Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

maandag 26 oktober 2015

OM OVER NA TE DENKEN




VAN EEN CORRESPONDENT


Kolonel Moore en gewonde gevangene
In november zal het vijftig jaar geleden zijn dat de Amerikaanse Vietnamoorlog echt begon. Op 14 november 1965 werd het 1ste Bataljon van het 7de Cavalieregiment (de eenheid waarmee George Armstrong Custer bijna honderd jaar eerder zijn fameuze last stand maakte bij de Little Bighorn rivier) gedropt in de Ia Drang vallei in het Centrale Hoogland van Vietnam, in de wijde buurt van de stad Pleiku.
Volgens de Amerikaanse legeroverheid zat er daar "mogelijk" een regiment Vietcong. Waar de Amerikaanse eenheid van 450 man onder bevel van luitenant-kolonel Moore op stootte, was een divisie (drie regimenten) van het reguliere Noord-Vietnamese leger, meer dan vierduizend man sterk.

Tot die dag waren Amerikaanse doden in Vietnam individueel gevallen, uitzonderlijk eens twee tegelijk. In de Ia Drang vallei werd, in drie dagen strijd, de helft van de Amerikaanse strijdmacht gedood, de andere helft gewond. De Viëtnamese verliezen worden heden ten dage geschat op ongeveer 600 doden en hetzelfde aantal gewonden.

 Achteraf werd gezegd dat Ia Drang de slag was die Ho Chi Minh er van overtuigde dat hij de oorlog zou kunnen winnen. Hij had gemerkt dat, hoewel de Amerikaanse soldaten individueel en in groep veel bekwamer en feller vochten dan hij verwacht had, de algemene Amerikaanse strategie halfslachtig was: desnoods wel kunnen, maar eigenlijk niet echt willen. Het zou het kenmerk blijven van de strategie van de Amerikaanse politiek en, bijgevolg, legerleiding in Vietnam, en de grootste oorzaak dat een de facto militaire overwinning (na het Tet-offensief van 1968 had Amerika eigenlijk de oorlog gewonnen) uiteindelijk een smadelijke nederlaag werd. 

 Sindsdien, en vandaag nog steeds, wordt de Ia Drang vallei de Vallei van de Schaduw des Doods genoemd, naar Psalm 23:4, "Ook als ik moet gaan door de vallei van de schaduw des doods zal ik het kwaad niet vrezen, want Gij zult bij mij zijn".

Pour la petite histoire: een van kolonel Moore's pelotonleiders was de in Cornwall geboren onderluitenant Rick Rescorla. Rescorla was een beetje een ijzervreter, maar hij had zijn innemende kantjes. Eén daarvan was dat hij, om groentjes onder zijn bevel enigszins te kalmeren, liedjes uit zijn jeugd zong, ofwel solo, ofwel samen met de bange soldaten.

Rick Rescorla overleefde Ia Drang en Vietnam. Op 11 september 2001 was hij op het verkeerde moment op de verkeerde plaats: het WTC in New York. Als gewezen legerofficier vatte hij bijna automatisch de organisatie aan van de evacuatie. Volgens verschillende door hem geredde overlevenden, zong hij liedjes om de bange burgers een beetje gerust te stellen.
Hij werd het laatst gezien op de tiende verdieping van de Zuidtoren, op weg naar boven, enkele minuten voor die toren instortte. Zijn lichaam is nooit gevonden.

 

maandag 12 oktober 2015

COLLATERAL DAMAGE



Israël bombardeert Gazastrook: Peuter en zwangere vrouw komen om



Gekleurde berichtgeving zijn we nu al een tijdje gewoon, maar de laatste dagen hebben heel wat nieuwsdiensten zich in de vingers gesneden betreffende berichtgeving uit Israel.

Palestijnen steken joodse mensen neer, nauwelijks iets van gehoord.

Palestijnen schieten raketten af op Israel, nauwelijks iets van gehoord.

Op alle zenders en in alle kranten zie je dat Israel een bombardement uitvoerde op een wapenopslagplaats van de Palestijnen. Een gat zo groot als een huis wordt getoond (bewijs dat de wapens die daar lagen ontploft zijn) en een voice-over zegt dat een vrouw en een kind hierbij zijn omgekomen.
Wat er niet wordt verteld is dat het huis naast de put is ingestort en dat de vrouw en haar kind daar het slachtoffer van waren. De Engelse taal heeft hiervoor de juiste uitdrukking: collateral damage.

BIRDWATCHING IN ANTWERP


Je ziet ze nooit in Antwerpen, maar ze zouden bestaan. Kijk maar:

 
 

MACAVITY EN ANTHONY AWARDS


De Boucheron World Mystery Convention bestaat sinds 1986 en wordt jaarlijks gehouden. Dit jaar in de Amerikaanse stad Raleigh in North Carolina.

Ieder jaar worden op Boucheron de Anthony Awards uitgereikt, deze zijn genoemd naar Anthony Boucher (1911-1968) een der meest vooraanstaande critici van misdaadverhalen en een van de stichters van de Mystery Writers of America.

 

De genomineerden voor dit jaar waren:

WINNAAR

After I’m Gone, Laura Lippman [William Morrow]

In het Nederlands verschenen bij De Boekerij onder de titel

Als ik weg ben


GENOMINEERDEN

Geen van hen heeft al een Nederlandse uitgever gevonden

Lamentation, Joe Clifford [Oceanview]
The Secret Place, Tana French [Hodder & Stoughton/Viking]
The Long Way Home, Louise Penny [Minotaur]
Truth Be Told, Hank Phillippi Ryan [Forge]

 

The Macavity Award

Deze Macavity Awards zijn eveneens literaire prijzen voor misdaadauteurs. Ze worden genomineerd door de leden van Mystery Readers International. De prijs is genoemd naar de ‘mystery cat’ uit T.S. Eliot’s Old Possum Book of Practical Cats. Ook deze worden uitgereikt op Boucheron.

 

De genomineerden voor dit jaar waren:

WINNAAR:

The Killer Next Door, Alex Marwood (Penguin)

Van Marwood verscheen totnogtoe één titel in het Nederlands.

GENOMINEERDEN


The Lewis Man, Peter May (Quercus) de auteur Peter May verscheen bij diverse Nederlandse uitgevers de andere genomineerden hebben nog geen Nederlandse uitgever gevonden
The Last Death of Jack Harbin, Terry Shames (Seventh Street)
The Day She Died, Catriona McPherson (Midnight Ink)
The Missing Place, Sophie Littlefield (Gallery)
The Long Way Home, Louise Penny (Minotaur)

zondag 11 oktober 2015

BELGISCH ELFTAL


De supporters van de rode duivels die meegingen naar Andorra moedigden drietalig hun elftal aan:
LA LA LA LALALALA.

donderdag 8 oktober 2015

MIJN KL...TEN



"Si on parvient à convaincre les Chinois que les couilles des djihadistes sont aphrodisiaques, dans 10 ans ils auront disparus."
(Anonyme)

 

woensdag 7 oktober 2015

Wat zijn wij - anno 2015 - toch een klootjesvolk geworden!


Je bent een zelfverzekerde jongere en je wilt vooruit in het leven.

Een goed diploma is de beste garantie op een passende job.

Je droomt van een dienende job, een veeleisende job, een job met verantwoordelijkheid.    

Je wordt verpleegkundige. 

Na veel zweten en zwoegen is het eindelijk zover: Je bent gediplomeerd! Proficiat!

En nu aan de slag.

En jawel, op een dag staat er personeelsadvertentie in de krant:

Gezocht: verpleegkundige (m/v) voor een ziekenhuis in Aalst.

Natuurlijk ben jij een geschikte kandidaat...

Maar ... niets is minder waar!

Je kent immers geen ... ARABISCH!!

Wat zijn wij - anno 2015 - toch een klootjesvolk geworden!

 
Personeelsadvertentie van het O.L.V.-ziekenhuis te Aalst

JOBOMSCHRIJVING
Wij zijn op zoek naar een verpleegkundige voor de regio Aalst. Je zal werken in een ziekenhuisomgeving.
Belangrijk is dat je zowel de Nederlandse taal als de Arabische taal machtig bent.
 

Altijd gedacht dat Nederlands leren voor bepaalde mensen de beste kansen biedt op integratie in de maatschappij, en vooral ook op een job, zodat ze voor zichzelf kunnen instaan…

Waar gaan we in godsnaam naartoe in  naam van de (totaal mislukte) multicultuur en het zogenaamde “politiek correct denken”?