Als je de titel van het ‘voorlaatste’ Noir boek van Patrick Conrad leest, ANTWERP EMPIRE PALACE, zou je als ietwat oudere Antwerpenaar spontaan aan de bioscopen Empire in de Appelmansstraat kunnen denken waar ze in 1963 de blockbuster ‘The 55 Days at Peking’ en die andere cinema, net naast de Empire, de voormalige soldatenkino Anvers Palace waar ik ooit de live uitvoering van ‘My Fair Lady’ zag, die zich in die dagen tevreden stelde met een aantal Franse films en oude Hollywood successen. Maar neen, het gaat hier om een ietwat louche hotel, waar je de kamers per uur – wanneer de nood het hoogst is - kan krijgen. Antwerp Empire Palace ligt ook niet aan het wereldberoemde Koningin Astridplein (voorheen Statieplein genoemd maar dat hield op in 1935, koningin Astrid stierf op 29 augustus 1935), hoewel het hele boek zich daar afspeelt. Daar horen ook bij de Statiestraat en – plein, de Van Wesenbekestraat (nog niet zo Chinees als nu) die uitgeeft op het De Coninckplein (waar een stel onnozelaars op een neen botsten toen ze het naar de dichter wilden noemen). Als in Billard Palace, nog steeds aan het Koningin Astridplein, diamantair Salomo Silberman wordt vermoord, staat de hele wijk in rep en roer, en als er dan een dame aan het De Coninckplein, wordt gewurgd, verliezen enkele vaste klanten hun masseerbeurt in het Walhalla. Doorheen deze doolhof loopt een zekere Bessie and who she is, nobody knows.
Patrick die we kennen als filmfanaat slaagt erin helemaal niets te zeggen over de cinema’s aan het Astridplein. Er was daar de Movy die ‘Vrouwen klagen aan’ een film die alle aspecten van de liefde toont, zowel de zinnelijke als de platonische vertoonde. Voor 18 jaar en ouder. De Movy waar je Franse kassuccessen als ‘Austerlitz’ (1960) van Abel Gance in twee keer moest gaan bekijken, en je kon genieten van Brigitte Bardot en Jean Gabin in ‘En Cas de Malheur’. Er waren daar ook enkele cinema’s van de Heylengroep zoals de Astrid en de Savoy, waar beurtelings Duitse Heimatfilms afwisselden met ondeugende Tirolerfilms en waar de Familie Trapp het meer dan een jaar uithield en dat zonder muziek.
Go tell it to the mountain the new Conrad is there!
