 |
| Kolonel Moore en gewonde gevangene |
In november zal het vijftig jaar geleden zijn dat de
Amerikaanse Vietnamoorlog echt begon. Op 14 november 1965 werd het 1ste
Bataljon van het 7de Cavalieregiment (de eenheid waarmee George Armstrong
Custer bijna honderd jaar eerder zijn fameuze last stand maakte bij de
Little Bighorn rivier) gedropt in de Ia Drang vallei in het Centrale Hoogland
van Vietnam, in de wijde buurt van de stad Pleiku.
Volgens de Amerikaanse legeroverheid zat er daar
"mogelijk" een regiment Vietcong. Waar de Amerikaanse eenheid van 450
man onder bevel van luitenant-kolonel Moore op stootte, was een divisie (drie
regimenten) van het reguliere Noord-Vietnamese leger, meer dan vierduizend man
sterk.
Tot die dag waren Amerikaanse doden in Vietnam individueel
gevallen, uitzonderlijk eens twee tegelijk. In de Ia Drang vallei werd, in drie
dagen strijd, de helft van de Amerikaanse strijdmacht gedood, de andere helft
gewond. De Viëtnamese verliezen worden heden ten dage geschat op ongeveer 600
doden en hetzelfde aantal gewonden.
Achteraf werd gezegd dat Ia Drang de slag was die Ho Chi
Minh er van overtuigde dat hij de oorlog zou kunnen winnen. Hij had gemerkt
dat, hoewel de Amerikaanse soldaten individueel en in groep veel bekwamer en
feller vochten dan hij verwacht had, de algemene Amerikaanse strategie
halfslachtig was: desnoods wel kunnen, maar eigenlijk niet echt willen.
Het zou het kenmerk blijven van de strategie van de Amerikaanse politiek en,
bijgevolg, legerleiding in Vietnam, en de grootste oorzaak dat een de facto militaire
overwinning (na het Tet-offensief van 1968 had Amerika eigenlijk de oorlog
gewonnen) uiteindelijk een smadelijke nederlaag werd.
Sindsdien, en vandaag nog steeds, wordt de Ia Drang vallei
de Vallei van de Schaduw des Doods genoemd, naar Psalm 23:4, "Ook als ik
moet gaan door de vallei van de schaduw des doods zal ik het kwaad niet vrezen,
want Gij zult bij mij zijn".
Pour la petite histoire:
een van kolonel Moore's pelotonleiders was de in Cornwall geboren
onderluitenant Rick Rescorla. Rescorla was een beetje een ijzervreter, maar hij
had zijn innemende kantjes. Eén daarvan was dat hij, om groentjes onder zijn
bevel enigszins te kalmeren, liedjes uit zijn jeugd zong, ofwel solo, ofwel
samen met de bange soldaten.
Rick Rescorla overleefde Ia Drang en Vietnam. Op 11
september 2001 was hij op het verkeerde moment op de verkeerde plaats: het WTC
in New York. Als gewezen legerofficier vatte hij bijna automatisch de
organisatie aan van de evacuatie. Volgens verschillende door hem geredde
overlevenden, zong hij liedjes om de bange burgers een beetje gerust te
stellen.
Hij werd het laatst gezien op de tiende verdieping van de
Zuidtoren, op weg naar boven, enkele minuten voor die toren instortte. Zijn
lichaam is nooit gevonden.