Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

maandag 1 juni 2015

DE VEERTIENDE THRILLER VAN CONRAD


Al in de dichtbundels die hij jaren geleden publiceerde, zag je bij Patrick Conrad de mix van Vlaams-Antwerps-Nederlands[1]. De dichtregel “en hij kakte over zijn tong” (een Antwerpse uitdrukking van weleer) vereeuwigen om het vreselijke woord kotsen toch nog een poëtische betekenis te geven, is iets wat ik sindsdien in haast al zijn werk heb teruggevonden.

Was zijn dertiende thriller Walker, een terugkeer naar zijn Antwerpse roots, ook in zijn veertiende (Jef Geeraerts eat your heart out), Moço (Portugees voor jongen/man), zitten we in Antwerpen. Hoewel hij door zijn lange verblijf in Frankrijk weleens de voorstad Borgerhout wil verwarren met Deurne, zijn de mensen Antwerpenaars en de setting is Antwerpen, maar het verhaal is universeel.

Voor zijn meedogenloze moeder die het genot nastreeft is haar zoon Harry Kramer een sta in de weg. Harry, die in zijn jeugd in internaten werd gedropt, komt met nieuwjaarsnacht van het nieuwe millennium zijn jaarlijkse bezoek aan zijn moeder brengen. Hij vindt haar uitgestrekt op het trottoir in een warme bloedplas die de sneeuw rood kleurt. “En wat hem het meeste verwondert, is dat hij niet reageert, niet de minste ontreddering toont, geen zweem van triestheid of medelijden voelt opkomen, zelfs geen berouw of schuldgevoelens heeft omdat hij voor eenmaal te laat was…”.

Maar Harry’s moeder is niet gesprongen, Harry’s moeder zat namelijk in een rolstoel. Dit is moord. En dan begint de speurtocht van de politie en van Harry. Hoe verder hij in het diepe water van het verleden van zijn moeder duikt, hoe meer hij haar tegelijk haat en vergeeft. Deze vrouw die enkel liefde voor zichzelf kon voelen en iedereen gebruikte om aan haar eigen grilletjes te voldoen, heeft een leger van minnaars gehad en weer verlaten, heeft zich opgehouden met prinsen en afgegeven met de penose. Hoe dichter we bij de oplossing van het mysterie komen, hoe meer Harry over zichzelf en zijn familie ontdekt.
Je moet wel over veel adem beschikken, want je probeert dit boek in één adem uit te lezen. Wat wel eens dodelijk zou kunnen zijn.


[1] Al is diplomatisch een synoniem van diplomatiek, dan spreekt men nog niet van een diplomatisch incident. En het woord kassierster is een purisme voor caissière (kassière).
 
 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten