Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

vrijdag 29 december 2017

GOD ALLEMACHTIG



Professor Johan Albrecht die lid is van Itinera, een denktank die in alle objectiviteit en onafhankelijkheid grote maatschappelijke vraagstukken onderzoekt, met als doel het beleid te verbeteren, die Albrecht voorspelt dat een volledige kernuitstap zal leiden tot een prijstoename van minstens 40%. Dat is een aanslag op de koopkracht en de concurrentiepositie van ons land. Dat is dus ook het standpunt van de N-VA.
Voorts moet ik erop wijzen dat thoriumcentrales (tik het maar eens in op je Google) nauwelijks kernafval afscheiden en het kernafval dat nu bestaat 'recycleren'. De grondstof voor deze thoriumcentrales is er in overvloed. Dit is geen toekomstmuziek, maar men leest er hier en ook elders weinig over, terwijl ze er in China druk mee in de weer zijn.
De linkse oppositie heeft de N-VA al de ‘Nucleaire Vlaamse Alliantie’ genoemd, leuk gevonden, maar naar alle waarschijnlijkheid zullen ze nooit komen aanzetten met de bewijzen dat het ding betaalbaar is. Maar dat zijn we al gewoon van die Groene eco-fascisten. Als ik Meyrem Allemachtig hoor zeggen dat er naast de socialisten  ook nog een samenwerking mogelijk is met de Stalinisten van de PVDA, ziet de toekomst er zéér zwart uit.
En ik bedoel zwart. Als die bende het voor het zeggen krijgt, zullen we haast zeker de instelling van de goelag – strafkampen ten tijde van het stalinisme – meemaken, en diegenen die nog ‘vrij’ zijn zullen voor hun vermaak de fiets moeten nemen, de auto zal te duur geworden zijn,  we zullen ’s avonds geen tv meer kunnen kijken, want elektriciteit zal maar tussen dit en dat uur beschikbaar zijn en dat enkel voor die mensen die zich nog de luxe van tv-kijken kunnen veroorloven.
Om de kernuitstap op te vangen, zullen we allemaal zonnepanelen op ons dak moeten plaatsen, of misschien wel enkele windvangers die dan weer elektriciteit opwekken. Tegen de combinatie van zonne- en windenergie, waterkracht, geothermie (er kan energie worden gewonnen door gebruik te maken van het temperatuurverschil tussen het aardoppervlak en diep in de aarde gelegen warmtereservoirs), duurzame biomassa en golf- en getijdenenergie wil ik uiteraard niets inbrengen. Maar er is een maar, dat komt er allemaal niet vanzelf, er zal gebouwd moeten worden, er zullen machines moeten worden gebouwd, en daarvoor is energie nodig en we moeten die energie voorlopig uit de kerncentrales krijgen, zo simpel is het.
Au fond is heel dat gedoe over de uitstap van de kerncentrales een nieuwe obsessieve religie, vooral gepusht door alfa's die er niks van afweten. De bèta's reageren meestal heel anders. Die alfa's kunnen nog geen deuk in een pakje boter slaan en bemoeien zich met zaken waarvan ze niets begrijpen. Soms verlang ik heftig naar technocraten....

Nog meer info?
https://www.livescience.com/61298-new-fusion-reactor-uses-boron-and-hydrogen.html?utm_source=ls-newsletter&utm_medium=email&utm_campaign=20180101-ls

dinsdag 26 december 2017

EEN VERHAAL VOOR NIEUWJAAR


FLUITEND DOOR HET LEVEN
Walter A.P. Soethoudt
“Ik weet een goed adresje om te eten,” zei een mees, van wie ik de naam al vergeten ben, toen we samen in een boom in het park zaten en beurtelings een liedje hadden gefloten.
Ik vind mezen over het algemeen ietwat opdringerig, kijk maar naar de familie Pimpelmees, die met haar kleine gedrongen lichaam een hoge gele borst opzet. Ik kan het wel vinden met de familie van de Grijze Mezen, die wonen in Amerika, maar ik ontmoette er hier een in Antwerpen die ontsnapt was uit de Zoo, jammer genoeg sprak ze een soort Engels dat ik nooit heb geleerd. Hij had helemaal geen kapsones en was zelfs een beetje jaloers – dat zei hij toch – op mijn gitzwarte vederdos en mijn oranje snavel.
Oh, ja, ik ben helemaal vergeten om me voor te stellen. Mijn voornaam is Kerel, mijn achternaam is de Merel (met kleine d). Ik weeg ongeveer honderd gram. Ik behoor tot het geslacht van de Lijsters, waarbij de families Roodborst lijsters en Zanglijster verre familie zijn en het meest opvallend, maar ze zijn allemaal kleiner dan ik.
Ik scharrel mijn kostje bij elkaar al wippend op de grond, op zoek naar wormen, insecten, gevallen bessen, brood, soms afval en nu en dan vogelvoer. In de herfst loop ik wippend rond en gooi de dode bladeren op, op zoek naar alles wat eetbaar is. Maar dat begint wat schaars te worden en ik ben nu op weg naar, dat adresje dat de mees me gaf. Het ligt aan de achterkant van een laag flatgebouw en op de richel staan enkele bloempotten, in een ervan is een halve appel vastgeprikt. In de hoek van het raamkozijn hangt een zaadballetje waar mezen zich te goed aan doen, en de rommel die ze maken wordt lustig opgepikt door de mussen die ook al de weg hierheen hebben gevonden.
Tot zover, alles goed. Ik doe me al een hele week tegoed aan appels. Maar wees nu eens eerlijk met jezelf, alle dagen hetzelfde? Insecten zijn er nog nauwelijks, bessen zijn er ook al niet meer en het wordt kouder, dus gooien mensen hun broodoverschot liever in de vuilbak dan het aan de eendjes in het park te voeren (en aan ons merels dus).
Gisteren kwam er een grote groep vogels overvliegen, de lucht zag er zwart van. Ik mengde me onder hen, misschien waren ze ook wel appelmoe. Ik probeerde een gesprek aan te knopen, want ten slotte waren het allemaal lijsters, verre familie dus, en voor zover ik het begrepen heb, kwamen ze allemaal van Scandinavië en waren ze op weg naar Spanje. Vervolgens zouden ze dan de Middellandse Zee oversteken langs de Straat van Gibraltar, daar even rusten in Marokko en dan de Sahara over.
“Nou moe,” zei ik tegen mijn gesprekpartner, “liever jullie dan ik.”
“Ja,” antwoordde hij of zij, “wij noemen jullie bij ons dan ook de familie Schijtlijster, omdat jullie die tocht niet aankunnen of aandurven.”
Ik kon hem niet aan het verstand brengen dat het bij ons niet echt zo koud werd als in bijvoorbeeld Noorwegen, of Finland en hoe die andere landen ook mogen heten. Ik deed verder dan ook geen moeite en keerde terug naar mijn park en de appels. Ik heb me ondertussen ook een vrouwtje uitgezocht, ze zei dat ze weduwe was, ze is natuurlijk niet zo knap als ik, maar het kan er wel mee door. We zijn ondertussen getrouwd en zij heet nu officieel Karin de Merel (met kleine d) en ze eet mee van de appels.
Antwerpen 9 november 2017

vrijdag 22 december 2017

VANALLES EN NOG WAT









* Op
kun je in een boekrecensie lezen hoe lief de Spaanse regering indertijd was voor krijgsgevangenen. De auteur Baltasar Porcel (1937-2009) is een Catalaan.

* De bank van hier heeft in de loop der jaren voor mijn gezondheid gezorgd zou je kunnen zeggen. Zeg nu zelf, toen wij er ons 'kapitaal' onderbrachten zat het filiaal Diepestraat op 372 meter (531 stappen), toen dat filiaal verhuisde naar het St-Jansplein werd dat 1136 meter (1623 stappen), een verdere verhuis naar KB-Haven - Brouwersvliet - maakte daar al 2206 meter (3151 stappen) van en nu hebben ze uiteindelijk onderdak gevonden op Kattendijkdok Oostkaai: 2933 meter (4190 stappen). Ik begin dit eerlijk gezegd een ongezonde situatie te vinden.

* Ik vraag me af wat er zou gebeuren als ik met mijn blanke smoel tegen een Belgische politie-agent zou zeggen dat hij moet oprotten als die om mijn identiteitskaart vraagt of erger nog: ik heb er geen. Wel dat is wat die Soedanezen doen, en als men dan hulp inroept van buitenaf breekt de hel los. Misschien ze niet meer terugsturen, maar ze aan het werk zetten op onze katoenplantages mijnheer De Gucht?

woensdag 20 december 2017

BINNENKORT IN UW BETERE BOEKHANDEL


Look Homeward Angel werd door Sjaak Commandeur vertaald als Daal neder, engel en dit voorbeeld van wat een echte coming-of-age-roman is, werd al geschreven in 1929 door Thomas Wolfe (1900-1938) die meteen een literaire legende werd. Voor wie dit boek nog niet kent, kan ik vertellen dat Jack Kerouac en Philip Roth door hem werden beïnvloed. (Uitgeverij Van Oorschot - april 2018) Bij dezelfde uitgever is er Een jaar uit het leven van Gesine Cresspahl, het verhaal van een Duitse vrouw die in New York aan haar dochter verhaalt over haar jeugd in Mecklenburg. De vertaling uit het Duits is van Marc Hoogma. (mei 2018) Bij Wereldbibliotheek verschijnt in maart 2018 de roman Vaderland, het eerste boek van Fernando Aramburu dat in het Nederlands verschijnt. Het heeft het Baskische terrorisme als achtergrond en hoe men misdaden met zich meedraagt, maar er is ook vergeving. In Spanje werden er maar liefst meer dan 500.000 exemplaren verkocht van deze Patria. (maart 2018)  Ook bij deze uitgever is er De geniale taal van Andrea Marcolongo en zij vertelt ons waarom we allemaal van het Grieks moeten houden. (mei 2018) Uitgeverij Marmer heeft naast een nieuwe politieroman, een whydunnit van Karin Fossum ook een nieuwe roman van Mariëtte Middelbeek, haar thrillerdebuut met de titel Flashback. (april 2018). In De kleine prins zwijgt schrijft Françoise
Lefèvre over haar autistische zoon Hugo Horiot, dezelfde die haar van antwoord diende in De keizer, dat ben ik. Beide boeken zijn voor maart 2018 en verschijnen bij Uitgeverij Oevers. Bij Uitgeverij Podium verwachten we Het Wolfgetal van Laura van der Haar (maart 2018), waarvan de uitgever zegt: "Een overweldigend debuut dat niet anders dan een hit kan worden." In ieder geval heeft het een ontsporende pubervriendschap als onderwerp. Tot
slot is er Survivor Café van Elizabeth Rosner, een uitgave van Scriptum. Het Amerikaanse Kirkus Reviews schreef hierover: "Een weloverwogen, aangrijpende bespiegeling over de broosheid van het geheugen en de onuitwisbare erfenis van pijn." (april 2018).

WHITE CHRISTMAS



zondag 17 december 2017

AFSCHEID VAN EEN VRIEND


Ik denk dat het tien of elf september van dit jaar was dat ik Eric Kloeck op een terrasje dicht bij de Vrijdagmarkt zag zitten. We waren elkaar al een tijdje uit het oog verloren, hoewel uit het oog niet altijd uit het hart moet betekenen. Het was alsof we de dag ervoor elkaar nog hadden gezien. Hij zat daar achter een koffie en nodigde mij uit om er bij te komen zitten. We praatten en ik vertelde hem van mijn twee boeken over film noir: Duister Verleden, hij vroeg me ze hem in PDF te sturen op zijn mailadres dat nog steeds hetzelfde was. Een dag later zou ik ondervinden dat het te veel was voor zijn mailbox en moest ik de hele zwik opnieuw sturen aan zijn vriend Tim van der Poel.

De ontmoeting bracht me terug naar het laatste wat hij me bezorgde: You Belong to Me, een scenario dat hij schreef naar een idee van Erik Engelen (eerste versie 10 april 2009), welke hij ook zag als roman. Het werd niets.

Eveneens op het definitieve afscheid in het crematorium was kunstkenner Jan Ceuleers, die samen met Eric het boekje De bloedige terugkeer van C. Verschaeve (1975) schreef onder het pseudoniem Guillaume De Rouck (uitgeverij Walter Soethoudt), waarbij de twee heren nog een hele rist vervolgen aankondigden, die er jammer genoeg nooit kwamen. Wim Zaal noemde het boekje in Elseviers Weekblad een der meest hilarische boeken uit Vlaanderen. En dat was het, Jan en Eric samen waren Laurel en Hardy.

Eric die door het beeld (strips/films) en tekst (boeken) bezeten was, was maar wat blij dat hij in 2003 in Any Way the Wind Blows van Tom Barman een rolletje mocht spelen (alle latere kleine rolletjes verbleken in vergelijking met deze), Barman die ooit nog met zijn beginnend groepje was opgetreden in cinema Cartoon’s toen Eric daar de plak zwaaide, Barman die er ook zeer dikwijls de projectie deed.
Een paar dagen geleden, het was donderdag, heb ik Bagdad Café nog eens in de dvd-speler gestoken en voor de zoveelste maal genoten. Het was Eric die me Stonewall en de gay awakening leerde kennen tijdens een van zijn beruchte gay-filmfestivals in Cartoon’s, waar ik ook Gus Van Sant (Drugstore Cowboy/My own private Idaho) leerde kennen. Later, toen hij cinema Calypso uitbaatte, vroeg hij me na de persvisie van het geniale Farinelli of de film het wel goed zou doen aan de kassa (hij stelde prijs op mijn inzicht), verzekerde ik hem dat het een gloeiend succes zou worden,
wat ook gebeurde. Die Eric is er dus niet meer.

Dag Eric.

dinsdag 12 december 2017

EINS ZWEI EINS ZWEI


Bob van Laerhoven schreef met Dossier Feuerhand geen misdaadroman in de echte zin van het woord, maar het is wel een roman noir geworden, zo zwart dat hij het zwart nog zwarter dan zwart maakte.
Er is om te beginnen een seriemoordenaar die door de pers ‘De Viller’ is gedoopt. Een veteraan uit W.O. I, waar hij voor de eerste maal toesloeg?
Er is inspecteur Chaim Orlosow, een Jood, die het steeds moeilijker krijgt om zich te handhaven in een Berlijn, dat meer en meer antisemitisch wordt.
Er is Emma Clément die het doet met Paul (Polleke) van Ostaijen, en het geslachtsverkeer moet heerlijk zijn, want armoede is er troef, al het geld wordt immers uitgegeven aan cocaïne. Boemtarara! Puppchen Du bist mein Augenstern...
Er is Elise Kraiser, een spionne die voor een vreemde mogendheid de hand kan leggen op het psychiatrisch rapport met de naam Feuerhands Obsessie, dat op een bepaald ogenblik in handen van Van Ostaijen valt, waardoor hij – zonder het ooit te weten ‒ wel eens de oorzaak kan geweest zijn voor W.O. II. Tararaboemtajee!
Er is een optreden van de schilder Floris Jespers die Van Ostaijen onderdak geeft wanneer hij het decadente Berlijn van de jaren 20 van vorige eeuw is ontvlucht, een passage in het zuiverste Antwerps. Daarnaast figureren Rudolf Hess, Albert Einstein, Bertold Brecht, Joseph Roth en de massamoord op de Armeniërs door de Turken.
Er is Heinz Baumgart waarvoor Maximillian von Heune (Helmut Griem) uit Cabaret model stond. Daarnaast is er ook nog de ietwat zielige homoseksueel, die zich Lilli Wagener laat noemen en zich liet castreren als voorspel op zijn volledige seksoperatie. Hier vond Bob inspiratie bij dokter Magnus Hirschfeld die in 1919 het Institut für Sexualwissenschaft stichtte, zijn boek Geslechtsanomaliën und Perversionen werd in vele talen vertaald.
Wat Bob met het historische Parijs deed in zijn even zwarte De wraak van Baudelaire, doet hij hier net zo geloofwaardig met Berlijn, je leest net de Berlijnse verhalen van Christopher Isherwood, die aan de basis liggen van de film Cabaret.
En dan is er uiteraard de opkomst van het nationaal socialisme dat ontaardde in de massaslachting van joden, zigeuners en homoseksuelen, om van W.O. II nog niet te spreken. Eins Zwei, Eins Zwei, Eins Zwei...

maandag 11 december 2017

MSN - Nieuws


De kans lijkt alsmaar groter dat de Iraans-Zweedse VUB-gastdocent Ahmadreza Djalali de doodstraf zal ontvangen in Iran.
Dus die komt op bezoek?

vrijdag 8 december 2017

CAVIAR


Het moet niet altijd caviar zijn, maar de makers van Tabula Rasa mogen mij nog meer van dat serveren.

donderdag 7 december 2017

JERUZALEM



België veroordeelt de erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël. Mij hebben ze niet gevraagd. We moeten niet blijven toegeven aan de moslimwereld, dat is mijn standpunt.


zaterdag 2 december 2017

WAT ALS?


Wat als België op het wereldkampioenschap voetbal de finale tegen Marokko moet spelen en België wint? Hoeveel politie-, rijkwacht- en legereenheden moeten er dan worden opgetrommeld?
Fictie kan altijd werkelijkheid worden, ja toch?

BACK HOME IN INDIANA



Bijna veertig jaar lang zong Jim Nabors, begeleid door de Purdue University Marching Band, het lied 'Back Home Again In Indiana', vlak voor de start van de Indy 500. 

Tijdens zijn optreden werden de ballonnen opgelaten. Die ballonnen waren, en zijn nog steeds, een eerbetoon aan de bouwer van de Indianapolis Motor Speedway, Carl Graham Fisher. Dat was in 1909. De allereerste activiteit die doorging op de Speedway was trouwens een ballonrace. Fisher, een enthousiaste ballonvaarder, nam er zelf aan deel.

De eerste '500' ging door in 1911, op Decoration Day (zoals Memorial Day heette tot 1967). De race zelf heette nog niet 'Indianapolis 500' maar 'International 500-Mile Sweepstakes Race'.

Waarom precies 500 mijl? Omdat 500 mijl in 1911 ongeveer de maximum afstand was die kon worden afgelegd in daglicht in die tijd van het jaar, eind mei. Dat bleek uiteindelijk nog mee te vallen. De race duurde zes uur en drie kwartier en werd gewonnen door Ray Harroun, een part-time coureur die voor autofabrikant Marmon werkte. 

In een tijd waarin raceauto's standaard een coureur en een bijrijder hadden -de bijrijder hield de instrumenten en de concurrentie in het oog- reed Harroun als enige deelnemer alleen. Omdat zijn concurrenten dat gevaarlijk vonden (want wie zou de achtervolgende auto's in de gaten houden als er geen bijrijder was?) introduceerde Harroun een sensationele nieuwigheid: de achteruitkijkspiegel.

Halverwege de race werd Harroun gedurende 35 ronden afgelost door Cyrus Patschke. In die tijd was dat een algemeen voorkomend gebruik. Het was zo normaal dat "aflossers" niet eens officieel vernoemd werden, behalve als ze (in totaal aantal ronden) meer dan de helft van de race hadden gereden of als ze de aankomst hadden gedaan. 

Enfin.

Godspeed, Jim.

maandag 20 november 2017

WONDER WOMAN




Op de foto: Bobby Rahal en Danica in haar rookie year 2005.
Danica Patrick stopt er mee. Volgend jaar zal ze een laatste keer deelnemen aan de Indy 500, de race die haar mondiaal op de kaart zette.
Er wordt wel eens gelachen met Danica. Met name good ol' boy Richard Petty durfde haar wel eens te treiteren. Ze lokt het zelf ook wel een beetje uit. Sterallures zijn haar niet vreemd. Maar ze is ook, en dat wordt vaak onder de mat geveegd, met grote voorsprong de meest  succesrijke vrouw ooit in de (circuit)racerij.
Bij haar debuut in de Indy 500 - ze reed voor het team van gewezen winnaar Bobby Rahal - eindigde ze vierde, nadat ze zich vanuit de achterste gelederen had teruggevochten na een spin en een belabberde pitstop. Met een klein beetje meer ervaring, of geluk, had ze de race zelfs kunnen winnen. Ze scoorde pole positions en werd in 2008 de eerste vrouw die ooit een IndyCar-race won.

https://www.youtube.com/watch?v=C-S6Gedq_mM
Danica is de enige vrouw die aan de leiding heeft gereden in zowel de Indy 500 (IndyCar) als de Daytona 500 (NASCAR) en dat zal nog wel een tijdje zo blijven ook. Jammer dat ze het nooit tot in de Formule 1 geschopt heeft. Ik denk dat ze piskes als Hamilton en Vettel naar huis zou gereden hebben.

i'm gonna get you


Foto Walter Soethoudt (17 november, Perenstraat, Antwerpen)

woensdag 15 november 2017

THE FOREVER WAR



Marvano
Titan Comics in Dallas is uiteraard erg bekend bij de liefhebbers van de graphic novels van Doctor Who. Op dit ogenblik zijn ze gestart met de uitgave in comics-formaat van een tot de klassiekers gerekende sciencefiction stripreeks De Eeuwige Oorlog en het vervolg daarop Een Nieuw Begin met tekeningen van de Vlaamse tekenaar Marvano (Mark van Oppen). De twaalf deeltjes in totaal, die maandelijks zullen verschijnen zijn gebaseerd op de boeken van de Amerikaanse auteur Joe Haldeman. Haldeman's roman The Forever War, was gebaseerd op zijn ervaringen tijdens de oorlog in Vietnam waar hij als dienstplichtige gewond raakte. Dit boek won zowel de Hugo (hoogste onderscheiding voor sf- en fantasyromans) als de Nebula Award (toekenning gebeurt door de Science Fiction and Fantasy Writers of America (SFWA) voor de beste in Amerika verschenen sciencefictionverhalen van de afgelopen twee jaar. Na het verschijnen van de twaalf deeltjes komen er twee bundelingen van ieder zes.
Een kopie van de Europese editie die zowat dertig jaar geleden verscheen, ging een beetje de mist in en de verkochte exemplaren belandden waarschijnlijk bij Europese expats, maar niet bij Joe Sixpack.
Het artwork van The Forever War is misschien een beetje gedateerd, maar we helpen hopen dat de kwaliteit ervan toch de kopers kan overtuigen. Anderzijds is het natuurlijk redelijk uitzonderlijk dat er dertig jaar na de originele verschijning nog altijd leven zit in deze klassieker.

woensdag 8 november 2017

MAAR WEL IN DE NAAM VAN EEN MEERDERHEID?



Waar haalt "Not in my Name" de centen vandaan voor de 2100 affiches tegen het migratiebeleid van de Belgische regering, die ze op reclameborden lieten aanbrengen en daarbovenop nog eens 7000 deurhangers in de aanbieding hadden?
Heeft iemand zwart geld genoeg verdiend aan zijn drugshandeltje en betaalt nu mee de campagne als wiedergutmachung, of zijn het toch de Saudi's die de hele boel willen ontregelen zoals ze dat overal doen?

zondag 5 november 2017

REMEMBER, REMEMBER




  The Fifth of November


    Remember, remember!
    The fifth of November,
    The Gunpowder treason and plot;
    I know of no reason
    Why the Gunpowder treason
    Should ever be forgot!
    Guy Fawkes and his companions
    Did the scheme contrive,
    To blow the King and Parliament
    All up alive.
    Threescore barrels, laid below,
    To prove old England's overthrow.
    But, by God's providence, him they catch,
    With a dark lantern, lighting a match!
    A stick and a stake
    For King James's sake!
    If you won't give me one,
    I'll take two,
    The better for me,
    And the worse for you.
    A rope, a rope, to hang the Pope,
    A penn'orth of cheese to choke him,
    A pint of beer to wash it down,
    And a jolly good fire to burn him.
    Holloa, boys! holloa, boys! make the bells ring!
    Holloa, boys! holloa boys! God save the King!
    Hip, hip, hooor-r-r-ray!


zaterdag 4 november 2017

NIEUWS VAN DE BOEKENBEURS


Greet op de Beeck's volgende boek wordt een thriller in het genre van Erle Stanley Gardner, wiens boeken steeds een rechtbankdrama en de advocatuur als onderwerp hadden. De titel is al bekend: DE ZAAK VAN DT.

donderdag 2 november 2017

MIJMERINGEN


* Ik zat me enkele dagen geleden te bedenken dat het dossier van de Bende van Nijvel beter in Antwerpen zou behandeld zijn, daar heeft men in het verleden al eens de hand van een reus afgehouwen.

* Over de Antwerpse Boekenbeurs kuierend kwam ik voorbij de stand van EPO (de uitgeverij van de PVDA) en ergens bovenaan stond er aangegeven dat er boeken over OPVOEDING stonden. Ik vroeg me af of er in die boeken wordt uitgelegd hoe je miljoenen mensen moet vermoorden, wat hun vriendje Stalin hen ooit heeft voorgedaan.

* Gisteravond in De Wereld Draait Door een onvergetelijk duet gehoord met Douwe Bob en Thijs Boontjes in de hoofdrol, ze zongen Witte Rozen, een lied dat de Hagenees Willy Derby tussen de twee wereldoorlogen bekend maakte. Hier kun je het beluisteren: 

https://dewerelddraaitdoor.bnnvara.nl/media/378781

dinsdag 31 oktober 2017

DINGEN WAAR MEN SOMS SPIJT VAN HEEFT




Liever Turks dan Paaps is de spreuk die door de Watergeuzen werd gebruikt om ermee aan te tonen hoe antikatholiek ze waren. De Turken werden toentertijd gezien als een grote bedreiging voor Europa, maar de haat van de Geuzen voor de katholieken was zo sterk, dat men zelfs de Turken verkoos boven de katholieke Filips II van Spanje.

REBELLIE IN VLAANDEREN


Filips II

Alva zei van het verzet tegen de Spaanse koning Filips II dat het om een opstand ging. In 1572 bericht schrijft Lodewijk van Nassau aan zijn broer Willem, leider van het verzet, dat de hertog van Alva "zeer verbaasd is ... dat de steden zo in opstand komen" ("les villes se revoltent ainsi"). In brieven, kronieken en dagboeken uit die tijd wordt gesproken over verzet, "verlaetinghe", afzwering van de landsheer, etc.



zondag 29 oktober 2017

HERCULE POIROTPRIJS



Hilde Vandermeeren kreeg deze ochtend op de Antwerpse Boekenbeurs de Hercule Poirotprijs (5000 €) uitgereikt voor haar boek Schemerzone. Ik heb het niet gelezen, dus kan ik er ook niets over zeggen. Wel weet ik dat Hilde enkele goede jeugdboeken heeft geschreven en dat ze dus een pen heeft zoals ze hier zeggen en met de bij de prijs horende Mont Blanc-pen kan het misschien nog mooier ook.
Jo Claes bleek de lieveling van het publiek want hij kreeg voor Het gewicht van de haat de publieksprijs van de lezers van KNACK.

Tot nu toe geen vuiltje aan de lucht, maar toen ze Geert Van Istendael de prijs voor het beste debuut in het detective-thriller genre gaven voor zijn Het lijk in de boomgaard brak mijn klomp.
Als ze Geert nu de prijs voor de meest chauvinistische Brusselaar hadden gegeven, tot daar aan toe, of de prijs van de meest doorgewinterde Antwerpen- en Antwerpenaars- en Antwerpsdialect-hater hadden gegeven, tant pi, of de een of andere essayprijs, alles was mij goed geweest, maar de Fred Braeckman-award voor het beste thrillerdebuut, nou moe. Het beste verwijs ik naar mijn blog van woensdag 5 juli 2017, die hierna volgt.

woensdag 5 juli 2017


HET LIJK IN DE BOOMGAARD van Geert van Istendael kreeg het etiket misdaadroman opgeplakt. Maar is het dat wel? Beginnen we met de karikaturale omslag van de nogal ruim gesubsidieerde Judith van Istendael die haar inspiratie ging halen in Engeland (VK) waar dit soort omslagen een tijdje geleden opgang maakten voor literaire titels. (Zie hiernaast). Of was dit een poging om het boek in een andere categorie onder te brengen?
Als ik op de achterflap lees: “Satirisch, bij flarden grimmig, bij flarden hilarisch” zie ik flarden mist voor mijn ogen verschijnen en hoewel ik geen tandartsbezoek in het verschiet heb, lach ik toch als een boer die kiespijn heeft. (Geert lees Bavo Dhooges Stiletto Libretto eens, dat is pas satire.) Grimmig? Als ik het synoniemen woordenboek raadpleeg vind ik: woedend, bar, boosaardig, fel, furieus, kwaad, laaiend, woest, bedreigend, huiveringwekkend, macaber, boos en wrevelig. Juist ja: De kettingrokende Brusselse commissaris Kluft wekt mijn wrevel op, de keren dat hij pijn heeft in zijn stierennek, omdat het onderzoek niet loopt zoals hij het wenst, zijn ontelbaar (weer een pagina meer). Natuurlijk is de stagiaire Amber Putzeys een intelligente jonge vrouw en zijn de assistent-inspecteur Demir (een Turk die Arabisch spreekt) en de West-Vlaming Noël Vercruysse (met een zware West-Vlaamse tongval) karikaturen.

 De vermoorde man, met de naam Overman, die is gevonden in de boomgaard (in een Brusselse voorstad of all places) met doorgesneden (niet overgesneden Geert) keel blijkt een tiran in alles, kinderen, vrouw, liefjes, personeel, wat Kluft bijna doet besluiten de hele zaak te klasseren, maar dan vind hij een nieuwe weg misschien wel door die ‘tafel vol vrome brochures’ (heb al wel vrome mensen ontmoet, maar vrome brochures nog nooit!) in de kerk waar de tiran les neemt op het orgel. En als Geert iets heeft gevonden gebruikt hij het uiteraard nog eens: “Ze betraden het hok. Het was binnen ruimer dan je van buitenaf zou vermoeden.” (pag 12) en “Kluft en Demir betraden de kerk. De binnenkant leek veel groter dan de buitenkant liet…”.

Om dan bij hilarisch te belanden: eigenlijk is het helemaal hilarisch dat dit boek een uitgever vond. Ja, wat een naam kan doen!

Weten ze het bij de jury van de prijs nog wel goed?


donderdag 19 oktober 2017

FAKE NEWS


DONALD TRUMP IS DOOD!

IS HEEFT ZICH OVER HEEL DE WERELD OVERGEGEVEN!

SPANJE VERKOOPT CATALONIË AAN SAUDI-ARABIË!

BART DE WEVER WINT OPNIEUW DE VERKIEZINGEN IN HET JAAR 2050!




dinsdag 17 oktober 2017

WAT IS EEN ENQUETE WAARD?


Dialoog:

Enquêteur: Mevrouw voor welke politieke partij zou U kiezen, als het vandaag verkiezingen waren.

Antwoord: Euh, daar overvalt U me. Laat me even denken... Wel misschien toch maar die van Bart De Wever, die doet zo flink zijn best en hij is erin geslaagd om zoveel te vermageren, ik wou dat ik zoveel karakter had.

Enquêteur: Je mag nog even nadenken hoor. Er is ook nog de partij van Hilde Crevits.

Antwoord: Ja, en dat is een vrouw. Misschien dan toch maar Crevits, je hoort haar de laatste tijd ook zoveel op de radio, ja toch. Zet haar maar op de eerste plaats. Van welke partij is ze?

Enquêteur: CD&V, de katholieken.

Antwoord: Als ze maar niet van groen of rood is.

Enquêteur: Bedankt voor uw medewerking mevrouw.


woensdag 11 oktober 2017

STATION HANDEL



De N-VA roept Antwerpen-Noord op om het hen allemaal te vertellen. De datum daarvoor is zaterdag 21 oktober en je kunt je gal of andere oprispingen kwijt tussen 10 en 13 uur aan enkele N-VA gezichten (Hangen er affiches of zijn er echte mensen aanwezig?). De gekozen plek is de uitgang van het pre-metrostation aan de Onderwijsstraat (Voor insiders is dat Station Handel, maar dat wist de N-VA blijkbaar niet.). Er is gekozen voor deze plek omdat het dan niets hoeft te kosten, denk ik dan (Blijkbaar zijn er bij de N-VA heel wat afstammelingen van Nederlandse (zoals ik zelf) of Schotse ouders).
Nog even opmerken dat de folder kadert in de campagne N-VA BUURT. Mij lijkt de gekozen plek niet echt hartverwarmend voor een Vlaams-nationalist, met al die zgn. Belgische-Turken (die meestal VB stemmen, omdat die nu eenmaal dichter bij Erdogan aanleunen) en die zgn. Belgische -Marokkanen (die... vul het zelf maar in) die daar de Antwerpenaars gekoloniseerd hebben.
Ik wens de N-VA wel een grote opkomst toe, want ieder initiatief om de burger bij het beleid te betrekken is toe te juichen, alleen moet men dan iets aanvangen met de suggesties die men ontvangt.

maandag 9 oktober 2017

OVERPEINZINGEN


* Zaterdag kwamen honderdduizenden Polen samen voor een enorme demonstratie ter herdenking van de Slag bij Lepanto, waar “de christelijke vloot de vloot van de moslims wist te verslagen en zo Europa redde van islamisering”. Volgens velen een signaal van steun van de Poolse burgers aan de Poolse overheid dat een streng migratiebeleid voert.

* Misschien kunnen we de Antwerpse Syrië-strijders die gevangen zitten en op de doodstraf wachten wat verstrooiing brengen door hen boeken toe te zenden met onderwerpen, zoals er zijn: Antwerpen, Antwerpse mensen, Antwerpse handjes enz. Liefst korte tot zeer korte verhalen aub.

NAVO zet multinationale afschrikkingsmacht op in Roemenië en de Zwarte Zee.
Met de nieuwe eenheden wil de alliantie de zuidoostflank op de Balkan en in de Zwarte Zee versterken tegenover Rusland. Het gaat zowel om grond-, lucht- als marinetroepen. Roemenië is erg tevreden met de ontplooiing.

dinsdag 3 oktober 2017

DE LAATSTEN



"Donald Malarkey, who received the Bronze Star for his heroic service during the Normandy landings, passed away on Friday from age-related issues in Salem, Oregon, his son-in-law said.
He was one of several members of the famous Easy Company portrayed in the 2001 HBO miniseries in which he was played by Scott Grimes. 

Malarkey served in France, Belgium and the Netherlands and was presented with France's highest military award, the Legion d'Honneur, in 2009.
On D-Day, Malarkey and his comrades parachuted behind enemy lines in Normandy to destroy German artillery.

And in Bastogne in December 1944 he fought off German advances while surrounded during the Battle of the Bulge. 
Malarkey was haunted by memories of combat and the devastation of losing fellow soldiers and friends, his family members said".

dinsdag 12 september 2017

PUBLISHED IN 1976


"The World of Light is doomed, and the Gods of Light shall perish with it, and the Children of Light shall be utterly consumed in their fall. Before Light there was Darkness, before Order there was Chaos. Light and Order are fragile abnormalities in the natural state of the Cosmos. They cannot long endure"...


Out of the blackness of an almost-forgotten past, a cult of ancient evil has come to life again, a daring outlaw its prophet on this earth. Thousands of converts are drawn to his Dark Crusade; as the chaotic mob of religious fanatics washes over the civilized world, the old orders are destroyed and a hierarchy of anarchy takes over.

from: DARK CRUSADE by
Karl Edward Wagner  (December 12, 1945 - October 14, 1994) 


HIS LAST LIVE PERFORMANCE