PADDY WAGON of PADDYWAGON

 

Even met dit vehikel door hun eigen buurt rondgereden worden, zou heel wat gearresteerde kleine misdrijfplegers misschien wel tot nadenken kunnen stemmen. Er hoeven niet eens rotte eieren of tomaten aan te pas te komen.

https://splinternews.com/a-complete-history-of-the-phrase-paddy-wagon-the-survi-1793855618

WOENSDAG, DONDERDAG, VRIJDAG ZAT

 

LOLE! - CARLOS ALBERTO REUTEMANN 1942-2021

 

Zoals Clive James de grote Argentijn ooit omschreef: "A lot depends on Carlos' mood. If he feels like winning, then he goes like the Argentine Air Force. If he feels unhappy, then he fades away like the Argentine Army". 

Dat was, uiteraard, na de Falkland oorlog van 1982, het seizoen waarin Carlos (twaalfvoudig Grand-Prixwinnaar, vice-kampioen in 1981) zijn laatste Grand Prix reed, die van Brazilië. Met zijn Britse Williams-Cosworth eindigde Carlos op die 21ste maart van 1982 op de zesde plaats. En toen verdween hij. Spoorloos. Zonder boe of ba. 

Twee weken later bezette zijn vaderland de Britse Falklands. Velen hebben zich sindsdien afgevraagd of Carlos in maart 1982 iets wist wat de rest van de wereld nog niet wist.

Er volgde een succesvolle carrière als politicus. Hij was gedurende acht jaar gouverneur van Santa Fe en werd meer dan eens aangezocht om te dingen naar het presidentschap. Wat hij telkens weigerde. Van 2003 tot zijn dood zetelde hij in de senaat.

Hij werd liefkozend "Lole" genoemd, een overblijfsel uit zijn kinderjaren toen hij moeite had met het uitspreken van los lechones ("varkentjes" of iets van die strekking).

Lole was een raadselachtige coureur. Je kon zien dat er zich van alles afspeelde in die Aztekenkop van 'm (he certainly looked the part!) en het was doodjammer dat hij, de gentleman die hij was, bij Williams op de a**hole Alan Jones stootte. (En op Frank zelf, for that matter... Frank Williams had bitter weinig kaas gegeten van het beheren van human resources, vraag maar aan Damon Hill, Nigel Mansell of Thierry Boutsen.) 

Carlos had zeker een wereldtitel verdiend, wellicht meer dan Jones.

KRONIEK

 

Vrijdag 2 juli: mijn wandelinspanning iets te ver gedreven. Uiteindelijk in de Van Immerseelstraat (achter het Centraal Station) in elkaar gestort, na het negeren van twee voorafgaande flauwtes. Mijn tot rubber herleide benen hadden besloten mij niet verder te ondersteunen. Met achterhoofd op de straatstenen gevallen, gevolg flinke jaap.

Behulpzame voorbijgangers hebben een ziekenwagen gebeld. Die bracht me naar de spoedeisende afdeling van het Stuivenberg Ziekenhuis. De dokteres die mijn zorg op zich genomen had, straalde vertrouwen uit. Na mijn optreden in een film van mijn hart, na twee bloedafnames en wachten op de uitslag, mocht ik uiteindelijk naar huis aan de arm van Nadine, met in achtneming van alle voorzorgen die bij een hoofdwond gebruikelijk zijn, en de toestemming van de dokter dat wij zondag 4 juli met vakantie mogen vertrekken.

Zaterdag 3 juli: rustdag. Even een klein stukje verder lezen in het geniale Mendelssohn op het dak van Jiri Weil. Weil fileert het Nationaal Socialistisch-systeem. Iets te snel vermoeid, leg ik het boek naast me neer.

Zondag 4 juli naar Oostende getreind.

Donderdag 8 juli was het weer zoals het hoort te zijn in juli.

Het na jaren gerenoveerde en uitgebreide Ensorhuis bezocht. Erg leuk ingericht. De animaties van enkele schilderingen waren aantrekkelijk. Sommige ervan zelfs gedurfd.

Op de originele versie stond niet 68 maar 69!

Je kunt er zelfs een niet-passende Ensor naar huis sturen.

Maar wat met het Léon Spilliaert Huis (28/7/1881-23/11/1946)? Sinds enkele jaren kun je daar het bordje "Het Spilliaert Huis is momenteel gesloten" vinden. Is de reden misschien dat Léon niet altijd trouw is geweest aan Oostende?

ALS JE UIT DE EU STAPT KUN JE OOK GEEN EUROPEES VOETBAL KAMPIOEN WORDEN

IK DRINK MIJN KOFFIE HET LIEFST ZWART

MUNCH ONTBLOOT

 

FIJNPROEVERS

 

NATIONALE KOMKOMMER DAG (NEDERLAND)