EEN BELGA ROOK JE NOOIT ALLEEN

Sommige niet-rokers maken het zo gek, dat gescheiden trottoirs niet meer zo veraf lijken. Is roken dan echt zo slecht? Ze zeggen dat het slecht is voor de gezondheid, maar dat acht ik helemaal niet bewezen. Roken verkort je leven wordt er gezegd. Maar wees nu eerlijk, wie weet hoe oud iemand wordt? En passief roken zou nog erger zijn? Ikzelf rook al vijf jaar niet meer en in de loop der jaren heb ik tussen mijn veertig en zestig ook nog eens in het geheel tien jaren niet gerookt. Ik ben er nu mee gestopt omdat een lichte vorm van astma me parten speelde. Maar ik begeef me regelmatig onder rokers. Waarom?
Bekijk het eens zelf. Oude kerkgangers zullen zich het wel herinneren. De mis was uit en buiten werd er nog een praatje gemaakt en dat zeer dikwijls met een sigaretje in de mond. Of er werd bij koude dagen naar het café op de hoek over de kerk gegaan om daar een koffie – en soms iets met meer alcohol – te nemen en een rokertje. Er werd gesocialiseerd. Tegenwoordig ziet men het minder bij kerken, maar des te meer bij de moskees.
Laatst was ik nog op een trouwfeest en daar was het vrij plaatsen nemen. Je weet wel wat er gebeurt als dit laatste het geval is, iedereen gaat zitten aan een tafeltje waaraan bekenden of familieleden zitten. Bij vaste plaatsen ben je beperkt tot eventueel twee tot drie overburen en je twee naaste buren aan tafel. In beide gevallen ben je snel uitgepraat. Maar als je dan buiten gaat staan met de rokers, ontmoet je mensen van de diverse tafels of andere tafelburen en ontspinnen er zich gesprekken die de familiale of bekendenbanden te buiten gaan, je ontmoet er mensen die je anders nooit zou hebben ontmoet.
Kortom de sociale rokers worden gediscrimineerd door de asociale niet rokers.