Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

donderdag 27 december 2018

ZIJN ALLE BELGEN GELIJK VOOR DE WET?


Alle effectief gewerkte jaren tellen mee voor pensioen
Werknemers of zelfstandigen die na een volledige loopbaan van 45 jaar beslisten om toch nog verder te werken, plukten daarvan tot nog toe geen vruchten in de berekening van hun pensioen. Pensioenrechten werden opgebouwd tot en met 45 werkjaren, de jaren die je erna nog presteerde, telden niet meer mee. Daar komt vanaf 1 januari 2019 verandering in. Bij wie vanaf dan met pensioen gaat, zullen alle gewerkte jaren meetellen in de pensioenberekening. 

NEEN!

maandag 24 december 2018

LATEN LIGGEN


Je bent roker. Je rijdt in je eigen wagen. Je hebt geen gsm bij - waarom zou je, je mag immers toch niet bellen achter het stuur. Je treft een kind aan langs de weg - van fiets gevallen of uit de ene of andere bakfiets getuimeld? Je pikt het op, legt het in je auto die nog naar je pas gerookte sigaret ruikt. Vervolgens rijdt je zo snel mogelijk naar politie, dokter of kliniek. Je rijdt onbewust de Lage Emissie Zone binnen met je “foute” auto - je hebt geen dagpas en je krijgt dus 150 euro boete.
Hoeveel boetes om een leventje te redden?
Laat liggen da joenk ☺

zondag 16 december 2018


Ik moet toegeven dat ik een fervent kijker was van Strickly Come Dancing 2018. Als je kijkt heb je uiteraard je favoriet, die kan natuurlijk wel wisselend zijn. Wanneer het in de finale met vier paren

Ashley Roberts Former The Pussycat Dolls singer Pasha Kovalev
Faye Tozer Steps singer Giovanni Pernice
Joe Sugg YouTube personality & author Dianne Buswell
Stacey Dooley Investigative journalist Kevin Clifton

om de knikkers ging, had ik duidelijk mijn keuze gemaakt, ofwel moest het Joe Sugg worden, de enige man van de vier, ofwel Faye Tozer, en nee hoor het werd Stacey Dooley met Kevin Clifton.
Ik denk dat deze keuze zoiets is als de Brexit, niemand wilde het, maar het werd toch een overwinning voor de Brexiteers. Joe en Faye werden bestolen!

dinsdag 11 december 2018

RODE KAART


Als je natrapt bij het voetballen, krijg je dadelijk een rode kaart en later een straf van de bond die beoordeelt hoeveel speeldagen je niet mag spelen.
Wanneer het natrappen in de politiek gebeurt, word je beloont met een ministerpostje in een regering die 31% van de bevolking vertegenwoordigt.
Democratie is verworden tot een smerig spel.

vrijdag 30 november 2018



In een open brief zeggen 36 Afrikaspecialisten dat België de voorwerpen moet teruggeven die het tijdens de koloniale periode uit Afrika haalde. Vaak zijn die werken verworven door diefstal of plundering. Dat schrijven De Standaard, Het Nieuwsblad en Het Belang van Limburg vandaag.

Volgens de ondertekenaars bevinden negen op de tien Afrikaanse klassieke kunstwerken zich buiten Afrika. Ze schitteren onder meer in het AfricaMuseum in Tervuren. Aangenomen wordt dat er zich 500.000 stukken van Afrikaanse origine in Europa bevinden, waarvan 120.000 in Tervuren. (aldus HLN)

Als je mij vraagt zijn die dingen allemaal dubbel en dik betaald door de Europese landen die in Afrika de beschaving brachten, en die uit een aangepraat schuldgevoel nog steeds ontwikkelingshulp bieden. Trouwens een deel van die schatten werden ‘eerlijk’ gekocht van Arabische handelaars in slaven.



Waarom die dingen terugsturen?

1.   Binnenkort zitten alle Afrikanen toch in Europa?

2.   En indien men er toch op zou staan, stuur ze dan telkens maar terug in bootjes bemand door minimum 12 (trans)migranten uit het Afrikaans continent...

3.   Na de terugzending van de ‘schatten’ kunnen we ook de ontwikkelingshulp stoppen, want niet 1 procent hiervan gaat naar vrouwenrechten.


maandag 26 november 2018

MOET JUST NIKS



GROEN:


Dat mag niet   Dat kan niet    Dat MOET

Dat mag niet   Dat kan niet    Dat MOET

Dat mag niet   Dat kan niet    Dat MOET

Dat mag niet   Dat kan niet    Dat MOET

Dat mag niet   Dat kan niet    Dat MOET

Dat mag niet   Dat kan niet    Dat MOET



MOET JUST NIKS








zaterdag 24 november 2018

Vanochtend in de Klappei afscheid genomen van Willy Magiels (1944-2018)



Dit is een tekst die ik zou uitspreken als ik durfde te spreken voor een publiek.

Vaarwel Willy

Hoe noemden we elkaar? Kennis, kameraad, vriend? Ik weet het niet, ik noemde je wel mijn vriend, en die heb je niet veel. We hadden uiteraard gezamenlijke interesses, sciencefiction was daar een van, mooie vrouwen – denken we maar aan de films van Russ Meyer die je naar Antwerpen bracht – en Marilyn, ik herinner me nog dat we in de dubbelganger jury zaten naar aanleiding van het uitbrengen van een film die weer een uitmelken van haar was (Marilyn: The untold story?). In het horrorgenre volgde ik je niet helemaal, maar tant pis. En de muziek? Toen ik je over de Clancy Brothers sprak ging je het lijstje van jouw Clancy’s af en toen bleek dat ik The Clancy Brothers & Tommy Makem (Recorded live in Ireland) niet had, leende je ze me even uit.

Er waren de uitnodigingen voor de persvisies waar men terechtkwam in een groep met gelijke interesses, den John, de Guy, de Cor, den Bram, den Hugo, de Wim, de Jan en de Roger, en ook Monique e.v.a.

Toen ik aan mijn Duister Verleden begon te schrijven en het eerste boek klaar was, was je bereid om hem helemaal door te nemen en de fouten – vooral in de namen − te corrigeren. Daar bleef het echter niet bij, je moedigde me aan om verder te gaan, en dat heb ik ook gedaan. Tegen het einde van dit jaar, begin volgende jaar komt het vierde deel, dat zal ik aan jou opdragen.

Op mijn laatste mail aan jou kreeg ik antwoord van Greta die me antwoordde dat je in het Elisabeth lag met kamer en bed erbij. Toen ik je enkele dagen later ging opzoeken, vond ik daar een leeg opgemaakt bed en de schrik sloeg me om het hart. Ik probeerde je te bellen op je mobiel en kreeg je aan de lijn in Sint Augustinus. Oef, het ergste was niet gebeurd. Het was een zeer kort gesprek omdat iemand me erop wees dat je beter niet kunt bellen in een ziekenhuis.

Een week later kwam dan het bericht en ook het zelfverwijt kwam hiermee. Waarom was ik niet naar Sint Augustinus gegaan? ‘t Ja, waarom? Waarom?

Walter

vrijdag 23 november 2018



marra


Het is waarschijnlijk zo dat Charles Michel de Marrakech nota heeft proberen lezen in het Arabisch en er geen bal van heeft begrepen. Dan heeft hij er een jonge Arabische immigrant bijgehaald, maar zoals wij allen weten liegen die als de pest, vraag dat maar aan Arabische ouders die geen ene syllabe Nederlands kennen, ze geloven nog steeds dat hun kinderen het geweldig doen op school en zo meer. Want ja, de meesten rijden wel met een Sports Utility Vehicle, of een auto van de Bayerische Motoren Werken AG. 

dinsdag 13 november 2018

SINTERKLAAS KAPOENTJE, GOOI WAT IN MIJN SCHOENTJE



  

Laten we Zwarte Piet gewoon afschaffen, gewoon gedaan ermee! We houden niet van zwarten, we hebben het gehad met al die zwarten en bruinen die hier de boel komen verknoeien. Dus afschaffen die Zwarte     Pieten, omdat we er gewoon vanaf willen!

dinsdag 6 november 2018

DIE ARME KINDJES TOCH



Gisteren sneuvelden er weer honderden mensen, onder wie vele kinderen. Is dat een reden om kinderen van islamitische IS moordenaars en verkrachters terug naar hier te halen?

Even nadenken. 73 jaar na de oorlog is er nog steeds geen amnestie voor hen die na de oorlog werden veroordeeld en verbannen, dit in het kader van ART.113, een wet die in Londen werd gestemd tijdens de Tweede Wereldoorlog door een Belgische regering van weglopers, een wet waarin staat dat zij die de wapens hebben opgenomen tegen België of zijn geallieerden kunnen gestraft worden met gevangenis of erger.

En nog erger is dat ik, een kind van een ‘zwarte’, helemaal geen steun ondervond van nergens, en dat ik zelfs regelmatig te horen kreeg dat ik beter mijn bek kon houden. Wat uiteraard niet lukte.

Ik sta dus niet te springen om de kindjes van islamitische IS moordenaars en verkrachters terug naar België te halen om bij hun grootouders te worden ondergebracht. In de meeste gevallen hebben die grootouders hun zonen en dochters niet weerhouden om de goddelijke strijd te gaan vechten op vreemde bodem, in landen waar wij geen oorlog mee hebben, waarmee wij zelfs handelsverdragen hebben. Ik vermoed zelfs dat ze die ‘onschuldige lammeren’ op de koop toe nog geld hebben toegestopt, want zonder geld was je niet welkom, net zoals dat vroeger in de kloosters ging.

En nu willen ze dus dat wij het gebroed van dat gespuis terug aan die grootouders bezorgen – op onze kosten. Die sprinkhanen moeten dan “opgevangen” worden met sociale, psychische en medische zorgen (wat die grootouders niet zelf zullen bekostigen) – bovendien moeten ze dan nog speciale begeleiding op school krijgen want ze zullen uiteraard geen gebenedijd woord Nederlands spreken. Bij de grootouders kunnen ze verder hun ‘eigen’ taal tateren en verafgood worden als jonge helden en heldinnen van de islam – hun papa was immer een oorlogsheld in een bevrijdingsoorlog.

Wat en wie moest er worden bevrijd?

Verder wil ik er dus ook geen gebenedijd woord aan vuilmaken.

maandag 5 november 2018

REMEMBER, REMEMBER THE 5TH OF NOVEMBER



OPRISPINGEN



·      Het Leger des Heils, ook wel eens het leger zonder vijanden genoemd, is en blijft ook in Antwerpen actief. De leden ervan lopen het meest in the picture omstreeks Kerstmis, wanneer ze driepootjes met een collectebus op drukke plaatsen neerplanten. Maar de door de jaren vergrijsde heilsoldaat, den ‘Hollander’ die aan de ingang van het Grand Bazar Center met zijn collectebus staat is een echte instelling geworden. Hij staat daar niet alleen te collecteren, neen, hij heeft een luisterend oor voor iedere eenzame die zijn of haar verhaal kwijt wil, en je hoeft niet eens eenzaam te zijn. Die ‘Hollander’ staat er dus niet meer, hij staat een paar meter verder, omdat de nieuwe manager van het Grand Bazar Center hem misplaatst vindt. De reden is me niet helemaal duidelijk. Is het omdat het Leger des Heils een evangelische achtergrond heeft? Wordt eraan voorbijgegaan dat het Leger des Heils in hun opvang niemand vraagt wat hun godsdienst is, maar er enkel is om mensen te helpen? Denkt de manager er niet aan dat het daar gekregen collectegeld een maaltijd en onderdak voor iemand zonder dak boven het hoofd kan betekenen? Of is managen volgens hem gebrek hebben aan sensitiviteit, de kunde of vaardigheid om zich in te leven in de situatie van anderen?


·      Nieuw Caledonië blijft Frans. 56,4% van de bevolking (opkomst 80%) stemde om bij Frankrijk te blijven. Of er wonen nog verstandige mensen op ver van ons afgelegen eilanden.


·      Wanneer begint het veldritseizoen nu werkelijk? Toen ik gisteren weer moest toekijken hoe de rit in het Nederlandse Rosmalen meer leek op een wegkoers met nogal wat bochten en een zandbakje, verlangde ik naar de modder, de regen en de sneeuw. En er kon wat aan gedaan worden, bijvoorbeeld bij de lichte helling naast het water, had men – het water was toch voorradig – de helling wat gladder kunnen maken met ze regelmatig te besproeien. Maar neen, de op Van der Poel gemaakte omloop bracht dan ook de voorziene winnaar op.

vrijdag 2 november 2018

TOEN WAS GELUK HEEL GEWOON


Bij Koninklijk Besluit van 17 augustus 1871 wordt het spoorwegtraject tussen het station van Antwerpen over de Carnotstraat en het station Bassins op de Ankerrui afgeschaft. Dit traject wordt vervangen door een nieuw tracé dat langs de nieuwe vestingen over Borgerhout naar het Schijnpoort en dwars over de Turnhoutsebaan loopt ter hoogte van de Drijhoekstraat.

Dankzij de tussenkomst van de Gemeenteraad, met aan het hoofd Cornelis Eliaerts, burgemeester, zal de spoorweg de nieuwe wallen volgen en op 1 januari 1873 ingehuldigd worden.

donderdag 1 november 2018

ALLERHEILIGEN



Wij Antwerpenaren die gezoogd zijn aan de tiet van moeder Antwerpen, moeten met lede ogen aanzien hoe zij die zich Antwerpenaar en Belg (dikwijls met dubbele nationaliteit) noemen onze rituelen en gebruiken gewoon met de voeten treden, onwetend (taal onkundig omdat er geen taalexamen wordt gevraagd om de nationaliteit te verkrijgen) of opzettelijk (ik denk meer aan dit laatste, omdat het niet de eerste keer is, want de islam is nu eenmaal hun leidraad). Meestal zijn het dan nog GROEN-stemmers (zuivere lucht, weet je?). Ze staan er niet bij stil dat het overheerlijk voedsel is voor de ratten en de muizen.
Wat is niet de eerste keer? Volgende foto's zijn genomen op Allerheiligen, een christelijke feestdag die (tussen haakjes) steeds op 1 november valt. Respectievelijk in Dambrugge- en Carnotstraat.

      



En nu we toch bezig zijn, de sinksenfoor kun je best veranderen in pinksterenfoor (als hommage aan koningin Fabiola).

zaterdag 27 oktober 2018

BRITISH FANTASY AWARD



The British Fantasy Award winners for each category were announced on 21st October at FantasyCon 2018.


Best Collection

Norse Mythology, by Neil Gaiman (Bloomsbury)

Strange Weather, by Joe Hill (Gollancz)

Tanith by Choice, by Tanith Lee (Newcon Press)

Tender: Stories, by Sofia Samatar (Small Beer Press)

You Will Grow Into Them, by Malcolm Devlin (Unsung Stories)



Best Fantasy Novel (the Robert Holdstock Award)

Age of Assassins, by RJ Barker (Orbit)

The Court of Broken Knives, by Anna Smith Spark (HarperVoyager)

The Ninth Rain, by Jen Williams (Headline)

Under the Pendulum Sun, by Jeannette Ng (Angry Robot)



Best Horror Novel (the August Derleth Award)


Behind Her Eyes, by Sarah Pinborough (Harper Collins

The Boy on the Bridge, by MR Carey (Orbit)

The Changeling, by Victor LaValle (Canongate)

The Crow Garden, by Alison Littlewood (Jo Fletcher Books)

Relics, by Tim Lebbon (Titan Books)


Next year’s British Fantasy Awards ceremony will be at Fantasy Con: Cities of Steel in Glasgow on October 20, 2019.Settings

vrijdag 26 oktober 2018



·     
Twee islamitische broers slaan hun zuster verrot omdat ze zelf een mobieltje wil. De procureur eist gevangenisstraf, maar de rechter geeft hen een bolwassing. Lijkt mij wel een beetje te veel op een sharia rechtbank. Trouwens, waar blijven al die Me Too madammen nu, waarom waren zij niet in de rechtbank om die beide broers bij het triomfantelijk verlaten van het paleis van (mis)justitie de ogen uit te krabben?

·      Vervuilende auto’s mogen de stad niet meer in, maar als de vervuiler betaalt mag dat dan weer wel. Ik denk dat het hier enkel en alleen om centen gaat, want de zuiverheid van de lucht is er in ieder geval niet op verbeterd.

·      Als Groen in Antwerpen mee gaat besturen, zullen veel bedrijven ’t Stad de rug toekeren en daardoor zullen de lange rijen werklozen van ‘t stadhuis tot aan de haven reiken, maar niet geklaagd: de paardentram zal hen wel thuisbrengen.

·      Lever je auto in en ga met het openbaar vervoer, nou ja, als ze weer eens niet staken.

·      Rijd elektrisch! Het is alleen jammer dat er geen elektriciteit wordt gegarandeerd.

·      Ik heb niets tegen vingerafdrukken op je identiteitskaart, maar wie gaat dat weer betalen?

·      De discussie wie of wat een echte Sinjoor is, is beslecht in die zin dat je een derde generatie moet zijn die binnen de leien geboren is. Al wie daarbuiten in Antwerpen is geboren, is gewoon een Antwerpenaar, zoals ik dus. Volgens deze regel kunnen mevrouw Allemachtig (geboren Sint-Niklaas), de man (geboren in Bonheiden) van mevrouw de directrice van de Roma (geboren in Turnhout), de heer Peeters (geboren in Reet), Philippe de Winter (geboren in Brugge) en Jinnih Beels (Calcutta) zichzelf geen Antwerpenaar noemen en dus ook niet de woorden ‘wij Antwerpenaren’ in de mond nemen. Met een licht door de vingers kijken kun je uitzondering maken voor blauwe Philippe (Ekeren) en den Bart (Mortsel, dat toen een aanhangsel was en nog geen stad), de enige Antwerpenaar is dus Peter Mertens.

donderdag 25 oktober 2018


Elke toerist die Antwerpen bezoekt en langs de Meir kuiert, komt voorbij de reusachtige hand op de Meir. Het werd in de loop der jaren een van de meest favoriete plaatsen om foto’s bij te nemen, het Antwerps handje.

fot
foto Yannis en Siebe
Dit kunstwerk kun je natuurlijk niet vergelijken met een Rubens, een Van Dijck of een Teniers, maar het is een kunstwerk en het heeft zelfs een tweelingbroer in Parijs. Kun je dan als rechtgeaarde Antwerpenaar en kunstliefhebber eraan voorbijgaan dat de dienst  kunstpatrimonium van 't Stad zomaar de toelating geeft om een reclamebord vast te hechten aan dit kunstwerk. Het is natuurlijk geen Rubens, maar zelfs die zou terugkomen als hij zag wat hier volgt:

Foto Walter Soethoudt

DE KLEURENPRACHT VAN DE HERFST



dinsdag 23 oktober 2018

24 oktober 2017 FATS IS NIET MEER



Blueberry Hill is een populair nummer dat werd uitgegeven in 1940, maar vooral bekend werd in de versie van Fats Domino Fats Domino, geboren als Antoine Dominique Domino (New Orleans 26/2/1928 – Harvey 24/10/2017) in de jaren 1950. Domino baseerde zijn versie op de 1949-versie van Louis Armstrong toen hij geen materiaal meer had in een studiosessie. Hoewel zijn producer het geen goed idee vond, bleek het een goede keus en werd het de grootste hit van Fats Domino.

I found my thrill
On Blueberry Hill
On Blueberry Hill
When I found you

The moon stood still
On Blueberry Hill
And lingered until
My dream came true

The wind in the willow played
Love's sweet melody
But all of those vows you made
Were never to be

Though we're apart
You're part of me still
For you were my thrill
On Blueberry Hill

The wind…



woensdag 17 oktober 2018

NOMINATIES HERCULE POIROTPRIJS


Volgende 5 boeken zijn genomineerd voor de 21ste Knack Hercule Poirotprijs:

1. Niets erger dan spijt van Jos Pierreux
2. De jongen in het graf van Toni Coppers
3. Blackwell van Kevin Valgaeren
4. Bling Bling 3 van Jan Van der Cruysse
5. Dossier Feuerhand van Bob Van Laerhoven (zie bespreking op deze blog op 12 december 2017)

The Copper Cylinder Award


The Copper Cylinder Award is an annual award for Canadian literature of the fantastic, selected by members of the Sunburst Award Society for books published during the previous year. It derives its name from what is considered the first Canadian scientific romance, A Strange Manuscript Found in a Copper Cylinder, by James De Mille (1833-1880). All winners of the Copper Cylinder receive a unique, handcrafted copper cylinder trophy.

Adult Award

The winner of the 2018 Copper Cylinder Adult Award is Son of a Trickster by Eden Robinson [Penguin Random House Canada].
Son of a Trickster
From the publisher:
Everyone knows a guy like Jared: the burnout kid in high school who sells weed cookies and has a scary mom who's often wasted and wielding some kind of weapon. Jared does smoke and drink too much, and he does make the best cookies in town, and his mom is a mess, but he's also a kid who has an immense capacity for compassion and an impulse to watch over people more than twice his age, and he can't rely on anyone for consistent love and support, except for his flatulent pit bull, Baby Killer (he calls her Baby)--and now she's dead.
Jared can't count on his mom to stay sober and stick around to take care of him. He can't rely on his dad to pay the bills and support his new wife and step-daughter. Jared is only sixteen but feels like he is the one who must stabilize his family's life, even look out for his elderly neighbours. But he struggles to keep everything afloat...and sometimes he blacks out. And he puzzles over why his maternal grandmother has never liked him, why she says he's the son of a trickster, that he isn't human. Mind you, ravens speak to him--even when he's not stoned.
You think you know Jared, but you don't.
EDEN ROBINSON is the author of Traplines, a collection of short stories, which won the Winifred Holtby Prize in the UK. Her two previous novels, Monkey Beach and Blood Sports, were written before she discovered she was gluten-intolerant and tend to be quite grim, the latter being especially gruesome because half-way through writing the manuscript, Robinson gave up a two-pack-a-day cigarette habit and the more she suffered, the more her characters suffered. Monkey Beach won the Ethel Wilson Fiction Prize and was a finalist for the Giller Prize and the Governor General's Award for Fiction. Son of a Trickster, the first instalment of her Trickster trilogy, was a finalist for the Scotiabank Giller Prize. In 2017, she won the Writers' Trust of Canada Fellowship. Eden Robinson lives in Kitimat, BC.

Young Adult Award

The 2018 Copper Cylinder Young Adult Award is shared by two works, Scion of the Fox by S.M. Beiko [ECW Press], and Weave A Circle Round by Kari Maaren [Tor Books].
Scion of the Fox
From the publisher of Scion of the Fox:
Roan Harken considers herself a typical high school student — dead parents, an infected eyeball, and living in the house of her estranged, currently comatose grandmother (well, maybe not so typical) — but she’s uncovering the depth of the secrets her family left behind. Saved from the grasp of Death itself by a powerful fox spirit named Sil, Roan must harness mysterious ancient power . . . and quickly. A snake-monster called Zabor lies in wait in the bed of the frozen Assiniboine River, hungry for the sacrifice of spirit-blood in exchange for keeping the flood waters at bay. Thrust onto an ancient battlefield, Roan soon realizes that to maintain the balance of the world, she will have to sacrifice more than her life in order to take her place as Scion of the Fox.
S.M. BEIKO currently works in the Canadian publishing industry as a freelance editor, graphic designer, and consultant. Her first novel, The Lake and the Library, was nominated for the Manitoba Book Award for Best First Book, as well as the 2014 Aurora Award. Scion of the Fox is the first book in her Realms of the Ancient series.
Weave a Circle Round
From the publisher of Weave a Circle Round:
Freddy doesn’t want people to think she’s weird. Her family makes that difficult though: her deaf stepbrother Roland’s a major geek, and her genius little sister Mel’s training to be the next Sherlock Holmes. All Freddy wants is to survive high school. Then two extremely odd neighbours move in next door.
Cuerva Lachance and Josiah definitely aren’t normal. Neither is their house, which defies the laws of Physics. Neither is Freddy’s situation, when she suddenly finds herself stuck thousands of years in the past with her very, very weird neighbours. And that’s only the beginning.
KARI MAAREN is a Toronto-based writer, cartoonist, musician and university instructor who likes writing stuff about monsters, and who gets unreasonably upset when her students abuse the common apostrophe. Weave a Circle Round is her first book. The Sunburst Award Society also confers the annual juried Sunburst Awards for Excellence in Canadian Literature of the Fantastic. Both awards celebrate the best in Canadian fantastic literature published during the previous calendar year.