Ida Dequeecker (71) verstoorde het feestje bij de uitreiking van de Arkprijs voor het Vrije Woord, door te zaniken over de hoofddoeken, wie Ida kent weet dat ze kan zaniken.

Ida begon in de politieke vrouwenbeweging als mede opstarter van de Dolle Mina’s. (HOU DIT EVEN IN GEDACHTEN!). Dan sloot ze zich aan bij de BSP, want geen feminisme zonder socialisme en omgekeerd.

Even een omweg gemaakt naar het SAK (Socialistische Arbeiderskonferentie) of kort gezegd: Trotskisten. De militanten van deze SAK liggen vervolgens aan de basis van de RAL (Revolutionaire Arbeiderspartij), maar ook daar zal Ida haar draai niet vinden. Dan maar meelopen in de SAP (Socialistische Arbeiderspartij), volgens haar de enige linkse partij die de autonome vrouwenbeweging erkende. De SAP vaardigt haar dan af naar de PVDA.

Een van haar boodschappen is: “Ach ja voor wie er nog moest aan twijfelen: niet de mannen zijn onze vijand, al kunnen velen van hen het lelijk uithangen zo gewend als ze zijn aan hun patriarchale machtspositie; het kapitalistisch systeem en zij die er hun profijt uithalen en het als patriarchaal systeem in standhouden zijn onze vijand. En de politieke beloften van gelijke kansen, gelijkwaardigheid in diversiteit, ja zelfs gendergelijkheid leiden telkens weer tot meer en meer ongelijkheid. We zijn het beu.”

Over gendergelijkheid gesproken Ida, die vind je nu eenmaal niet bij die bende (godsdienst?) die vrouwen verplicht om hoofddoeken te dragen, die homoseksuelen vermoordt. Ida waarom trek je geen gezichtsmasker aan, zodat we enkel nog je ogen en je kin hoeven te zien, en hou voor de rest je muil en beslis nu eens of je een dolle mina of een slaafse volgelinge van de islam wil zijn.