OPROTPREMIE

Het Fonds Filson Steers Mariman zit in de schoot van de Koning Boudewijnstichting verborgen, en dat fonds stelde een nieuwe opvoedingsprijs in ter waarde van 60.000 euro. De prijs wordt uitgereikt op 12 oktober aan Majo de Saedeleer. Toen de Stichting op zoek ging naar enkele Vlaamse (jeugd)auteurs om de lof van Majo te zingen, gingen die nog liever patat met majo eten dan zich hiervoor te laten vangen. Ze konden zich niet vinden in de motivatie, die hier volgt: Majo de Saedeleer timmert al heel haar leven aan de weg van de jeugdliteratuur. Zij stond aan de wieg van het Nationaal Centrum voor Jeugdliteratuur en was volgens de jury bepalend voor het landschap van de Vlaamse jeugdliteratuur in al haar facetten: het uitgeven, illustreren, de zorg voor kwaliteit bij leesbevordering, het stimuleren van kinderen van zeer jonge leeftijd om het plezier van beeld en taal te ontdekken. De jury wijst op het cruciale belang van lezen in de opvoeding, en in dat opzicht heeft Majo De Saedeleer een belangrijke emancipatorische rol vervuld op maatschappelijk gebied.
Mijn mening is echter dat Majo in hoofdzaak timmerde aan de verspreiding van de (jeugd)boeken van Nederlandse uitgeverijen, vooral Querido en sprak haar vooral niet over Vlaamse auteurs (uitgezonderd zij die bij voornoemde uitgever publiceerden) en Vlaamse uitgevers. Vlaamse uitgevers leefden en leven trouwens in voortdurende onmin met Majo.
In de schoot van datzelfde Querido werd dan ook de Nederlandse Joke van Leeuwen bereid gevonden om een goed woordje over Majo te plegen. Joke die ook al een duwtje in de rug kreeg van Majo toen ze stadsdichter van Antwerpen werd.
Wat men ook beweert, ze stond niet aan de wieg van het NCJ, dat waren anderen en dan vooral Clara Haesaert, die deze prijs meer verdient dan ieder ander. Maar als het als oprotpremie is bedoeld, mogen ze hem gerust aan diezelfde Majo geven, zijn we eindelijk van deze bittere, bemoeizieke tante af.