.jpg) |
| Leon Spilliaert - Vissersvrouw |
RUSTPLAATS
voor Nadine & Edith
De vissersvrouw telde ingespannen de golven,
vroeg wie van hen
haar man naar zijn laatste rustplaats had gedragen.
Op 8 maart 2016, ik was 77,5, kreeg ik een nieuwe identiteitskaart en die zou dan geldig zijn tot 8 maart 2046. Dat laatste werd mij verzekerd door een lieftallige dame die duidelijk ooit achter het IJzeren Gordijn haar oorsprong had. Thuis maakte ik er nog grapjes over, misschien had Rusland of een van de satellietstaten een plan uitgewerkt om Antwerpen een pee te stoven?
Dat was de tijd dat ik nog 10.000 en meer stappen per dag deed, dat ik geen halsbrekende toeren moest uithalen om mijn onderbroek en kousen aan te trekken en dat mijn geheugen nog springlevend was.
Toen ik
echter enkele dagen geleden op mijn pensioen wilde, weigerde dat mijn
kaart te lezen. Dan op 29 april maar eens naar de dienst bevolking (4.714
stappen heen en weer), waar ik te horen kreeg van de dame aan de balie, nadat
ze mijn identiteitskaart in een gleufje had gestoken: “Ha, dat is een van die
30 jaar geldende kaarten. Ja, die is geblokkeerd, u moet een nieuwe kaart
aanvragen.” “Kan dat nu?” “Neen, daarvoor moet u een aanvraag indienen en dat kan
hier wel.” “Oké” “Kun je op woensdag 13 mei om 11.20 uur?” “Oké.” “Ik stuur nog
een mail.” “Bedankt.”
Nou, ik weet
niet wat het me allemaal gaat kosten, maar als het Stad zijn contact eenzijdig
verbreekt, ben ik ervan overtuigd dat het mij niks mag kosten. Eerlijk is
eerlijk!
Als je in je zoekfunctie Majoor Kopaf advn intikt, krijg je het hele verhaal van de majoor voorgeschoteld, natuurlijk zonder de vele spotprenten die toentertijd verschenen. Die moet je gaan bekijken - nadat je twee trappen hebt beklommen - in het ADVN archief voor nationale bewegingen aan de Lange Leemstraat 26, 2018 Antwerpen, waar de expo Straf Getekend tot 31 augustus te zien is. Open van 9 tot 17 uur op weekdagen - NIET op zondag - dat is meer voor den Aldi.
Als je vervolgens Gard Sivik als zoekertje opgeeft, krijg je wat uitleg over het avant-gardetijdschift dat in 1955 werd opgericht door Gust Gils en Paul Snoek. Maar... er is een maar, de titel werd gehaald bij het jazzcafé met... net dezelfde naam en dat café werd uitgebaat door Herman Denkens, die ook het tijdschrift financierde. Denkens, acteur, kunstschilder, cartoonist, graficus en decorontwerper, was ook de illustrator van Gard Sivik. De enkele schitterende omslagen van het tijdschrift
Van Rommelpot naar 't Pallieterke, naar Wij het blad van de Volksunie (waar ik ook aan meewerkte onder diverse pseudoniemen), is een korte stap. Het is geen GROTE tentoonstelling, maar wel een INTERESSANTE.
Every language lover has a chosen author, whether for prose or poetry. For Soetkin (26/9/69-17/4/2013) it was Charles Bukowski (†). In her legacy we found, among other titles, the book 'Betting on the Muse', poems and stories by the mentioned above Charles. For those who know Soetkin’s poetry/Spoken Word, he was clearly an inspiration for her and she admired him. Therefore, on the anniversary of her death, the poem below by the great Charles.
bad day
--------------------------------------------------------
the
jellyfish has a purpose,
the hyena,
the tick,
the rat,
the roach,
each filled
with their
swollen
light.
my light is
out.
who did this
to
me?
© Linda Lee Bukowski
