SNOW IN MADRID
Softly, so casual,
Lovely, so light, so light,
The cruel sky lets fall
Something one does not fight.
How tenderly to crown
The brutal year
The clouds send something down
That one need not fear.
Men before perishing
See with unwounded eye
For once a gentle thing
Fall from the sky
(Helen Joy Davidman)
Bert De Bruyne, filosoof, dichter, kok, restaurateur staat er op het doodsprentje. Deze door en door Antwerpenaar werd geboren in Gent op 5 mei 1937 en overleed op kerstdag in het Antwerpse Sint-Vincentiusziekenhuis. Op hetzelfde prentje staat ook vermeld dat Bert de oprichter was van het Oranjehuis aan de Hoogstraat. Historisch gezien kwam dat Oranje van de Orangisten die het paard van Willem van Oranje daar op stal hadden en ermee bleven zitten tot aan de dood van het paard, omdat de zuinige Nederlanders geen zin hadden om het paard over te nemen.(Wette wa da kost oem a peerd te voeieren!) De Hoogstraat was een van Berts stokpaardjes, eerst zorgde hij ervoor dat het stinkende frietkot verdween, vervolgens ligt hij aan de basis van Hoogstraat-autovrij.
In zijn Oranjehuis, waar voordien de zeefdrukdrukkerij en het atelier van Roger van Akelyen waren gevestigd en waar Ferre Grignard een appartementje betrok, stelde Bert schilderijen van onbekende en beginnende artiesten voor, die volgens Adriaan Raemdonck (De Zwarte Panter) nooit de overkant hebben gehaald. (Oranjehuis en ZWP liggen tegenover elkaar.)
Ik heb het niet aan alle 30-aanwezigen op de begrafenis van Bert gevraagd of ze een van de schilders of beeldhouwers waren die ooit bij Bert tentoonstelden. Ik heb me wel afgevraagd waar al die kinderen van destijds waren die op de zolder van het Oranjehuis de kunstsessies volgden die Wessel di Wesseli (Wessel Ganzevoort - 1939) - de verwoede zoeker naar het perpetum mobile die daarvoor werd uitgelachen - gaf. Ik zie onze dochter met glinsterende ogen kijken naar haar met marrebollen (knikkers) gemaakte schilderingen.
Semini
Vier sprekers gaven Bert de eer die hem toekwam, onder hen een vertegenwoordiger van de districtsraad Antwerpen, een man die Bert leerde kennen op de dag vóór de opening van het Oranjehuis. Die had het onder andere over de Seminiviering, een jaarlijkse ode aan de god van de vruchtbaarheid, die vereeuwigd is op een plaquette (bas-reliëf) die boven de ingang van Het Steen hangt. Semini werd de pik afgehouwen door enkele 16de-eeuwse Jezuïeten.
Toen de korte stoet zich na de samenkomst richting ere park bewoog haakte ik af, die laatste 1500 meter konden er voor mij niet meer bij.
Al wie er niet bij was, kan binnen enkele tijd het graf van Bert bezoeken, ik hoop dat het er véél meer zijn dan op de begrafenisplechtigheid.
