Als ik ooit een kameraad had wiens Antwerps beter was dan het mijne, is het Frank. Frank heeft recent enkele medische ingrepen gehad. De meest recente had iets te doen met zijn darmen en een gezwel. Frank lag op een kamer voor vier. Naast Frank was er ook ene Mamoud. Op een nacht leden én Frank én Mamoud ondraaglijke pijnen, wat zich veruiterlijkte in gekreun, gesteun en gestamel. Die nacht werd duidelijk dat er verschillen bestaan tussen allochtonen en autochtonen.
Mamoud: Aaaa, aaa, Allah, Allah akbar, Allah, aaaaaaaaa...
Frank: Gotverdomme, gotverdomme, dat doe zeer, gotverdomme, verdomme, waarom moet ik zoveel afzien!
Gehoord op tram 24:
Mooi allochtoon meisje: Die van Latijn was vandaag weer niet te pruimen.
Ander mooi allochtoon meisje: Die van ons is een ze, en die heeft stemmingen dat het niet mooi meer is.
Eerste meisje: Wie hebben jullie voor islam?
Tweede meisje: Je wil het niet weten, een zagevent tot en met.
Eerste meisje: Ja, die hebben wij ook.
(Ik herinner me een gelijkaardige dialoog van zowat 60 jaar geleden, alleen ging het dan over een priester.)

Binnen enkele dagen wordt formateur Di Rupo geopereerd aan zijn stem. Een mirakel zou zijn dat hij na zijn operatie enkel nog perfect Nederlands zou praten.p