VAN ALLES WAT

Misschien zit de "veramerikanisering" van het onderwijs (lees: "nivellering naar beneden"), waarvoor Pascal Smet, mijnheer den uil? grotendeels zelf verantwoordelijk is, er ook voor iets tussen.
Het is er niet op verbeterd sinds we het bachelor- en mastersysteem in onze strot geramd hebben gekregen.
Als het "pover gesteld is" met het niveau van de leerkrachten van tegenwoordig -velen van de nog jongere generatie dan mijn dochter kunnen niet eens tellen of zonder dt-fouten schrijven, het is een triest feit- dan zit de oorzaak enkel en alleen bij de teloorgang van de opleidingen, niet bij de "veramerikanisering van de samenleving". Onderwijs en samenleving zijn niet per definitie in symbiose, bij mijn weten.

------

Zaterdag 19 januari werd in het Letterenhuis het nieuwe boek, ‘Maya, Maya’ van Ivo Michiels voorgesteld. Tegelijk kon men het nieuwe boek van Lukas De Vos ‘Poortwachter, Woordwachter’, een boek over Michiels, aanschaffen, ernaast lag ‘Gesprekken met Ivo Michiels’ van Hugo Bousset.

De gemiddelde leeftijd van het talrijk opgekomen publiek zakte bij de binnenkomst van Helmut Lotti en zijn gade, Jelle van Riet, tot even boven de drieënzestig.

------

Gisteren, 23 januari, 20 uur, werd in de Permeke Bibliotheek, het nieuwe boek van Gie Bogaert, ‘Noorah’s dwaling’, voorgesteld. Veel volk! Luc ‘Behoud de Begeerte’ Coorevits hield het erg kort, de uitgever van De Bezige Bij, Antwerpen, Harold Polis hield een iets langere korte inleiding en verwees naar zijn 20jarige vriendschap met de auteur. Toen kwam Kurt Van Eeghem aan het woord en op zijn erudiete manier liet hij even proeven van de literaire kwaliteit van het boek, dat tegelijkertijd een haast volmaakte thriller lijkt te zijn. Volgde een interview door Kurt van Gie en dan las Gie een passage voor. Laat het nu toch weer eens een erotische passage zijn, ze was erg goed geschreven dat wel, maar moest dat nu per se?

------

Eveneens gisteren, maar dan om 11 uur in de ochtend werd in de Antwerpse privéclub De Lange Wapper, de nieuwe dichtbundel van Marc Pairon, ‘Minnedichter zkt Muze’ voorgesteld. Lulu Wang, die er een woord vooraf voor schreef, was gekomen om in een genoeglijk gesprek, enkele vragen aan Pairon te stellen. Dit is het beste wat Pairon totnogtoe heeft geschreven, dat kun je wel stellen, toen hij de soms ontroerende gedichten voorlas, waren die zelfs de oorzaak ervan dat enkele vrouwelijke aanwezigen de tranen vrij lieten rollen.

 STILLEVEN

Uit mijn woorden

ontpoppen vlinders,

naar levend model.

Tussen

mijn vaas

van handen

ben jij het veldboeket.

Mijn ogen drinken,

drinken rozenwater.