Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

zondag 18 juli 2010

ALS JE PUBLIEK HEBT...


'Als je publiek hebt in Vlaanderen, krijg je geen subsidie. Dat is wet.' verzuchtte acteur Frank Aendenboom. Laat ons het uitbreiden naar de boekenwereld en zeggen 'als je haast niet gekocht of gelezen wordt als dichter, kun je dikwijls op een zeer ruime subsidie rekenen,maar als je erin slaagt om duizenden en duizenden mensen tot het lezen van gedichten te brengen wordt er gezeikt over kwaliteit en nog meer en dan val je er gewoon naast'. Zolang professoren,doctoren en licentiaten dit en dat literatuur beoordelen, zolang zal er onleesbare, hermetische, voor enkelingen begrijpelijke literatuur worden bekroond. In ieder geval gaan mensen er niet meer door lezen.
Als je stripauteur bent en behoorlijk scoort in binnen- en buitenland, maar af en toe ergens op zere tenen trapt, kun je het wel schudden. Andere stripauteurs waarop niemand zit te wachten en die ze ook in het buitenland niet motten, krijgen dan weer reisvergoedingen, aanmoedigingspremies en vertaalsubsidies.
Wat we zelf doen, doen we beter,was eertijds de slogan toen Vlaanderen eindelijk aan de bak kwam en België zich niet meer mocht bemoeien met cultuur. Ik wacht nog altijd op dat beter.

2 opmerkingen:

  1. "Zij waarop niemand zit te wachten en die ze ook in het buitenland niet motten" krijgen zelfs "scheppingsbeurzen", Walterke, en die bedragen kunnen aardig oplopen. Brecht Evens bijvoorbeeld ("wie?!" hoor ik je zeggen...), één van de lieverdjes van het onbenul Carlo Van Baelen, kreeg zowel in 2009 als in 2010 niet minder dan 480.000 (vierhonderdtachtigduizend) oude Belgische franken toegestopt, plus in 2009 nog eens 320.000 (driehonderdtwintigduizend) franken productiesubsidie voor zijn "uitgever", ene Johan Stuyck. Misschien zegt de naam je iets.

    Kijk, voor dat soort bedragen moet ik hard werken. Daarom blijf ik zeggen dat subsidies de doping van het strippeloton zijn, en concurrentievervalsing in de hoogste graad.

    Ik beperk mijn commentaar tot de stripsubsidies, maar in de literatuur is het geen haar beter. De genaamde Erik Vlaminck, jou ongetwijfeld bekend, heeft sinds de eeuwwisseling niet minder dan 4.550.341 oude Belgische franken subsidie gekregen. Je leest het goed: vier en een half miljoen. En dat durft zich "auteur" noemen. Ik noem dat een schooier.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Volledig accoord. Idem voor bioscopen. Waarom die miljoenen voor opera's en toneelgezelschappen en niks voor welmenende bioscopen die kwaliteitfilms willen programmeren?
    Ik heb niks tegen toneelschouwburgen maar waarom niet naar de tijd van toen met Antwerpen, Gent en Brussel die een staats- of stadsschouwburg hadden en acteurs die betaald werden (en de voordelen genoten) van bedienden: werkzekerheid, sociale tegemoetkomingen etc. Filmsubsidies in België: nog zo'n wansmakelijk iets. Wie kan zich een Hollywoodfilm voorstellen, gesubidieerd door de 'federal government'?

    BeantwoordenVerwijderen