Boekhandel De Zondvloed (de mooiste van Vlaanderen) in Mechelen zat vrijdagavond afgeladen vol voor de voorstelling van het boek DE ISLAM. KRITISCHE ESSAYS. OVER EEN POLITIEKE RELGIE (Uitgeverij ASP). Johan, de eigenaar, heette ons welkom en vertelde erbij dat hij wel al wat oppositie had gekregen tegen deze voorstelling van sommige van zijn klanten, maar dat een boekhandelaar zeker moet zorgen dat de vrijheid van het woord wordt gerespecteerd.
Frans Boenders (voormalig BRT 3 man) hield een gesofisticeerd inleidend woord dat een gewone sterveling als een formule 1 auto naar buiten zou jagen, maar iedereen bleef zitten, met uitzondering van die ene die waarschijnlijk in zijn broek scheet van zoveel moeilijke woorden en Latijnse tussenwerpsels.
Vervolgens kwam Mia Doornaert die er uitdrukkelijk op wees dat ze van katholieken huize kwam en is, maar vervolgens zo maar voor de vuist weg de meest zinnige dingen vertelde over een onmogelijk samenleven met de islam, ook met de gematigde, want die houden hun mond stevig dicht. Ze stelde de vraag - waarschijnlijk rethorisch bedoeld - of wij ook geen bommen moesten gaan gooien (wij, hiermee bedoelde ze niet alleen de katholieken, maar iedereen die tegen deze oorlogszuchtige, politieke godsdienst is). In haar voorstel om het woordje multicultureel niet meer te gebruiken, maar wel multi-etnisch wanneer we over een gemengde samenleving praten, kon ik me wel vinden. Ze zei dit laatste omdat ze tijdens het WK voetbal, waarbij de Fransen wereldkampioen werden, hoorde zeggen dat deze multiculturele ploeg het toch maar had gefikst. Neen deze multi-etnische ploeg had het gefikst omdat ze volgens de internationale regels van het voetbal hadden gespeeld, en daarna trok ze deze vergelijking verder door naar een natie. Vervolgens hoopte ze dat het boek recenties zou krijgen, maar ze wanhoopte er een beetje voor, omdat de toonaangevende media meestal wel erg links zijn geörienteerd en dat doodzwijgen een tacktiek is die zeer dikwijls door hen wordt toegepast.
Sam van Rooy, medesamensteller en redacteur, bedankte vervolgens erg stuntelig, maar dat werd dan weer goedgemaakt door vader Wim die rad en voor de vuist nog wat wijsheden debiteerde. Deze regenachtige (storm verdomme) avond was een pretje om bij te wonen, alleen de rit heen en terug was hels.
Ik heb natuurlijk nog geen tijd gehad om alle bijdragen door te nemen, 784 pagina's lees je nu eenmaal niet uit in één weekend, maar de bijdragen die ik wel las zoals 'De zelfislamisering van Europa' van Jos De Man, 'Islam, afvalligheid en mensenrechten' van Michel Hegener en 'Het islamitische denken over vrouwen houdt de beschaving tegen' van Nahid Selim, bevestigt mij in mijn stelling dat waar zelfs de gedachten niet meer vrij zijn, géén uitvindingen worden gedaan en er dus ook geen vooruitgang mogelijk is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten