donderdag 29 januari 2026
ICE - WAT VOORAFGING
vrijdag 23 januari 2026
donderdag 22 januari 2026
![]() |
| In Ierland drinkt men Guinness: Willem, Nadine, Walter |
WILLEM VERHULST (1946 – 2026)
Willem zat zowat zijn hele leven in
de boeken. Bij de Nederlandse Bibliotheek Dienst (NBD) onderhield hij plus
minus dertig jaar de contacten met uitgevers. Hij was ook de man die de aan de
NBD toegezonden boeken ter recensie aanbood aan de recensenten. Die werden
gelezen door de aangesloten bibs waar de inkopers hun keuze maakten en hun
bestellingen bij de NBD plaatsten. De boeken werden dan bibliotheekwaardig ingebonden
in de eigen boekbinderij van de NBD. Een bijzonderheid was dat Willem alle
handleidingen voor boekbinderijmachines voor de lol vertaalde in gewone
mensentaal, zodat eventuele herstellingen in huis konden gebeuren.
Ik leerde Willem toevallig kennen
toen ik mijn vriend Jef ging opzoeken in Den Haag waar hij als
literatuurliefhebber na zijn periode als leraar Nederlands en Engels in België
op de NBD belandde. Het is Jef die Willem aan me voorstelde en daar bleef het
dan bij. Willem verdween uit mijn leven tot op het moment dat ik als bijklus
(naast mijn eigen uitgeverij) talentscout werd voor Continental Publishing (CP)
en voor hen de vertaalrechten verzekerde van “The Mammy” (Agnes Browne). We
hoopten een goudmijn in handen te hebben. Agnes was een populaire Ierse
tv-serie die op de BBC hoge ogen gooide. De populaire film van en met Anjelica
Huston haalde nauwelijks kijkcijfers in België en Nederland. Maar dat alles zou
pas blijken toen het boek uitkwam in 1999 en flopte.
In sneltreinvaart zochten we een
vertaler en het was Jef die ons aanraadde eens met Willem te praten. Willem was
ondertussen met pensioen en had Nederland achter zich gelaten om zich in
Ierland te vestigen. En ja hoor, Willem had er oren naar. Hij kwam, datzelfde
jaar nog, de vertaling naar Antwerpen brengen.
In 2000 ging Nadine onder het mes en 2001 bracht ons voor de eerste maal naar Ierland en dit op aanraden van auteur-illustrator Peter Goossens die zich in Fanore (dicht bij The Cliffs Of Moher/The Burren) had gevestigd. Het werd een hemelse vakantie die Nadine en ik dichter bij elkaar bracht, al was de hulp van onze gastvrouw (B&B) Anna daarbij welkom. Willem kwam ons daar bezoeken en was helemaal weg van Fanore, de pub en de mensen. Hij verhuisde nog datzelfde jaar en zette zich aan het vertalen van “Het lied van Nory Ryan” (Facet 2002) van Patricia Reilly Giff waarvan ik de vertaalrechten voor Facet had gekocht. Nory is een verhaal dat de mislukte aardappeloogst aan de westkust in beeld brengt. In 2003 vertaalt hij van dezelfde auteur “Schilderingen van Hollis Woods”(Facet). In 2004 mist hij de prijs van het beste boek in vertaling aan een Vlaamse vertaler, maar wat kan het hem en mij schelen!
Willem en Michael Morpurgo, vertaler
en schrijver van “Soldaat Peaceful’ (Facet), worden ontvangen door Piet
Chielens, de toenmalige coördinator van het In Flanders Fields Museum.
In 2004 verschijnt bij Book &
Media Publishing (voormalig CP) op mijn aanraden “Terreur in Galway” (The
Guards) van Ken Bruen in vertaling van Willem. Deze terreur was ook een
taalterreur en in een Engels waar zelfs een native speaker problemen mee had.
Niet getreurd, Fanore ligt op een lange bus afstand van Galway waar Ken woont.
De twee ontmoeten elkaar. Tot Kens grote verbazing was Willem de eerste
vertaler die hem benaderde, de twee werden vrienden en de vertaling een
juweeltje. Het boek werd onder vrienden tijdens een gezellig dinertje
voorgesteld en het is daar dat Ken mij een Celtic Cross cadeau deed en dan mag
je een wens doen. Ik sprak hem luidop uit: “May I die in Ireland!”. Dat had ik
nooit mogen zeggen, ik zal op Willems uitvaart niet aanwezig zijn.
Dat maakt niet dat Willem nog heel
wat boeken voor Facet vertaalde. Toen mijn kameraad Marc Pairon vroeg of ik
iemand kende die een goede Engelse tekst kon schrijven, heb ik hem Willem aan
de hand gedaan. Daar werkte Willem nog mee aan enkele prestigeprojecten: een
boek over Banksy en een boek over beeldhouwer Patrick Villas.
Rust in vrede.
vrijdag 16 januari 2026
DIALOOG TUSSEN TWEE SENECA-LEZEN
1. Als je rijk wilt worden, voeg dan niet iets toe aan je geld, maar trek het af van je verlangen.
2. De grootste rijkdom is om tevreden te zijn met weinig.
vrijdag 2 januari 2026
VUURWERK IN DE ZOO
In Kiev ging
het vuurwerk de hele nieuwjaarsnacht door. De Russen speelden met vuur en
vuurwerk en deden dat ongestraft. De doden worden nog geteld.
In Antwerpen
werd, ondanks alle oproepen, belachelijk veel geld vermorst aan allerlei
speelgoed dat veel lawaai maakte. Jammer genoeg vielen er geen doden, want het
paar verloren vingers en een duim, de oog- en oor schade waren in mijn ogen een
onvoldoende afstraffing.
In naam van
alle zieke mensen, alle paarden, katten en honden, dieren in de Zoo en zo meer, mogen ze jullie
molesteren, vervolgens ophangen en jullie restanten voeren aan de dieren in de
Zoo.
dinsdag 30 december 2025
TROMPE L’OEIL
De Debuutprijs was een Literatuurprijs die tussen 1969 en 2017 werd uitgereikt aan de vooravond van de Antwerpse Boekenbeurs. Die prijs was bestemd voor het literair debuut van een Vlaamse auteur dat werd uitgegeven in het voorbije kalenderjaar.
Bij de stopzetting bedroeg het prijzengeld voor de winnende auteur (m/v) 6200 € - dankzij steun van de provincie Antwerpen en Boek.be.
Na enkele
verhuizingen belandde de prijs bij het Vlaams Fonds voor de Letteren. In 2018
besliste Gentenaar Koen van Bockstal - toenmalig VFL-directeur en manager
die geen kl…van boeken kende - om de Debuutprijs te laten opgaan in De
Bronzen Uil – met een grote knipoog naar de Standaard Boekhandels - die
jaarlijks in oktober wordt uitgereikt in Gent. Ja, waar anders?
In 1969
verschijnt van Leon Nolens de dichtbundel Orpheushanden in een oplage
van 250 exemplaren (ik heb nummer 55). De verzenbundel verschijnt bij uitgeverij
kunsten & letteren in Antwerpen van Remy De Muynck (ook gekend als
Saint-Remy). Niet overbodige info is dat deze uitgever niet is aangesloten bij
Boek.be.
Want je
gelooft het of niet… in 1974 krijgt Leon Nolens de Debuutprijs
voor zijn tweede dichtbundel De muzeale minnaar, een uitgave van Johan
Sonneville - wel aangesloten bij Boek.be
dus. Ik heb me er indertijd tegen verzet, maar het heeft dus niet geholpen.
Vanaf 1986
(zijn achtste bundel) wordt Nolens in Nederland uitgegeven.
Ja, ik ben Nolens blijven volgen, was soms
getuige van zijn dronken buien, zijn flirten met liefst gehuwde societyvrouwen
die maar wat graag met hem wilden gezien worden, zijn angsten voor zijn
optredens. Waar ik hem niet kon volgen, soms tot mijn grote spijt, was naar die
plaatsen waar hij erin slaagde om de zoveelste subsidie binnen te rijven. Van
de ter beschikking gestelde gelden werd eerst het gedeelte Nolens afgetrokken
en het overschot werd dan verdeeld onder de mindere goden.
Ja, wat was
het fijn om Nolens te zijn, de best betoelaagde dichter ter wereld.







