Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

donderdag 8 februari 2018

VAN EEN CORRESPONDENT


K'HOU VAN NAAKTE VROUWEN.

               “Ik ben een normale man, wanneer ik een groep vrouwen in hun boerka zie, is het alsof ik onmiddellijk achter de lange gesloten kledij de naakte vrouw zie. Mijn ogen kunnen als een Röntgen het stoffen omhulsel doen verdwijnen zodat ik  alleen de volledige naakte vrouw voor mij zie. Ik denk dat vele mannen dit kunnen. Het is alsof mijn hersens de mens in al zijn heerlijkheid ontdekken.
               Elke vrouw straalt  haar eigen persoonlijkheid uit. Men moet weten hoe ze er in werkelijkheid uitzien, daarom ben ik tegen al die bedekkingen die ze hebben. Uiteindelijk zegt de koran niet dat dit veel uitmaakt. Ik weet niet of vrouwen ook naakte mannen kunnen zien, maar dat is volgens mij een zekerheid. Zijn we niet perfect in onze naaktheid?
               Maar ik zie ook de spanningen in de vrouwen, de angsten en de afzondering die de boerka teweegbrengt. De meeste vrouwen die gevangen zitten in de chadors of boerka's van elke soort, voelen zichzelf als afgezonderd van het leven. Zij dienen als slaven voor hun mannen, vooral op het gebied van het seksuele leven. Lichamelijke gemeenschap is steeds als een verkrachting, iets waaraan ze niet deelnemen. Wanneer ze zien dat ik doorheen hun  afzondering kan zien, heeft er een soort bevrijding in hun lichaam plaats en ontstaat er een verlangen om met mij samen te zijn en zich aan mij over te geven”.
              
Met vriendelijke groeten,
Ahmad Ismail.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten