Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

maandag 27 januari 2020

UND KEIN ENDE



De Rode en Groene VRT-rakkers hebben volgens de bestaande programmering (die dus niet wordt gevolgd) al op voorhand beslist van Holocaust-dag op de dag zelf te negeren. En wat komt die staking hun goed uit nu ze niets over de gruwel van de kampen hoeven uit te zenden. Of hebben ze het niet geweten dat van die Holocaust-dag? Hun Palestijnse vriendjes zullen vreugdedansen houden... En, traditiegetrouw voor deze vredelievende mensen, de laders van hun Kalashnikovs leegschieten in de lucht. Misschien dat alleen Van Ranst kan komen palestiniseren en wat gore antisemitische praatjes verkopen.  

vrijdag 24 januari 2020

OP STAP IN ANTWERPEN MET TERRY JONES






Vier van de zes leden van het Britse surrealistische comedygezelschap Monty Python interviewde ik in de 30 jaar dat ik voor ‘de boekskes’ werkte. Geen  onaardige score toch. Vooral in acht genomen dat Graham Chapman dwars lag door al in 1989 dood te gaan. Van de vier Pythoneers die ik ontmoette, was Terry Gilliam de uitzinnigste, Eric Idle de zakelijkste, Michael Palin de beminnelijkste en Terry Jones de grappigste, zelfs als hij niet als kijvend vrouwmens in een gebloemde omajurk ronddolde.  

Ik beken: toen Walter Soethoudt van uitgeverij Facet mij in het najaar van 1998 vroeg of ik Terry Jones voor Knack Weekend op de Boekenbeurs wou interviewen, sprong ik een gat in de lucht. ‘And now for something completely different’ heet één van hun films en dat gold evenzeer voor de comedy die Monty Python’s Flying Circus van 1969 tot 1974 via de televisie op de wereld losliet. Volwassen mannen die elkaar met dode vissen om de oren slaan, de honderd meter voor mensen zonder richtingsgevoel, het ministerie van onnozele loopjes… Het was een totaal nieuw soort absurde humor dat de mensheid in twee kampen verdeelde: zij die niet meer bijkwamen van die absurde ongein en zij die er niets aan vonden. Wat zeg ik, die er pissig van werden. Dat de tweede groep vooral uit ouders en conservatieve leerkrachten bestond, deed de fans alleen maar breder grijnzen.

‘Van alle Pythons is hij de meest intellectuele’, zo luidde het in een interview met Terry Jones in The Guardian.  Niet alleen was hij de regisseur van de bioscoopfilms Monty Python and the Holy Grail, Life of Brian en Monty Python’s Meaning of Life, maar ook een gerespecteerd Chaucer-kenner, auteur van een standaardwerk  over The Canterbury Tales en maker van documentaire (maar daarom niet minder ludieke) televisiereeksen over de kruistochten en het dagelijkse leven in de middeleeuwen.  Op de Boekenbeurs van 1998 kwam hij Ridder en Schildknaap promoten, een wervelend middeleeuws avonturenverhaal dat aansloeg bij twaalfjarigen van alle leeftijden.  En nee, hij was niet te beroerd om daarvoor op vraag van fotografe Kristien Buyse op één been op een stapel boeken te gaan staan. Van die atletische inspanning kreeg de volbloed Welshman geweldige dorst en dus besloten we naar ’t Stad te verkassen. Daar wilde ik Jones meenemen naar De Muze en andere gerenommeerde watering holes, maar nee, zover wilde hij niet lopen. Eens de auto geparkeerd op de Scheldekaai, stapte hij het eerste beste café binnen, dat De zeven vaten heette. Of waren het er negen? In elk geval leverde hij een respectabele bijdrage tot het legen ervan. Waarbij hij smakelijk vertelde hoe Michael, Eric, de Amerikaanse Terry en hijzelf  bij een recente reünie tot een gat in de nacht hadden gesnookerd en laveloos zat geworden waren. John Cleese was vroeg gaan slapen. Alsof ze nooit uit elkaar geweest waren.

Of Cleese en hij niet altijd al elkaars pure tegengestelde waren? Bwah, Cleese was de analyticus en hijzelf eerder een gevoelsmens, maar het was echt niet waar dat ze elkaar voortdurend naar het leven stonden. Slechts één keer had hij met een zwaar voorwerp naar Cleese’s hoofd gegooid en het was niet eens raak. Sowieso bestond Monty Python uit twee ‘kampen’: de Oxford boys Palin en Jones en de Cambridge alumni Cleese, Chapman en Idle. Voor 1999 was er een grote verjaardagsshow gepland, te ere van 30 jaar Monty Python, maar in alle eerlijkheid gaf Jones toe dat dé vonk er niet meer was. ‘Individueel zijn we allemaal goed bezig en het is altijd fijn om weer eens samen te komen, maar de juiste spirit is er niet meer, we halen niet meer hetzelfde energieniveau. We zijn te aardig voor elkaar geworden, te mild. Volgens mij is het probleem dat sommigen van ons te rijk zijn en een te comfortabel leven hebben. ‘

Voor de volledigheid vermeld ik dat we die middag ook nog in de Antwerpse kathedraal zijn geweest, waar de historicus Jones mij vragen stelde die ik tot mijn schande niet allemaal kon beantwoorden. Daarna ging het naar het belendede café Witzli Poetzli, waar de arty farty’s hard hun best deden om Jones niet te herkennen, tot zijn eigen tevredenheid trouwens. Op straat werd Jones wél herkend, verrassend vaak zelfs, in acht genomen dat de glorietijd  van Monty Python toch al lang voorbij was en Jones zelden zonder vermomming in de sketches voorkwam. ‘Ach ja, die vrouwenrollen, alle Pythons hebben die gespeeld.   Alleen waren de anderen het sneller beu dan ik en daarom had ik het uiteindelijk altijd aan mijn been. Uit vrije wil hoor, ook al had ik wel eens een romantische hoofdrol willen spelen. Maar daar had ik blijkbaar niet de fysiek voor. En dus was Graham Chapman de onwillige messias Brian en ik Brian’s mum. Wat mij nog het meest verontrustte, was dat ik in de gedaante van dame van middelbare leeftijd als twee druppels water op mijn moeder leek. ‘

Na het savoureren van enige lokale bieren in de Witzli was Jones ten prooi aan een grease craving. Aldus namen wij in dat andere Antwerpse monument, Frituur no. 1, een groot met tartaar tot ons, alsook een blob gestolde cholesterol die onder fijnproevers bekend staat als een berenklauw. Kon geen kwaad, iets stevigs in de maag, want in de late namiddag werd Jones in een televisiestudio verwacht voor opnames van De laatste show. Niet dat hij al te opvallende tekenen van dronkenschap vertoonde, hoogstens was hij met het stijgen van het alcoholgehalte in zijn bloed iets tactieler geworden. Ik kan me niet herinneren dat ik dat per se als onaangenaam ervaarde; in die pre #metoo tijden waren we meer gewoon. ‘Randy old goat’, noemde Michael Palin zijn maat Jones toen ik Palin een paar jaar later in Amsterdam interviewde, maar dat was om te lachen.  Na de frietkraam ging het naar slagerij Goeminne in de Hoogstraat. Witte en rode pensen, een sliert droge worstjes en een plak hertenpastei – Bambipaté vertaalde ik bereidwillig, werden ingepakt voor de overtocht van het Kanaal.  En een homp vleesachtige substantie in een deegkorst die Doedelzak bleek te heten. Bagpipes! Zoiets kon een rechtgeaarde Kelt natuurlijk niet weerstaan.

Het is het laatste beeld van Jones dat mij voor ogen staat: in een camel overjas, met een groot pak charcuterie onder zijn arm, op weg naar De laatste show. Een warm, erudiet mens, met een sprankelende creatieve geest. Dat uitgerekend hij door dementie met spraakverlies getroffen werd, bewijst dat God, zo hij al bestaat, een smerig gevoel voor humor heeft.



Linda Asselbergs



dinsdag 21 januari 2020

WE HERHALEN HET NOG EENS: DEMOCRATIE?



Ecolo
32.035
PS
32.081
MR
36.630
N-VA
43.471
Vlaams Belang
45.010
PTB-PVDA
45.718
Open Vld
48.278
cdH
50.172
CD&V
50.210
sp.a
50.559
Groen
51.730
DeFI
75.197


maandag 20 januari 2020

JA MINISTER


https://www.theguardian.com/tv-and-radio/2020/jan/17/yes-minister-actor-derek-fowlds-dies-at-82



"Sun readers don't care who runs the country as long as she's got big tits".



Een van de beste scenes uit 'Yes, Prime Minister' die ondertussen helaas achterhaald is door de tijd, want zelfs The Sun is nu gezwicht voor het politiek correcte janhagel: de Page 3 Girls (één van de beroemdste was Samantha Fox) bestaan niet meer. 

https://www.youtube.com/watch?v=DGscoaUWW2M&list=RDDGscoaUWW2M&start_radio=1&t=3

dinsdag 7 januari 2020

KLIMAAT???


According to The Australian, “Police arrested 183 people for lighting bushfires across Queensland, NSW, Victoria, South Australia and Tasmania in the past few months. NSW police data shows 183 people have been charged or cautioned for bushfire-related offences since November 8, and 24 arrested for deliberately starting bushfires.”

That’s 183 people who have been arrested for arson, resulting in catastrophic bushfires, displacement, property loss, and deaths of both people and animals.