Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

maandag 26 oktober 2015

VAN EEN CORRESPONDENT


Kolonel Moore en gewonde gevangene
In november zal het vijftig jaar geleden zijn dat de Amerikaanse Vietnamoorlog echt begon. Op 14 november 1965 werd het 1ste Bataljon van het 7de Cavalieregiment (de eenheid waarmee George Armstrong Custer bijna honderd jaar eerder zijn fameuze last stand maakte bij de Little Bighorn rivier) gedropt in de Ia Drang vallei in het Centrale Hoogland van Vietnam, in de wijde buurt van de stad Pleiku.
Volgens de Amerikaanse legeroverheid zat er daar "mogelijk" een regiment Vietcong. Waar de Amerikaanse eenheid van 450 man onder bevel van luitenant-kolonel Moore op stootte, was een divisie (drie regimenten) van het reguliere Noord-Vietnamese leger, meer dan vierduizend man sterk.

Tot die dag waren Amerikaanse doden in Vietnam individueel gevallen, uitzonderlijk eens twee tegelijk. In de Ia Drang vallei werd, in drie dagen strijd, de helft van de Amerikaanse strijdmacht gedood, de andere helft gewond. De Viëtnamese verliezen worden heden ten dage geschat op ongeveer 600 doden en hetzelfde aantal gewonden.

 Achteraf werd gezegd dat Ia Drang de slag was die Ho Chi Minh er van overtuigde dat hij de oorlog zou kunnen winnen. Hij had gemerkt dat, hoewel de Amerikaanse soldaten individueel en in groep veel bekwamer en feller vochten dan hij verwacht had, de algemene Amerikaanse strategie halfslachtig was: desnoods wel kunnen, maar eigenlijk niet echt willen. Het zou het kenmerk blijven van de strategie van de Amerikaanse politiek en, bijgevolg, legerleiding in Vietnam, en de grootste oorzaak dat een de facto militaire overwinning (na het Tet-offensief van 1968 had Amerika eigenlijk de oorlog gewonnen) uiteindelijk een smadelijke nederlaag werd. 

 Sindsdien, en vandaag nog steeds, wordt de Ia Drang vallei de Vallei van de Schaduw des Doods genoemd, naar Psalm 23:4, "Ook als ik moet gaan door de vallei van de schaduw des doods zal ik het kwaad niet vrezen, want Gij zult bij mij zijn".

Pour la petite histoire: een van kolonel Moore's pelotonleiders was de in Cornwall geboren onderluitenant Rick Rescorla. Rescorla was een beetje een ijzervreter, maar hij had zijn innemende kantjes. Eén daarvan was dat hij, om groentjes onder zijn bevel enigszins te kalmeren, liedjes uit zijn jeugd zong, ofwel solo, ofwel samen met de bange soldaten.

Rick Rescorla overleefde Ia Drang en Vietnam. Op 11 september 2001 was hij op het verkeerde moment op de verkeerde plaats: het WTC in New York. Als gewezen legerofficier vatte hij bijna automatisch de organisatie aan van de evacuatie. Volgens verschillende door hem geredde overlevenden, zong hij liedjes om de bange burgers een beetje gerust te stellen.
Hij werd het laatst gezien op de tiende verdieping van de Zuidtoren, op weg naar boven, enkele minuten voor die toren instortte. Zijn lichaam is nooit gevonden.

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten