Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

maandag 26 juni 2017

TOT MORGEN







Volgens het wereldwijde web (dat trouwens niet één boek van Dalilla vermeldt; men vraagt zich af waarom ze dan "schrijfster" wordt genoemd...) heeft Dalilla er "een missie van gemaakt polarisatie te overstijgen". 
Dat zou men anders niet zeggen, gezien het enthousiasme waarmee ze hier opnieuw van leer trekt tegen een volslagen onbenulligheid. Mij lijkt het eerder dat Dalilla er genoegen in schept om zo veel mogelijk te polariseren. Het is haar raison d'être, welhaast.
 Ook meldt het web dat Dalilla "terug op zoek gaat naar dialoog tussen mensen, ongeacht hun origine".
Zo lang ze maar zwart en links zijn, ongetwijfeld.
Goed dat Dalilla geen Aziatische is, of The Simpsons zouden al lang de boter gefret hebben.


dinsdag 20 juni 2017

MY COUSIN RACHEL


MY COUSIN RACHEL (2017)
Fox Searchlight Pictures, Free Range Films, Mestiere Cinema
REGIE: Roger Michell
SCENARIO: Roger Michell naar het gelijknamige boek
MET: Rachel Weisz, Sam Chaflin, Holliday Grainger, Poppy Lee Friar, Iain Glen, Andrew Knott, Austin Taylor, Vicki Pepperdine

Deze My Cousin Rachel had zich al een reputatie verworven vooraleer hij in de zalen kwam, en dat vooral door het feit dat er nog steeds heel wat lezers van dit en andere boeken van Daphne du Maurier zijn.
Het geval wil dat deze film wel eens een seksonvriendelijke, moordende heks als hoofdpersonage zou kunnen hebben. Dat valt echter best mee.
Du Maurier gaf in een van haar meesterlijke korte verhalen, dat de titel ‘The Menace’ meekreeg, een omschrijving van wat ‘menace’ voor haar betekende: “in movie language, and especially among women, means a heart-throb, a lover, someone with wide shoulders and no hips.” Als men dit verder interpreteert komt men algauw bij seksuele aantrekkingskracht met een verdraaiing terecht, met iets dat huivering en bedreiging opwekt. Dat is ook wat zij in haar boek dat aan de basis van deze film ligt uit de doeken heeft gedaan. Philip heeft de keuze tussen verliefd worden op de verleidelijke Rachel of haar verdenken van de moord op zijn oom en beschermer. En er is ook de waarschijnlijkheid dat ze zou azen op Philips eigen fortuin. In iedere kop thee die Rachel vriendelijk serveert zou wel eens vergif kunnen zitten, dat denk je wanneer Rachel Weisz weer eens een van haar topprestaties opvoert.
In de eerste verfilming van deze roman speelde Olivia de Havilland de ondoorgrondelijke antiheldin, maar Weisz eigent zich de rol helemaal toe, zodat niemand in de toekomst er nog eens de hand durft naar uitsteken.
In deze nieuwe filmversie heeft regisseur en scenarist Roger Michell (Notting Hill en Le Week-End) zich strikt aan Du Mauriers roman gehouden; neem daarbovenop nog de sublieme vertolkingen van Rachel Weisz (hoe kan het anders!) als Rachel en Sam Claflin (The Pillars of the Earth, The Hunger Games) als Philip, camerawerk van de bovenste plank (behendig tussen buitenopnamen en kaarslicht laverend) met daarnaast een perfecte historische setting, en je zou tegen een meesterwerk aankijken. En toch is dat niet helemaal zo; ‘The Menace’ is niet echt aanwezig, de romantiek die bij Du Maurier soms meer op horror lijkt is er niet, het is teveel een historische romance geworden. Hoewel de romans en korte verhalen van Du Maurier voor mijn part nog heel wat films mogen opleveren.
De 19-eeuwse gedachten rond huwelijk en bezit lijken misschien wat verouderd, maar de visie op moraal, de sociale verwachtingen en vrouwelijke onafhankelijkheid blijven actueel. Het web van My Cousin Rachel is een web van goed en slecht, onschuld en ervaring.

In de zalen: België 13 september
                   Nederland 22 juni

maandag 19 juni 2017

RULE BRITANNIA




In Daphne Du Mauriers laatste roman, geschreven na de Vietnam-oorlog, Rule Britannia (1972), staat een ouder wordende excentrieke actrice centraal, die Du Maurier baseerde op Gertrude Lawrence, Londen- en Broadwayster die optrad in 9 films en die wel eens de titel ‘Hollywood's first maneater’ opgespeld kreeg, en op Gladys Cooper die op haar zesde al fotomodel was en later meer dan zeven decennia op de planken stond (en die van 1913 tot 1972 in meer dan 70 films optrad).
Rule Britannia zou je een voorspelling van de Brexit kunnen noemen. Het boek speelt in een VK dat toetreedt en dan (als gevolg van een referendum) weer de Common Market (de voorloper van de EU waar Brittannië werkelijk lid van werd in 1973) verlaat. De daaropvolgende chaos, de overmatige stijging van de prijzen en de steeds hogere werkloosheid die automatisch naar sociale onrust leiden, in combinatie met de verzuring van de relatie met Europa, resulteren in een staat van beleg. En dan is het de tijd voor de VS, in de vorm van een ‘Friendly invasion’, wat een nieuwe grootmacht oplevert gekend als de VSVK. Het is tegelijk een weergave van de gevoelens van wrevel die de Engelsen en de bewoners van Cornwall in het bijzonder koesteren tegen de steeds groter wordende invloed van wat ze in de Verenigde Staten cultuur noemen, een land waar 16,4 miljoen mensen denken dat chocomelk van bruine koeien komt; de mensen van Cornwall gaan in het verzet.


woensdag 7 juni 2017

SONG UIT 1946



1940 When Nylon stocking became widely available
Weet je wat de mode is?
Nagellak en lippenstift?
Korte haren
Lange rokken
en
Nylon Nylon Nylon?.

dinsdag 6 juni 2017

50 JAAR GELEDEN...



...debuteerde in Zandvoort, bij de Grand Prix van Nederland, de wondermooie Lotus 49, een van de mooiste, en meest succesrijke, F1-wagens ooit. 
De auto won, "straight out of the box" zoals ze dat noemen, met de zeer grote Jim Clark aan het stuur.
Nog in 1970 zou de Lotus 49 Jochen Rindt op weg zetten naar zijn (posthume) wereldtitel, met een overwinning in Monaco.
In 1967 in Zandvoort was niet enkel de auto nieuw, ook de motor reed zijn eerste race. Die motor was de Cosworth DFV V8. 
In 1967 was de motor nog exclusief voor Team Lotus, maar vanaf 1968 was hij te koop voor iedereen die er een wilde. Op die manier lag hij aan de basis van wellicht de meest pittoreske periode in de F1-geschiedenis. In de jaren 70 en 80 schoten F1-teams als paddestoelen uit de grond. Het enige wat je nodig had was een auto. Een motor kon je kopen. Op die manier glipte de controle over de racerij uit de handen van de grote fabrikanten, genre Ferrari, Mercedes, Renault, Matra en dergelijke. Het racen werd er alleen maar beter mee.
De Cosworth werd nog succesrijker dan de Lotus 49. Tussen 1967 en 1985 (!) won de motor meer dan 150 Grands Prix.


Op de foto: Jim Clark in Zandvoort in 1967. Let op het ontbreken van veiligheidsgordels. Die zouden pas in 1972 verplicht worden.


The Times They Are A Changin'




zondag 4 juni 2017

DEAR MISTER PRESIDENT




Dear mister president:


Yonder sky that has wept tears of compassion upon my people for centuries untold, and which to us appears changeless and eternal, may change. Today is fair. Tomorrow it may be overcast with clouds. My words are like the stars that never change. Whatever Seattle says, the great chief at Washington can rely upon with as much certainty as he can upon the return of the sun or the seasons. The white chief says that Big Chief at Washington sends us greetings of friendship and goodwill. This is kind of him for we know he has little need of our friendship in return. His people are many. They are like the grass that covers vast prairies. My people are few. They resemble the scattering trees of a storm-swept plain. The great, and I presume -- good, White Chief sends us word that he wishes to buy our land but is willing to allow us enough to live comfortably. This indeed appears just, even generous, for the Red Man no longer has rights that he need respect, and the offer may be wise, also, as we are no longer in need of an extensive country.
There was a time when our people covered the land as the waves of a wind-ruffled sea cover its shell-paved floor, but that time long since passed away with the greatness of tribes that are now but a mournful memory. I will not dwell on, nor mourn over, our untimely decay, nor reproach my paleface brothers with hastening it, as we too may have been somewhat to blame.
Youth is impulsive. When our young men grow angry at some real or imaginary wrong, and disfigure their faces with black paint, it denotes that their hearts are black, and that they are often cruel and relentless, and our old men and old women are unable to restrain them. Thus it has ever been. Thus it was when the white man began to push our forefathers ever westward. But let us hope that the hostilities between us may never return. We would have everything to lose and nothing to gain. Revenge by young men is considered gain, even at the cost of their own lives, but old men who stay at home in times of war, and mothers who have sons to lose, know better.
Our good father in Washington--for I presume he is now our father as well as yours, since King George has moved his boundaries further north--our great and good father, I say, sends us word that if we do as he desires he will protect us. His brave warriors will be to us a bristling wall of strength, and his wonderful ships of war will fill our harbors, so that our ancient enemies far to the northward -- the Haidas and Tsimshians -- will cease to frighten our women, children, and old men. Then in reality he will be our father and we his children. But can that ever be? Your God is not our God! Your God loves your people and hates mine! He folds his strong protecting arms lovingly about the paleface and leads him by the hand as a father leads an infant son. But, He has forsaken His Red children, if they really are His. Our God, the Great Spirit, seems also to have forsaken us. Your God makes your people wax stronger every day. Soon they will fill all the land. Our people are ebbing away like a rapidly receding tide that will never return. The white man's God cannot love our people or He would protect them. They seem to be orphans who can look nowhere for help. How then can we be brothers? How can your God become our God and renew our prosperity and awaken in us dreams of returning greatness? If we have a common Heavenly Father He must be partial, for He came to His paleface children. We never saw Him. He gave you laws but had no word for His red children whose teeming multitudes once filled this vast continent as stars fill the firmament. No; we are two distinct races with separate origins and separate destinies. There is little in common between us.
To us the ashes of our ancestors are sacred and their resting place is hallowed ground. You wander far from the graves of your ancestors and seemingly without regret. Your religion was written upon tablets of stone by the iron finger of your God so that you could not forget. The Red Man could never comprehend or remember it. Our religion is the traditions of our ancestors -- the dreams of our old men, given them in solemn hours of the night by the Great Spirit; and the visions of our sachems, and is written in the hearts of our people.
Your dead cease to love you and the land of their nativity as soon as they pass the portals of the tomb and wander away beyond the stars. They are soon forgotten and never return. Our dead never forget this beautiful world that gave them being. They still love its verdant valleys, its murmuring rivers, its magnificent mountains, sequestered vales and verdant lined lakes and bays, and ever yearn in tender fond affection over the lonely hearted living, and often return from the happy hunting ground to visit, guide, console, and comfort them.
Day and night cannot dwell together. The Red Man has ever fled the approach of the White Man, as the morning mist flees before the morning sun. However, your proposition seems fair and I think that my people will accept it and will retire to the reservation you offer them. Then we will dwell apart in peace, for the words of the Great White Chief seem to be the words of nature speaking to my people out of dense darkness.
It matters little where we pass the remnant of our days. They will not be many. The Indian's night promises to be dark. Not a single star of hope hovers above his horizon. Sad-voiced winds moan in the distance. Grim fate seems to be on the Red Man's trail, and wherever he will hear the approaching footsteps of his fell destroyer and prepare stolidly to meet his doom, as does the wounded doe that hears the approaching footsteps of the hunter.
A few more moons, a few more winters, and not one of the descendants of the mighty hosts that once moved over this broad land or lived in happy homes, protected by the Great Spirit, will remain to mourn over the graves of a people once more powerful and hopeful than yours. But why should I mourn at the untimely fate of my people? Tribe follows tribe, and nation follows nation, like the waves of the sea. It is the order of nature, and regret is useless. Your time of decay may be distant, but it will surely come, for even the White Man whose God walked and talked with him as friend to friend, cannot be exempt from the common destiny. We may be brothers after all. We will see.
We will ponder your proposition and when we decide we will let you know. But should we accept it, I here and now make this condition that we will not be denied the privilege without molestation of visiting at any time the tombs of our ancestors, friends, and children. Every part of this soil is sacred in the estimation of my people. Every hillside, every valley, every plain and grove, has been hallowed by some sad or happy event in days long vanished. Even the rocks, which seem to be dumb and dead as the swelter in the sun along the silent shore, thrill with memories of stirring events connected with the lives of my people, and the very dust upon which you now stand responds more lovingly to their footsteps than yours, because it is rich with the blood of our ancestors, and our bare feet are conscious of the sympathetic touch. Our departed braves, fond mothers, glad, happy hearted maidens, and even the little children who lived here and rejoiced here for a brief season, will love these somber solitudes and at eventide they greet shadowy returning spirits. And when the last Red Man shall have perished, and the memory of my tribe shall have become a myth among the White Men, these shores will swarm with the invisible dead of my tribe, and when your children's children think themselves alone in the field, the store, the shop, upon the highway, or in the silence of the pathless woods, they will not be alone. In all the earth there is no place dedicated to solitude. At night when the streets of your cities and villages are silent and you think them deserted, they will throng with the returning hosts that once filled them and still love this beautiful land. The White Man will never be alone.
Let him be just and deal kindly with my people, for the dead are not powerless. Dead, did I say? There is no death, only a change of worlds.

AUTHENTIC TEXT OF CHIEF SEATTLE'S TREATY ORATION 1854



donderdag 1 juni 2017

NOMINATED AFTER 75 YEARS


2017 Shamus Award Nominees Announced
At the time of his death, Erle Stanley Gardner (July 17, 1889 – March 11, 1970) was (among others) the best-selling American author of the 20th century, and world famous as the creator of crusading attorney Perry Mason. Gardner also created the hardboiled detective team of Cool and Lam, stars of 29 novels published between 1939 and 1970—and one that’s never been published until now.

Lost for more than 75 years, THE KNIFE SLIPPED was meant to be the second book in the series but got shelved when Gardner’s publisher objected to (among other things) Bertha Cool’s tendency to "talk tough, swear, smoke cigarettes, and try to gyp people." But this tale of adultery and corruption, of double-crosses and triple identities —however shocking for 1939—shines today as a glorious present from the past, a return to the heyday of private eyes and shady dames, of powerful criminals, crooked cops, blazing dialogue, and delicious plot twists.
Donald Lam has never been cooler; Bertha Cool has never been tougher. And Erle Stanley Gardner has never been better.
Published December 2016 by Hard Case Crime also the publisher of BRAINQUAKE by Samuel Fuller

AMERICA FIRST


President's Cadillac

Oh Lord, won't you buy me a Mercedes Benz?
My friends all drive Porsches, I must make amends.
Worked hard all my lifetime, no help from my friends,
So Lord, won't you buy me a Mercedes Benz?