EEN MANNEKENSBLAD VAN INDRUKKEN

Zelfportret (lino)


* Volgens de Nederlandstalige WIKIPEDIA werd Lucienne Stassaert in Antwerpen geboren op 10 februari 1936, volgens de Engelse WIKI is dat 10 januari en ook in 1936, deze laatste is dus de juiste. Stassaert debuteerde in 1964 met 'Verhalen van de jonkvrouw met de spade' en stopte er tot op de dag van vandaag niet mee. Ze deed en doet nu en dan een uitstapje naar de schilderkunst (recent nog in het Elzenveld te zien), terwijl eigenlijk muziek haar grote inspirator was, maar plankenkoorts speelde en speelt nog steeds. Dus Lucienne werd 75 en werd gisteren 5 april gehuldigd op het Antwerpse stadhuis, waar iedereen die een klein rolletje heeft gespeeld in het Antwerpse theater wel eens aan de beurt komt, op zijn zeventigste, op zijn vijfenzeventigste, op zijn tachtigste en niet allemaal hebben ze de verdiensten die Stassaert kan voorleggen. Stassaert is een beminnelijke feministe (en dit is zéker niet pejoratief bdoeld!)Lucienne is nu niet direct een optimiste want als je haar werk leest komen thema's zoals doodsobsessie, levensangst, waanzin, tijd en herinnering aan bod.

* Vorige thema's kun je Ferre Grignard (DE ferre) niet ontzeggen. Ferre floepte uit zijn moeder op vrijdag de 13de maart 1939, een gelovige bijgelovige had je al dadelijk kunnen vertellen dat het niet goed met Ferre zou aflopen en dat hij nauwelijks 43 jaar zou worden (8 augustus 1982). Maar Ferre is niet vergeten, want een jongeman die zijn moustache en bakkebaarden laat groeien om zijn jeugdige leeftijd te verbergen is de conservator van de tentoonstelling over Ferre in het COAndries (loopt nog tot 29 april). Het is een leuke tentoonstelling geworden die is samengesprokkeld door Philippe Colbert en die je zeker moet gaan kijken, al was het alleen maar om Ferre op een affiche net onder Champion Jack Dupree te zien staan en om sommige van zijn schilderingen te zien, want ook Ferre was een duo-talent.
Een echt pronkstuk is van de hand van Fred Bervoets die Ferre's binnenste helemaal wist bloot te leggen in een portret. Fred die de avond van de opening weer eens het hoge woord had en voerde. De vernissage werd afgesloten met een concert en het grappige ervan was dat op de deur van de concertzaal de volgende tekst was aangebracht:
OPTREDEN
Ferre Grignard
Uitverkocht
Ja, de Ferre leeft!



* Nog iets meegeven voor de anti-tabaksliga. Dit kwam ik een tijdje geleden tegen in een mail van een Amerikaanse vriend:
I HATED CIGARETTES TILL I SAW MY FIRST NO SMOKING SIGN.
Of: wat verboden is, is lekker!