Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

dinsdag 30 juni 2015

EN HET STOPT NIET MEER


Beste allemaal,
TIJD DAT WE ONS BEZINNEN!

Wanneer we de schipbreuken van de bootvluchtelingen bij Lampedusa beschouwen, stellen wij  ons de vraag  waarom deze drenkelingen geen voorkeur geven om te  emigreren naar Qatar, Nigeria, Saudi-Arabië, Bahrein of Koeweit?

Waarom willen zij absoluut hun leven wagen om naar Europa bij de “ongelovigen” te komen? Terwijl de Golfstaten door de ontginning van de petroleum de rijkste staten zijn en bovendien ook nog moslim.

Wanneer op nagenoeg alle TV kanalen Unicef oproept om de hongersnood in de hoorn van Afrika te verhelpen, willen wij de aandacht van iedereen toch vestigen op het feit dat de betrokken Afrikaanse staten merendeels moslim zijn en dat die moslimbroeders onderling oorlog voeren, daardoor hongersnood veroorzaken en zonder verpinken elkaar uitmoorden.

Wat doen hun moslimburen? Marokko? Egypte? Tunesië?
NIETS! En de Rode Halve Maan (= Rode Kruis van moslims) NIETS!
Want het zijn wij die moeten geven … ondanks een schuld van 2000 miljard € die we verplicht jaarlijks moeten lenen … bij de Golfstaten!

Met dit manna, bouwt de Perzische moslim Golf luxehotels, futuristische steden, koopt ze vliegtuigen, grote luxewagens, en schaatsbanen en skipistes … in de woestijn.
Dat is de liefdadigheid van die religie. Want in plaats dat de Arabische Emiraten hun geldbeugel zouden aanspreken om hun geloofsgenoten te helpen, willen ze dat de westerse arbeiders en de werkende klasse van de stoute westerlingen de hulp betalen … uit medelijden voor onbekenden die zelf geen medelijden hebben met hun eigen geloofsbroeders.

Terwijl een groot deel van de moslimwereld dieper wegzinkt in ellende, hongersnood en oorlogen,  terwijl de Golfstaten niet meer weten hoe hun immens fortuin op te doen, ontschepen elke dag als een vloed de “boot-people” in Europa of verdrinken ze in zee, elke dag moorden krijgszuchtige troepen elkaar uit in naam van de Islam!

Vrouwen, kinderen en zieken worden systematisch vooruit geschoven om beter te kunnen inwerken op ons schuldgevoel en medelijden. Dan moet men weten dat de moslims meer kinderen maken dan zij kunnen voeden tenzij dit gebeurt met de hulp en financiële gulheid van het westen.

Die blinde godsdienst is bezig de Westerse wereld te ontwrichten en naar de rand van de chaos te voeren.
Maar is het onze schuld dat de Islam zonder of met petroleum slechts misère en oorlog voortbrengt?

Laat dat eens goed doordringen voor het te laat is!

Groetjes,
Rinus

RECENTE OOGST (met fouten en al)


Islam; a German view!!!
Hard to argue with this.…
______________________________________________________

A  German's View on Islam - worth reading. This is one of the best explanations of the Muslim terrorist situation I have ever read. His references to past history are accurate and clear. Not long, it is easy to understand, and well worth the read. The author of this email is Dr. Emanuel Tanya, a well-known and well-respected psychiatrist.  A man, whose family was German aristocracy prior to World War II, he owned a number of large industries and  estates. When asked how many German people were true Nazis, the answer he gave can guide our attitude toward fanaticism.
 
  'Very few people were true Nazis,' he said, 'but many enjoyed the return of German pride, and many  more were too busy to care. I was one of those who just thought the Nazis were a bunch of fools. So, the majority just sat back and let it all happen. Then, before we knew it, they owned us, and we had lost control, and the end of the world had come.’
 
  ‘My family lost everything. I ended up in a concentration camp and the Allies destroyed my factories.'

  ‘We are told again and again by 'experts' and 'talking heads' that Islam is a religion of peace and that the vast majority of Muslims just want to live in peace. Although this unqualified assertion may be true, it is entirely irrelevant. It is meaningless fluff meant to make us feel better, and meant to somehow diminish the specter of fanatics rampaging across the globe in the name of Islam.’
 
  ‘The fact is that the fanatics rule Islam at this moment in history. It is the fanatics who march. It is  the fanatics who wage any one of 50 shooting wars worldwide. It is the fanatics who systematically slaughter Christian or tribal groups throughout Africa and are gradually taking over the entire continent in an Islamic wave. It is the fanatics who bomb, behead, murder, or honor-kill. It is the fanatics who take over mosque after mosque. It is the fanatics who zealously spread the stoning and hanging of rape victims and homosexuals. It is the fanatics who teach their young to kill and to become suicide bombers.’

  ‘The hard, quantifiable fact is that the peaceful majority, the silent majority, is cowed and extraneous. Communist Russia was comprised of Russians who just wanted to live in peace, yet the Russian Communists were responsible for the murder of about 20 million people. The peaceful majority were irrelevant. China's huge population was peaceful as well, but Chinese Communists managed to kill a staggering 70 million people.’

  ‘The average Japanese individual prior to World War II was not a warmongering sadist. Yet, Japan murdered and slaughtered its way across South East Asia in an orgy of killing that included the systematic murder of 12 million Chinese civilians; most killed by sword, shovel, and bayonet. And who can forget Rwanda, which collapsed into butchery? Could it not be said that the majority of Rwandans were 'peace loving'?

  ‘History lessons are often incredibly simple and blunt, yet for all our powers of reason, we often miss the most basic and uncomplicated of points: peace-loving Muslims have been made irrelevant by their silence. Peace-loving Muslims will become our enemy if they don't speak up, because like my friend from Germany, they will awaken one day and find that the fanatics own them, and the end of their world will have begun.’

 

  ‘Peace-loving Germans, Japanese, Chinese, Russians, Rwandans, Serbs, Afghans, Iraqis, Palestinians, Somalis, Nigerians, Algerians, and many others have died because the peaceful majority did not speak up until it was too late.’

 

  ‘Now Islamic prayers have been introduced in Toronto and other public schools in Ontario, and, yes, in  Ottawa too, while the Lord's Prayer was removed (due to being so offensive?). The Islamic way may be peaceful for the time being in our country until the fanatics move in.’

 

  ‘In Australia, and indeed in many countries around the world, many of the most commonly consumed food items have the halal emblem on them. Just look at the back of some of the most popular chocolate bars, and at other food items in your local supermarket. Food on aircraft have the halal emblem just to appease the privileged minority who are now rapidly expanding within our nation's shores.’

 

  ‘In the U.K, the Muslim communities refuse to integrate and there are now dozens of "no-go" zones within major cities across the country that the police force dare not intrude upon. Sharia law prevails there, because the Muslim community -  in those areas - refuse to acknowledge British law.’

 

  ‘As for us who watch it all unfold, we must pay attention to the only group that counts - the fanatics who threaten our way of life.’

 




 

maandag 29 juni 2015

ANTWERPS AFTELRIJMPJE


Ons stad is de beste van de hele wereld.
Ons stad is nog altijd beter dan veel andere.
De stad is van iedereen.
De stad is niet meer van ons.

donderdag 25 juni 2015

UIT DE PRIVéVERZAMELING




A: Wat te zeggen tegen iemand die je 'oude zak' noemt?

B: Inderdaad ik heb schimmel tussen mijn tenen, maar bij jou zit hij in je hoofd!

dinsdag 23 juni 2015

UIT DE PRIVéVERZAMELING


V: Wat te zeggen tegen iemand die je een oude zak noemt?

A: Ja, dat ben ik, maar ik was me nog alle dagen en dat kan ik van jou niet zeggen.

maandag 22 juni 2015

Michelangelo Antonioni



Michelangelo Antonioni - Il maestro del cinema moderno


EYE presenteert van 12 september 2015 t/m 17 januari 2016 Michelangelo Antonioni – Il maestro del cinema moderno, een tentoonstelling rond een van de grootste filmvernieuwers van de vorige eeuw. De tentoonstelling laat zien hoe Antonioni de filmgrammatica vernieuwde door vanuit het beeld te denken en minder vanuit het verhaal. Hij probeerde als een van de eerste filmauteurs de gemoedstoestand van zijn naar zingeving zoekende personages te vangen in een bijzondere kadrering en opvallende mise-en-scène. “Each square centimeter of the image is essential”, volgens Antonioni. De tentoonstelling omvat filmfragmenten, foto’s van persfotografen van Magnum, setfoto’s, brieven van Alain Delon, Marcello Mastroianni en Jeanne Moreau, en schilderijen van Antonioni’s hand. In de filmzalen is dagelijks een film van Antonioni te zien, omlijst met speciale programma’s.

Michelangelo Antonioni – Il maestro del cinema moderno, van 12 september 2015 t/m 17 januari 2016 in EYE, IJpromenade 1, Amsterdam, eyefilm.nl/antonioni

Met zijn beroemde trilogie L’avventura (1960), La notte (1961) en L’eclisse (1962) – alle drie met muze Monica Vitti – groeide Antonioni uit tot een van de gezichtsbepalende regisseurs van de vorige eeuw. Als stilistisch perfectionist vernieuwde hij de filmgrammatica; vervreemding en de haperende communicatie tussen geliefden drukte hij uit in een uitgekiende mise-en-scène en prachtig gekadreerde, desolate opnamen van industriële en woestijnlandschappen; verhaal, dialoog of actie kregen minder nadruk.

L’avventura (1960) geldt als een keerpunt in de filmgeschiedenis, het begin van de moderne cinema. De regisseur weet de gevoelens van malaise in de gegoede kringen te vertalen in beklemmende beelden. Dat Antonioni een van de actrices, de beroemde Lea Massari, al in het begin van L’avventura tijdens een boottochtje laat verdwijnen, werd als ongehoord ervaren; bij de première in Cannes was er hevige kritiek, hoofdrolspeelster Monica Vitti verliet in tranen de zaal. Toch wist de film daar – na een steunactie van collega-regisseurs die wel meteen het belang van de film inzagen – alsnog de Juryprijs te winnen.

Na Il deserto rosso (1963) verliet de regisseur, ontevreden met het politieke en lusteloze klimaat in zijn land, Italië om in het buitenland films te gaan maken. Hij won een Oscar voor Beste Regisseur voor zijn publiekssucces Blow-up, een 'Swinging London'-film over een paranoïde modefotograaf en de onmogelijkheid om de waarheid te kennen, met muziek van The Yardbirds en Herbie Hancock. Daarna vertrok Antonioni naar de Verenigde Staten voor Zabriskie Point (1970), een maatschappijkritische film die werd opgenomen in de woestijn van Death Valley met een soundtrack van onder meer Pink Floyd en The Rolling Stones. Beide films zijn krachtige tijdsbeelden waarin de ontluikende popcultuur gekoppeld aan een maatschappelijke onvrede sterk naar voren komt. Later regisseerde Antonioni nog het sensuele Identificazione di una donna (1982, nominatie Gouden Palm), Al di là delle nuvole (1995, co-regie Wim Wenders).

 
Meer over de regisseur

Michelangelo Antonioni (1912-2007) begon zijn carrière tijdens de Tweede Wereldoorlog als co-scenarioschrijver voor Roberto Rossellini en als regieassistent van Marcel Carné. In 1951 maakte hij zijn speelfilmdebuut met de onderkoelde film noir Cronaca di un amore. Later stapte hij van een realistische voorstelling over naar een meer filosofische benadering. Antonioni peilde de menselijke ziel en deed dit in een totaal vernieuwende stijl.

Met de trilogie L’avventura (1960), La notte (1961) en L’eclisse (1962), gevolgd door Blow-up (1966) en Professione: reporter (1975, met Jack Nicholson) verstevigde Antonioni zijn positie als belangwekkend regisseur. Il deserto rosso (1963) was zijn eerste film in kleur, waarbij hij zover ging grasvelden en bomen bij te schilderen om de intensiteit van de kleuren te verdiepen; de film was gesitueerd in het industriële, nevelige landschap van de Po-vlakte. Later nam hij een ere-Oscar voor zijn gehele oeuvre in ontvangst.

Antonioni’s films inspireerden tal van cineasten, onder wie  Godard, Scorsese, Tarkovski, Kurosawa, Wong Kar-wai en Tsai Ming-liang. Ook schrijvers en kunstenaars als Umberto Eco, Roland Barthes en Jeff Wall zijn door hem beïnvloed. De regisseur overleed op 94-jarige leeftijd.

Over de tentoonstelling

Michelangelo Antonioni – Il maestro del cinema moderno toont een selectie uit de vele privédocumenten die door de Galleria d'Arte Moderna e Contemporanea di Ferrara worden bewaard. De tentoonstelling biedt inzicht in zijn oeuvre en laat zien hoe Antonioni de filmtaal voorgoed veranderde.

De tentoonstelling omvat filmfragmenten, setfoto’s van onder andere Bruce Davidson (Magnum), persartikelen, originele scenario’s en brieven (van onder meer Alain Delon, Italo Calvino, Marcello Mastroianni, Jeanne Moreau, Roland Barthes, Luchino Visconti, Umberto Eco en Giorgio Morandi). Ook zijn er schilderijen van Antonioni’s hand te bewonderen. Daarnaast worden fragmenten vertoond van vroege Antonioni-documentaires – Gente del Po en N.U. - Netteza Urbana– evenals  van de documentaire die Antonioni in 1972 maakte op uitnodiging van de Chinese Communistische Partij.

De tentoonstelling gaat vergezeld van een uitgebreid programma van films, talks en events  in de filmzalen.

De tentoonstelling is samengesteld door Dominique Païni in samenwerking met Jaap Guldemond, Director of Exhibitions /Curator EYE, met medewerking van Maria Luisa Pacelli (directeur Palazzo dei Diamanti in Ferrara) en Barbara Guidi (Galleria d'Arte Moderna e Contemporanea di Ferrara).
 
 

zondag 21 juni 2015

UIT DE PRIVéVERZAMELING


V: Wat te zeggen tegen iemand die je oude zak noemt?
A: Als niet oud wil worden, doe dan nu een koord om je nek!
***
Vandaag gemerkt dat het verschaalde goud op het monument van Maurice Gilliams van de hand van Rik Poot (in de tuin van het Elzenveld) weer is bijgewerkt en je kunt alles weer goed lezen.

***
Gisteren liep ik voorbij een privéclub die een bordje aan de deur had hangen met de tekst: Lid alleen/Member only.
Ik denk dat daar veel lullen komen.

***
Op de Louiza-Marialei in Antwerpen heeft het Onze-Lieve-Vrouwe College haar privaat parking. Als je dan weet dat privaat volgens het woordenboek riool of beste kamer betekent, heb ik zo het vermoeden dat het daar erg moet stinken. En de lessen Nederlands eveneens.
***
De oma-reus die Antwerpen teistert, heeft haar zwarte kleinkind meegebracht. Ebbenhout-zwart is het. Nu ziet een blinde dat mevrouw tot een ander ras behoort. En dan kun je aanvaarden dat haar zoon of dochter een zwarte vrouw of zwarte man trouwden, maar dat daar een ebbenhouten-zwarte uit kan voortkomen blijft voor mij een raadsel. Het kan minstens een halfbloed zijn.
Sprookjes moeten altijd een grond van waarheid bevatten, anders gelooft niemand ze nog.



dinsdag 16 juni 2015

Business Plot 1933


Het House Un-American Activities Committee (HUAC) was oorspronkelijk opgericht om fascistische of pro-naziactiviteiten uit te pluizen en die taak werd dan weer waargenomen door het Special Committee on Un-American Activities, dat op zijn beurt beter bekend werd als het McCormack-Dickstein Committee.
Dat comité ontmaskerde fascistische organisaties, inclusief een geplande coup tegen president Franklin Delano Roosevelt, de zogenaamde
Business Plot (1933). Daarbij zou een groep van welgestelde zakenlieden, onder wie de hoofden van de Chase Bank, GM, Goodyear, Standard Oil, de DuPont familie en senator Prescott Bush (vader van George en grootvader van George en Jeb) geprobeerd hebben om een majoor-generaal op rust van het Marine Corps, Smedley Butler, te overhalen om een militaire coup te plegen en een
fascistische dictatuur in te stellen in de VS.
Butler getuigde hierover voor datzelfde speciale comité, maar niemand werd veroordeeld.


woensdag 10 juni 2015

2015 FINALISTEN SHAMUS AWARDS


2015 Shamus Award Finalisten



The
Private Eye Writers of America hebben hun finalisten voor de Shamus Awards 2015 bekendgemaakt. De lijst is gevuld met heel wat talenten in het genre.
Best Hardcover P.I. Novel
  • The Hollow Girl van Reed Farrel Coleman (zijn vorige boek verscheen bij uitgeverij Link)
  • The Silkworm van Robert Galbraith (vorige boeken verschenen bij Meulenhoff en De Boekerij)
  • Toyko Kill van Barry Lancet
  • Hounded  van David Rosenfelt
  • Peter Pan Must Die van John Verdon (in het Nederlands verschenen bij De Boekerij)
Best First P.I. Novel
  • Invisible City van Julia Dahl
  • Bad Country van C.B. McKenzie
  • Last of the Independents van Sam Wiebe
  • Wink of an Eye van Lynn Chandler Willis
  • City of Brick and Shadow van Tim Wirkus
Best Original Paperback P.I. Novel
  • The Detective and the Pipe Girl van Michael Craven
  • Beauty With A Bomb van M.C.Grant
  • Critical Damage van Robert K. Lewis
  • Street Justice van Kris Nelscott
  • Moonlight Weeps van Vincent Zandri (een boek van deze auteur verscheen bij Areopagus)
Best Indie P.I. Novel
  • The Shadow Broker van Trace Conger
  • Nobody’s Child van Libby Fischer Hellmann
  • Played To Death van BV Lawson
  • The Kids Are All Right van Steve Liskow
  • Get Busy Dying van Ben Rehder


zondag 7 juni 2015

INDUSTRIËLE HOEVEELHEDEN




In Antwerpen worden in industriële hoeveelheden kinderen verwekt (net zoals honderd jaar geleden toen kroostrijke gezinnen nog in de mode waren bij de oorspronkelijke Antwerpenaren).

* Het zal niet lang meer duren dat de zondag je dag van rust is, want de moslims trekken zich daar geen reet van aan en hoewel er een politiereglement is dat zegt dat er op zondag niet mag worden gewerkt, niemand kijkt er op toe. Daar komt nog bij dat veel van dat werk in het zwart wordt gedaan en dat de reguliere aannemers die zich wel aan de reglementen houden hier ferm door worden benadeeld.

Algemeen principe: het verbod op zondagsarbeid

Het is verboden werknemers 's zondags tewerk te stellen (principe van de zondagsrust). Met een " zondag " wordt bedoeld de astronomische dag, d.w.z. van 0 tot 24 uur.
De bepalingen in verband met het verbod van zondagsarbeid zijn van openbare orde. De werkgever en de werknemers mogen er dus niet van afwijken, zelfs niet bij overeenkomst (art.11 van de Arbeidswet van 16 maart 1971)

* Als je in een winkelwandelstraat - die gewoonlijk erg breed zijn - gewoon rechtdoor wil lopen, kan je er op rekenen dat er wel om de tien meter een onbeschofte 'heer' is waar je tegenaan botst als je geen stap opzij zet. Het valt wel op dat die 'heren' meestal een ander kleurtje hebben, geen geel en geen zwart dat moet worden gezegd. Ja, misschien wil die ander ook wel rechtdoor lopen kan je zeggen, maar waarom zijn 'wij' het dan die altijd opzij gaan!


 

dinsdag 2 juni 2015

LITERAIRE TRIVIA


* Toen Hector Hugh Munro nog politieke sketches schreef voor de Westminster Gazette koos hij voor het pseudoniem Saki, naam die hij vond in de Rubaiyat van Omar Khayyám, waarin Saki de naam was van de drager van de kelk.

“And fear not lest Existence closing your
Account, and mine, should know the like no more;
The Eternal Saki from that Bowl has pour'd
Millions of Bubbles like us, and will pour.”
*

* Net voor de publicatie van Bonjour Tristesse in 1954 koos Françoise Quoirez voor het pseudoniem Françoise Sagan, omdat het nu eenmaal veel beter klonk. De naam vond ze in A la recherche du temps perdu van Proust die schreef over een prinses met dezelfde naam.

* De filosoof Bertrand Russell had het niet zo met kuisheid, hij zei het ooit te hebben geprobeerd, maar dat was dan ook de enige en laatste keer. Een vrouw zei over de avances van Russell dat ze voelden als: “dry leaves rustling up your thighs”.

 

maandag 1 juni 2015

DE VEERTIENDE THRILLER VAN CONRAD


Al in de dichtbundels die hij jaren geleden publiceerde, zag je bij Patrick Conrad de mix van Vlaams-Antwerps-Nederlands[1]. De dichtregel “en hij kakte over zijn tong” (een Antwerpse uitdrukking van weleer) vereeuwigen om het vreselijke woord kotsen toch nog een poëtische betekenis te geven, is iets wat ik sindsdien in haast al zijn werk heb teruggevonden.

Was zijn dertiende thriller Walker, een terugkeer naar zijn Antwerpse roots, ook in zijn veertiende (Jef Geeraerts eat your heart out), Moço (Portugees voor jongen/man), zitten we in Antwerpen. Hoewel hij door zijn lange verblijf in Frankrijk weleens de voorstad Borgerhout wil verwarren met Deurne, zijn de mensen Antwerpenaars en de setting is Antwerpen, maar het verhaal is universeel.

Voor zijn meedogenloze moeder die het genot nastreeft is haar zoon Harry Kramer een sta in de weg. Harry, die in zijn jeugd in internaten werd gedropt, komt met nieuwjaarsnacht van het nieuwe millennium zijn jaarlijkse bezoek aan zijn moeder brengen. Hij vindt haar uitgestrekt op het trottoir in een warme bloedplas die de sneeuw rood kleurt. “En wat hem het meeste verwondert, is dat hij niet reageert, niet de minste ontreddering toont, geen zweem van triestheid of medelijden voelt opkomen, zelfs geen berouw of schuldgevoelens heeft omdat hij voor eenmaal te laat was…”.

Maar Harry’s moeder is niet gesprongen, Harry’s moeder zat namelijk in een rolstoel. Dit is moord. En dan begint de speurtocht van de politie en van Harry. Hoe verder hij in het diepe water van het verleden van zijn moeder duikt, hoe meer hij haar tegelijk haat en vergeeft. Deze vrouw die enkel liefde voor zichzelf kon voelen en iedereen gebruikte om aan haar eigen grilletjes te voldoen, heeft een leger van minnaars gehad en weer verlaten, heeft zich opgehouden met prinsen en afgegeven met de penose. Hoe dichter we bij de oplossing van het mysterie komen, hoe meer Harry over zichzelf en zijn familie ontdekt.
Je moet wel over veel adem beschikken, want je probeert dit boek in één adem uit te lezen. Wat wel eens dodelijk zou kunnen zijn.


[1] Al is diplomatisch een synoniem van diplomatiek, dan spreekt men nog niet van een diplomatisch incident. En het woord kassierster is een purisme voor caissière (kassière).