ONZE VRIENDEN UIT HET MIDDEN-OOSTEN

Zwitserland gaat vandaag naar de stembus voor een referendum. Daarin kunnen de Zwitsers zich onder meer uitspreken over het automatisch uitzetten van criminele buitenlanders.
Het voorstel komt van de Zwitserse Volkspartij SVP, de grootste partij van het land. De SVP gebruikt posters waarbij witte schapen een paar zwarte schapen wegtrappen.
Volgens een opiniepeiling is 54% van de Zwitsers voor het plan. Als het voorstel erdoor komt zal het aantal uitwijzingen stijgen van ongeveer 350 tot 1500 per jaar.



Alweer een raadsel van de natuur ontsluierd, dankzij de eeuwenoude
wijsheid van de islam.




Twee van de drie opgepakte Marokkanen in Osdorp die op verzoek van Belgie werden aangehouden in het kader van een onderzoek naar terrorisme zijn, volgens het NOS-Journaal, jongerenwerkers.
Mohammed B, de moordenaar van Theo van Gogh, was ook een jongerenwerker.

Ergens gelezen, ben echter de bron vergeten.
Dialoog tussen Edegemse bankbediende (BB) en een Islamitische Marokkaanse Belg (IMB).
IMB: Kun je een beetje sneller zijn, ik sta dubbel geparkeerd.
BB: Mijnheer ik doe mijn uiterste best, maar de computer laat het even afweten.
IMB: Computer, nee, jij, omdat ik Marokkaan ben.
BB: Uw identiteitskaart zegt het wel anders, mijnheer, volgens uw ID bent u Belg.
IMB: Ha, mijnheer gaat moeilijk doen, let maar op, binnen tien jaar zijn wij hier de baas.
U mag zelf een einde aan dit verhaal maken.
1. De IMB krijgt gelijk en hiermee de mensen die waarschuwen voor de islamisering van Europa.
2. De bankbediende neemt een revolver en schiet de IMB neer met de woorden: ‘Maar jij zult dat niet meer meemaken!’

DWEILEN MET DE KRAAN OPEN

Met asielzoekers is het zoals met wegen, hoe meer wegen er worden aangelegd, hoe meer ze verstopt raken. Je kunt bijna spreken van een asielzoekersindustrie. Asielzoekerscentra hebben personeel nodig, dat nu nog eens opslag vraagt. Asielzoekers nemen advocaten in de hand, pro deo, zodat wij die advocaten dus betalen. Hotels worden betaald door de staat om asielzoekers op te vangen. Ik hou ermee op, want dit gaat ons te ver leiden. Maar als toemaatje, kan iemand me zeggen waar het ergens oorlog is in Europa, zodat wij echte vluchtelingen moeten en kunnen opvangen?

PAS OP, TRAP NIET IN DIE DUITSE SOLDAAT

In Gezichtsverlies #2, de tentoonstelling van werken van Jan Van Riet in galerie De Zwarte Panter enkele maanden geleden, sluimerde de Tweede Wereldoorlog in een intense reeks portretten van gedeporteerden uit de Dossin kazerne te Mechelen. Daarnaast waren er de grotere landschappen, die door conceptie, tekentaal en vormgeving een morele lading meekregen. Want inderdaad, de vernietigingskampen lagen dikwijls in een bosrijke en soms zelfs feeërieke omgeving. Het is een beetje zoals Nobelprijsdrager Imre Kertész schreef in zijn roman over Buchenwald, waar hij samen met zijn lotgenoten getuige was van de mooiste zonsondergangen.
Deze misschien iets te zware inleiding om het boek Antwerpen 1940-1945 in de serie Steden in oorlog voor te stellen. Daarin zien we de oorlog enkel in de vorm van de menselijke ervaringen en dat vooral aan de hand van foto’s. Geen militaire geschiedenis, maar een stad en de mensen die haar bevolken zijn het onderwerp. Die foto’s kunnen dan weer eens propagandistisch zijn, dan weer ontroerend, maar zoals burgemeester Patrick Janssens vandaag in zijn inleiding zei: ‘foto’s zijn niet neutraal’.
Foto’s over de ideologische collaboratie, D-Vlag, VNV en Vlaamse SS zijn er in meervoud, omdat de Duitse bezetter ze meermaals opvoerde. Maar ook de bezetter die rustig aan de Groenplaats zijn biertje drinkt, of de Duitse majoor die in een krampachtige pose op de De Keyserlei werd gekiekt, is uiteraard aanwezig. Daarnaast heb je de leden van het stadsbestuur die aanbleven onder de Duitse hiel, maar Janssens was wel eerlijk genoeg om zich af te vragen wat hij in hun geval zou hebben gedaan. Wat je nauwelijks ziet zijn scholen, religieuze feesten komen ook niet aan bod. Je kunt de foto van een vrouwelijke tramontvanger op twee manieren bekijken, ofwel staat ze daar omdat de meeste mannen verplicht te werk waren gesteld of gedeporteerd, ofwel kun je dat als een voorbode zien van de grote emancipatiegolf die zich na de oorlog inzette. Het is maar zoals je het bekijkt, net zoals mijn collaborerende vader steeds zei wanneer als hij met ons, na zijn vrijlating, tijdens een wandeling een hoopje op het trottoir zag: ‘Pas op, trap niet in die Duitse soldaat.’ Je kunt een foto bekijken en in een blik of een gebaar herkennen wat er aan de hand is, maar een daad van verzet zien in het neerleggen van een krans aan het monument van koning Albert in het stadspark, met toekijkende politie en rijkswacht – die ook op post bleven - gaat mij iets te ver. Trouwens je hoeft er het boek Gardes in de oorlog maar op na te slaan om te weten waar die stonden, daarin kun je lezen dat ze daadwerkelijk hielpen bij het opsporen en wegvoeren van Joodse medeburgers. Al met al hebben samenstellers Dirk Martin en Lieven Saerens uniek beeldmateriaal bijeengebracht.

DE NIEUWE ANTWERPENAAR

't Stad gebruikt De Nieuwe Antwerpenaar om de burgers mededelingen te doen. In het laatste nummer kon je bijvoorbeeld lezen dat er geen vuilkar op 1 en 11 november kwam, dat de volgende gemeenteraad op 22 november om 19 uur is en dat de eerstvolgende districtraad op 23 november om 20 uur is. Wat ze evenwel vergeten waren, is dat men in Stadskantoor Permeke op 15 november niet terecht kon na de middag, om redenen die nogal duister zijn, nu toch alles met de computer gaat. In Uit in Antwerpen, kun je lezen dat op 15 november straffe verhalen worden verteld, dat het echt Antwaarps teater speelt en dat het de week van de senior is, maar NIETS over sluiting van het Stadskantoor Permeke! Het is niet voldoende dat men aan de deur een briefje hangt dat men op 15 november gesloten is, voor hen die enkel van Permeke gebruik maken wanneer het nodig is, is dat onzin. 't Stad is niet van A maar van HUN!

MOUSSEM

Wij hebben vijf boeken om weg te geven. Maar alleen als u antwoordt op volgende vraag:

Jorn De Cock woont momenteel in Damascus. Daar staat de graftombe van Saladin, de generaal die Jeruzalem op de kruisvaarders heroverde. Dat gebeurde na de Slag bij Hattin op 4 juli 1187. Bij die slag nam Saladin enkele kruisvaardershoofdmannen gevangen. Een ervan onthoofde hij die dag zelf nog eigenhandig. Wat was de naam van die kruisvaardershoofdman?
Antwoord in een mail naar han@moussem.be . Uit het aantal inzendingen zal de zeer schuldige hand van Jorn De Cock op de avond zelf vijf winnaars trekken die elk een gesigneerd exemplaar van het boek zullen krijgen.

Commentaar mag je zelf leveren!

BOEKENBEURSDAGEN

Tijdens de opening van de Boekenbeurs kregen we de videoboodschap van minister van cultuur Joke Schauvliege te horen, daarin zegt ze: 'Als wij Murakami lezen, waarom zouden de Japanners dan geen Lanoye of Claus lezen?' Toen ze aantrad was ze al niet van de slimste, maar het betert er niet op. Een van mijn correspondenten zond mij enkele andere domme dingen die ze had kunnen zeggen:
* "Als wij naar films van Ridley Scott gaan kijken, waarom gaan de Britten en hun Commonwealth dan niet kijken naar films van Eric Van Looy?"
* "Als elk museum ter wereld blij is met een doek van Edward Hopper, waarom dan niet met een van Ludo Laagland?"
* "Als iedereen cd's koopt van Lady Gaga, waarom dan niet van Natalia Druyts?"
* "Als 'Maus' vertaald is in 18 talen, waarom dan niet 'De wraak van Bakamé'"?
Maar dacht je dat ze er het zwijgen zou toedoen? Mooi niet, gisteren kemelde ze: "Mulisch laat imposante stempel achter." Wat volgt? "Een erfenis drukken"?
Gisteren, zondag, werd het boek De Islam: kritische essays voorgesteld op de Antwerpse Boekenbeurs. Maar liefst 150 mensen woonden de lezing bij. Ze verliep bepaald erg kalm, want er waren helemaal geen tegenstanders opgedoken. Dit heeft waarschijnlijk te maken met hetzelfde feit dat ik vandaag vaststelde, uitgezonderd het behoofddoekte meisje aan de ingang dat deel uitmaakte van de controle, heb ik vandaag nog twee moslima's (herkenbare) en een moslim (herkenbare) gezien en die leken bezig met een schoolopdracht, gewapend met een camera en een microfoon. Net ervoor was ik naar de voorstelling van de genomineerden voor de Diamanten kogel geweest. Ik heb helemaal niet gezien wie er werd genomineerd, want een perfomer die zich Andy Fierens noemt heeft mij, net als een ander deel van het publiek, naar buiten gejaagd met zijn onnozelheden, zijn voor hem waarschijnlijk humoristische lezing van een gruwelijk verhaal, waarin hij tussen haakjes ook nog bezig was de aanwezige auteurs en het publiek te beledigen.
Heel wat anders vandaag. Ex-premier Eyskens liet zijn lezing wat uitlopen, wat erg onbeleefd is tegenover het buiten op de lezing van Donna Leon wachtende publiek, maar als je bent wie je bent gelden er blijkbaar andere normen. De bevallige Linda Asselbergs interviewde op professionele manier de Amerikaanse auteur van de politieromans met Commissario Brunetti, romans die zich afspelen in Venetië. Ik leerde Commissario Brunetti kennen langs de Duitse tv-serie om en ben er sindsdien aan verhangen. De verhalen zijn zo levensecht, en iedere keer ontdek je weer een nieuw aspect van de dogestad.
Voor de rest was het vandaag erg druk, waarschijnlijk wordt dit wel de drukste dag van allemaal, hoewel er nog steeds 11 november is.