EIGEN SCHULD, DIKKE BULT

Als ik zo door Antwerpen-Noord loop, word ik overstelpt door verkiezingsaffiches voor kandidaten die onder de namen Meyrem, Imade, Hakim, Ali, Arfan, Zorica, Muzaffer, Taofik, Yasmine, Karim, Güler, Fatma, Hassan, Hocine, Sener, Hicham, Ouardia, Rafike, Fauzaya en nog andere voor autochtonen haast onuitsprekelijke namen, bij de burgerlijke stand staan ingeschreven. En dat zijn dan enkel de groenen en de rood-gelen, ik vind de lijst van de open vld niet zo direct en die van de n-va. ook al niet. Niet dat ik veel affiches voor de n-va zie bij de winkels van allochtonen (om hen zo maar te noemen) in Antwerpen-Noord en op de Turnhoutsebaan. Wat ik wel zie, is dat de allochtonen geen enkel onderscheid maken tussen rood, rood-geel, blauw enzovoort, alle kleuren hangen er broederlijk naast elkaar. Voor hen komt het er enkel op aan om hun kandidaten verkozen te zien, het is hen al eender welke politieke kleur ze hebben. Wat mij echter nog meer ergert is dat een zekere Akim van de open-vld ook de slogan 'geen tolerantie voor intolerantie' gebruikt. Over intolerantie gesproken. Als het aan die heren ligt, mogen de vrouwen het wel vergeten: geen scholing meer, geen eigen bankrekening meer, geen ... (vul zelf maar in) meer. Als ik ooit voor groen moest stemmen zou dat waarschijnlijk op de 72-jarige Jean-Jacques Tamba zijn, deze ex-cafébaas (In de Soete Naem Jezus) en een van de Benidorm Bastards weet wat en hoe en wie de Antwerpenaar is, omdat hij ze leerde kennen tussen pot en pint en al die Hassans en Akims en andere Taofiks zullen dat nooit kennen, misschien slagen ze er binnen enkele tijd wel in alle plekken waar alcohol wordt geschonken te sluiten, want daar worden soms waarheden als een koe verkondigd, zoals daar zijn: de nazi's hebben we ook klein gekregen, en wie deze misdaad tegen de mensheid die de islam is, nu nog verdedigt, zal medeschuldig zijn aan wat er nog te gebeuren staat.