Vierde (1780-1784).

WAT DE ENGELSEN ZEGGEN

The Dutch act: zelfmoord
Dutch bargain: overeenkomst die met dronk bezegeld wordt; overeen-              komst waarbij alle voordelen naar een partij gaan
Dutch cap: pessarium
Dutch comfort: schrale troost
Dutch courage: jenevermoed
Dutch foil: klatergoud (ook Dutch gold)
Dutch rise: salarisverhoging waar je niets mee opschiet
Dutch fuck: het aansteken van de ene sigaret aan de andere
Dutch treat: uitstapje waarbij ieder voor zich betaalt
Go Dutch: ieder zijn eigen deel betalen


dinsdag 17 maart 2015

PRIJZENREGEN



Vier verschillende prijzen voor thrillers, detective- of misdaadromans, werden uitgereikt op de 2015 Left Coast Crime convention in Portland, Oregon.

Herbie’s Game van Timothy Hallinan kreeg THE LEFTY (voor beste humoristische detectiveroman). Hij werd uitverkoren boven: The Good, the Bad, and the Emus, van Donna Andrews; January Thaw, door Jess Lourey; Dying for a Dude, van Cindy Sample; en Suede to Rest, van Diane Vallere.

THE BRUCE ALEXANDER MEMORIAL HISTORICAL
MYSTERY AWARD (voor de beste misdaadroman die gebeurtenissen van voor 1960 als onderwerp heeft) ging naar: A Deadly Measure of Brimstone, van Catriona McPherson. Andere genomineerden waren: Queen of Hearts, van Rhys Bowen; From the Charred Remains, van Susanna Calkins; City of Ghosts, van Kelli Stanley; en Cup of Blood, van Jeri Westerson.

Gigi Pandian kreeg THE ROSE (voor de beste misdaadroman die speelt in de Portland locatie) voor haar Pirate Vishnu. Anderen die de shortlist haalden: One Kick, door Chelsea Cain; Glass Houses, van Terri Nolan; Deadly Bonds, van L.J. Sellers; en Plaster City, van Johnny Shaw.

THE ROSEBUD (voor de beste misdaadroman die overal ter wereld kan spelen) ging naar Allen Eskens voor zijn The Life We Bury.
Andere genomineerden waren: Kilmoon, van Lisa Alber; Ice Shear, door M.P. Cooley; The Black Hour, van Lori Rader-Day; en Mistress of Fortune, by Holly West.
 

maandag 16 maart 2015

INGEZONDEN BERICHT


 
Meer dan 85% van de bevolking van Indonesië is moslim. Het is vermoedelijk geen wonder dat je er dit soort wasvoorschriften vindt.
COMMENTAAR VAN DE REDACTIE
Voor achterlijkheid kun je niet studeren, die krijg je gewoon van thuis mee.
 

woensdag 11 maart 2015

LITERAIRE TRIVIA


* Aan het einde van 1932 stond Eric Blair op het punt uitgegeven te worden. Zijn uitgever had besloten zijn boek de titel Confessions of a Down and Outer mee te geven, terwijl hij als pseudoniem 'X' had voorgesteld. Blair vond er maar niets aan en schreef vier namen op waarmee hij zich kon verzoenen: P.S. Burton, Kenneth Miles, George Orwell en H. Lewis Allways. Uitgever en auteur werden het eens over George Orwell (George V was op dat ogenblik de koning van Engeland en Orwell is een rivier in Suffolk.) Ook de titel veranderde, Down and Out in Paris and London verscheen op 9 januari 1933.

* Dorothy Parker trouwde effectenmakelaar Edwin Pond Parker II in 1917, de schrijfster en dichteres die geboren werd als Dorothy Rothschild, zei tegen al haar vrienden dat ze hem enkel trouwde om zijn naam. En dat was geen grap. Als dochter van een Joodse vader en een Schotse moeder die op katholieke scholen werd gestuurd door haar stiefmoeder, had Dorothy gemengde gevoelens over haar Joodse afkomst en daar bovenop hield ze helemaal niet van de naam Rothschild. Een huwelijk bood daarom de oplossing.

dinsdag 10 maart 2015


De finalisten voor de 27th Annual Lambda Literary Awards LGBTQ (lesbian/gay/bisexual/transgendered/questioning) zijn:

Gay Mystery:

Katie Gilmartin 
-- Blackmail, My Love, by Katie Gilmartin (Cleis Press)
-- Boystown 6: From the Ashes, by Marshall Thornton (MLR)
-- Calvin’s Head, by David Swatling (Bold Strokes)
-- DeadFall, by David Lennon (BlueSpike)
-- Fair Game, by Josh Lanyon (Carina Press)
-- A Gathering Storm, by Jameson Currier (Chelsea Station)
-- Moon Over Tangier, by Janice Law (Open Road)
-- The Next, by Rafe Haze (Wilde City Press)

Lesbian Mystery:

-- The Acquittal, by Anne Laughlin (Bold Strokes)
-- Done to Death, by Charles Atkins (Severn House)
-- The Old Deep and Dark, by Ellen Hart (Minotaur)

 
-- Slash and Burn, by Valerie Bronwen (Bold Strokes)
-- UnCatholic Conduct, by Stevie Mikayne (Bold Strokes)


 
 
Maandag 1 juni worden de bekroningen bekend gemaakt tijdens een ceremonie in New York City.

 

 

woensdag 4 maart 2015

LUCIFER STOND IN DE HOEK...


Hoe moeilijk is het om een Vlaamse film te maken van een typisch Vlaams boek over een oer katholiek Vlaams verleden en Nederlands (VL) gesproken. Het kan.


Gust van den Berghe
Gust van den Berghe vroeg al in 2010 om aandacht van de filmkritiek met zijn En waar de sterre bleef stille staan naar het bekende verhaal van Felix Timmermans. Deze film in zwart-wit gedraaid was zijn afstudeerfilm aan het RITS. Het werd een auteursfilm en wat voor een, hij werd meteen uitgenodigd om in Cannes mee te doen aan de prestigieuze Quainzaine des Réalisateurs in 2010 en kreeg in 2011 de Vlaamse Cultuurprijs voor Film 2010-2011.

Hij zat niet stil en met Blue Bird (2011), erg vrij naar De Blauwe Vogel van de Frans schrijvende Vlaming en Nobelprijsdrager Maurice Maeterlinck kwam hij al snel terug aan het raam kijken. Hij ging hiervoor naar Togo draaien om het universeel verhaal te kunnen vertellen, maar ook om de kosten te drukken. Opnieuw werd de film vertoond op de Quainzaine des Réalisateurs en ook kreeg hij een speciale vermelding op het Flanders Filmfestival in Gent 2011.
 
De film kreeg het label kleur mee, maar die kleur in hoofdzakelijk blauw. Welke Vlaming zal ooit kunnen navertellen dat zijn toneelstuk maar liefst zesmaal werd verfilmd.
Blue Bird 1940
In 1910 werd het een stille Engelse film, in 1918 werd het een stille Amerikaanse film van Maurice Tourneur, in 1940 regisseerde Walter Lang een nieuwe Amerikaanse versie die 2 Oscarnominaties kreeg, in 1970 werd het een Russische animatiefilm en in 1976 een Amerikaanse-Russische samenwerking waar heel wat sterren werden tegenaan gegooid zoals Liz Taylor, Jane Fonda en Ava Gardner. Ik heb de film van Gust van den Berghe tweemaal opnieuw kunnen zien op het tv-kanaal van Sundance waar hij wekenlang op het programma stond. Ik heb geen weet van een andere Vlaamse film die daar ooit werd vertoond.

En nu is er dan Lucifer (2014). Wie kent het verhaal niet?  Gust kent het wel en hij vertelt het met zwier.

In zijn film komt de opstandige Lucifer tijdens zijn val van de hemel naar de hel langs het aardse paradijs, een klein dorpje in Mexico waar de oude Lupita en haar kleindochter Maria leven. Hij ziet er zijn kans om Gods perfecte creatie te verwarren en zaait er ongeloof, chaos en verdriet.

Lucifer ging afgelopen oktober in wereldpremière op het Internationaal Filmfestival van Rome en loopt sinds medio februari ook bij ons in de zalen, o.a. in Antwerpen, Brugge, Brussel en later deze maand bv. ook in Kortrijk. En nu is hij ook geselecteerd voor het  Tribeca Film Festival in New York en wordt daar vertoond in het kader van het Viewpoints programma, waarin 12 filmmakers op zoek gaan naar identiteit en dit vanuit diverse standpunten.
Over Lucifer schrijft het Festival o.a. dat het een "betoverende, ontroerende, en unieke vormoefening" is, gebracht in het eigen door 
de regisseur ontwikkelde formaat, namelijk de cirkelvormige Tondoscoop
(zie http://www.tondoscope.com/Site/Welcome.html).
Ook deze keer werd de film geproduceerd door Minds Meet en met de steun van het VAF/Filmfonds. Neem een kijkje op http://www.filmfestival.be/en/2014/lucifer/14-1058
 
 

maandag 2 maart 2015

LITERAIRE TRIVIA


* De werkelijke naam van de Ierse toneelauteur Sean O'Casey was John Casey. Bij de aanvang van de jaren 1900 voelde Casey zich aangetrokken tot het Irish Revival Movement en leerde Gaelic lezen, schrijven en spreken, terwijl hij ook de studie van het bespelen van de doedelzak voleindigde. In 1918 publiceerde hij songs als Sean O'Cathasaigh, waarna hij Sean O'Casey werd toen het Abbey Theatre zijn eerste lange toneelstuk The Shadow of a Gunman accepteerde.

* Eugene O'Neill kon claimen dat hij de bekendste theaterauteur van  Amerika was. Hij werd van Princeton University gestuurd omdat hij een bierflesje door de ruit van de toenmalige directeur van de universiteit, Woodrow Wilson, keilde. Woodrow werd later president van de USA.
Een echt gelukkige jeugd zal hij niet hebben gehad, met een moeder die aan de drugs zat.
Toen in 2012 de verloren gewaande eenakter Exorcism van O'Neill werd gepubliceerd, kon men uit de tekst opmaken dat hij in 1919, jaar waarin hij het stuk schreef, een poging tot zelfmoord deed.
O'Neills bloed vloeide blijkbaar ook door de aderen van zijn oudste zoon, Eugene jr., een student Grieks, want die pleegde zelfmoord en 1950 en zijn andere zoon kreeg alles mee van zijn oma want hij was net als zij verslaafd en pleegde zelfmoord in 1977.