PLATBROEKEN

EERST EVEN DIT:

Het auteursrecht, dat zijn de voordelen en voorrechten die de wet toekent
aan de makers van beschermde werken. De auteur, de maker van het
werk dat door het auteursrecht wordt beschermd, heeft een absoluut
recht en een exploitatiemonopolie op zijn werk. Dat geeft de makers de
kans om ‘van hun kunst te leven’, door ervoor te zorgen dat ze vergoed
kunnen worden voor hun creaties.

EN NU DEZE PLATBROEKEN TEKST


Vandaag vernam Boek.be dat de roerende voorheffing voor inkomsten uit auteursrechten van 15% naar 25% zal stijgen. Dit werd bevestigd door de woordvoerder van Minister van Financiën Steven Vanackere. Aan het aftrekregime en het bevrijdende karakter van de voorheffing wordt evenwel niets gewijzigd.

Boek.be BETREURT dat de eerder gemaakte uitzondering voor inkomsten uit auteursrechten niet zou worden behouden en benadrukt het levensnoodzakelijke karakter ervan voor een overgrote meerderheid van schrijvende auteurs in Vlaanderen. Eerder onderzoek naar de financiële situatie van de auteurs (door de Vlaamse Auteursvereniging) heeft aangetoond dat deze voor het overgrote deel van de auteurs verre van rooskleurig is.

Samen met de teruglopende inkomsten wegens illegale downloads van boeken en de lage vergoedingen voor uitleningen via de openbare bibliotheken, dreigt deze nieuwe maatregel de reeds geteisterde creatieve sector verder te kortwieken.

Boek.be betreurt ook het feit dat deze maatregel, die er alleen maar toe kan leiden dat auteurs minder ademruimte zullen krijgen voor hun creatief werk, zonder enige vorm van overleg met de creatieve sectoren werd genomen en voor de meeste betrokkenen uit de lucht komt vallen.

Boek.be dringt dan ook aan op een spoedig onderhoud tussen de creatieve sector en de bevoegde Minister om alsnog tot een meer gebalanceerde oplossing te komen.

BETREUREN? Boek.be gedraagt zich als een lammetje. Al jarenlang zijn ze bevreesd dat wanneer ze hun mond openen de subsidies zullen ophouden. Boek.be zou een vakbond moeten zijn, een vakbond van mensen die leven van het verkopen van dingen die door mensen die recht hebben op auteursrecht worden gemaakt en daarom moet Boek.be niet betreuren, maar tot actie oproepen. Actie kan betekenen dat men deelneemt aan een betoging, zodat er die dag helemaal geen boek of krant te koop is, ach zoeken jullie het zelf maar uit, daarvoor zijn jullie een vakbond OF TOCH NIET?

EEN BOEKHANDEL BEZOEKEN MAG OOK

Collateral Damage

En maar jammeren, natuurlijk is het verschrikkelijk als je ma en je pa en je kinderen plat worden gebombardeerd, maar denk dan eens na over wat er eerst was, de kip of het ei. De schijtlaarzen van Hamas verbergen zich achter vrouwenrokken en kinderen en schrikken zich dan een hoedje dat er collateral damage is. Groei eens op eeuwige losers die van een woestijn een barre vlakte maakten.
Trouwens waarom horen we niet meer van de honderden doden die per dag in Syrië vallen, en enkel en alleen van die doden die door Israel werden gemaakt. Kijk er de geschiedenis maar eens op na, de islamitische doden die er de laatste jaren zijn gevallen zijn meestal door de hand van islamieten veroorzaakt en dan gaat het om geen tien- honderd- duizend- maar honderduizendtallen.

VROEGER WAS HET BETER

Iemand zoals ik, die op dit ogenblik de vijfde dag van kriebelhoest ingaat, weet wat het is om haast je longen uit je lijf te hoesten en 's nachts nauwelijks een oog dicht te doen. Er was een tijdje dat ik me kon behelpen met acedicone, maar dat wordt niet meer gemaakt en alle echte en onechte (natuurlijke) middeltjes falen op dit ogenblik

en dan wilde je dat je in die goeie ouwe tijd had geleefd waar je hoest dadelijk over was doordat de heer Bayer de oplossing hiervoor had.

BINNENKORT TORFS ZONDER HAAR

In het recente nummer van Taalschrift staat te lezen: In de dagelijkse communicatie passen we ons taalgebruik voortdurend aan. Dat vinden we blijkbaar normaal. “Maar zodra we ons bewust over taal uitspreken, gaan we blijkbaar uit van een uniforme taal, die wij allemaal zouden moeten beheersen”, merkt Koen Jaspaert op. “Waarom genieten we niet gewoon van de vele vormen van taal die we op onze weg ontmoeten?”

Geen bezwaar, maar als ik dan de Antwerpse Schepen van Onderwijs, Robert Voorhamme, hoor zeggen dat hij zeer kortelings dit en dat zal gaan doen, wil ik er hem wel op wijzen dat het enkel in Vlaams België is dat kortelings van toepassing is op een gebeuren in de naaste toekomst en dat binnenkort, spoedig, eerlang en weldra de juiste woorden zijn.
Nu we het toch over politiek hebben, Rik Torfs krijgt van mij de trofee voor de lelijkste haartooi aller tijden. Torfske toch, laat het gewoon millimeteren of gebruik krulspelden.

ZEUREN EN LOVEN

In 'Louisiana' laat Patrick Conrad tijdens de Tour de France van 1939 de Mont Ventoux beklimmen, in zijn nieuwste roman noir 'De geur van de maan' situeert hij de Antwerpse overdekte markt in de Van Arteveldestraat, twee keer fout, maar dan bedenk ik dat PC misschien alleen maar voor de Amerikaanse en Engelse markt schrijft, weten ze daar veel.
Genoeg gezeurd 'De geur van de maan' van PC die voor de Hercule Poirot Prijs was genomineerd (Louis Van Dievel kreeg hem voor 'Hof van Assisen') beschouw ik als de normale overwinnaar, maar zoals Mitt het zei, de jury besliste er anders over.
In zijn nieuwste roman noir vinden we Winter Wertheimer, een asociale dandy die teert op een royale erfenis (sommigen menen dat PC zichzelf als model nam) en zich de lukse kan veroorloven zich te omringen met schoonheid. Maar omdat buiten alles zo lelijk is, houdt Winter contact met de buitenwereld langs zijn secretaris Albert om. Het is pas na enkele moorden dat inspecteur Frank van Sandt de teruggetrokken Winter in beeld krijgt. Waar hij echter geen hoogte van kan krijgen, is het feit dat Winter voor al deze moorden een sluitend alibi kan voorleggen.
Je volgt de tocht van de inspecteur met stijgende verbazing en verwondering en wordt meegesleept naar een totaal onverwacht einde.
De tocht doorheen het Antwerpse landschap van straten en stegen is fascinerend, maar zoals PC Antwerpen-Noord schildert zou je denken dat hij bezig is een film te regisseren over lijkenetende demonen en dat de ghouls het hier hebben overgenomen, wat natuurlijk kan, want hier woont een grote islamitische gemeenschap en ghouls behoren nu eenmaal bij de islam.
Maar steek gerust een roze sobraniesigaret met gouden filtertip op, staar enkele tijd naar de twee Van Gogh's die je aan je muur hebt hangen, terwijl je je rustig neervlijdt op je Marcel-Louis-Baugniet banken en lees PC!

Je leert wel eens iets als je leest, want ooit zei een hoger dan ik gekwalificeerde 'lezen is uit zichzelf treden, andere levens dan het zijne leven'. Dat deed ik toen ik de dichtbundel 'Herfstheuvels' gevuld met moderne Koreaanse poëzie (een uitgave van POINT) las. Daaruit leerde ik bijvoorbeeld dat men in Korea lang dacht dat men melaatsheid kon genezen door het eten van de lever van babies (niets nieuws onder de Afrikaanse zon dus) en daaruit distilleerde de dichter So Chong-ju het volgende gedicht:

De Melaatse

Bij het zien van de zon en de kleuren van de hemel
was de melaatse zo droef gestemd,

dat hij bij het opkomen van de maan
in het korenveld een kind verslond

en de gehele nacht door
bloesemrode tranen stortte.

Datzelfde POINT publiceerde 'Ontschaduwd licht' een tweetalige uitgave (Nederlands-Spaans) van gedichten van Germain Droogenbroodt, met prachtige illustraties van Yves Beaumont. Hier een voorsmaakje:

Eenzaamheid

Zoals een mol
in donkere aarde zijn gangen graaft
graaft de eenzaamheid

achterlatend
een spoor

dat zijn eigen weg
soms niet meer weet te vinden.

NIET VERKRIJGBAAR OP DE BOEKENBEURS