IN FLANDERS FIELDS

De werkgroep eventueel richtte gisteren, 5 november, een avond in die de naam In Flanders Fields op de Antwerpse Linkeroever meekreeg. Alles ging door in de Sint-Anna-ten-Drieënkerk op, inderdaad, de linkeroever. De kerk was tot aan de nok gevuld, zoals men dat zo plastisch kan uitdrukken. Geen priester of pastoor die de laatste jaren zijn kerk zo vol heeft gezien.
Iedereen die een beetje met de Engelse geschiedenis vertrouwd is, weet dat 5 november Bonfire Night is, wel dat was deze voorstelling niet.
Ik had plaatsen gereserveerd in hoofdzaak om de Britse a capella groep Coope, Boyes & Simpson te zien, en ja, die leverden een perfecte voorstelling af, met hun repertoire dat naar ik vermoed in Engeland niet echt populair zal zijn, omwille van het feit dat de meeste van hun teksten spreken over de waanzin van de oorlog, en dat terwijl de Engelsen nog steeds bezig zijn zich op de borst te kloppen omdat ze de oorlog hebben gewonnen en dus helden zijn. Het is goed om je doden te herdenken, maar daarvoor hebben ze wel hun leven moeten laten.
De klaroenblazers die The Last Post en nog enkele
andere indringende 'songs' brachten, konden er mee door. Het gelegenheidskoor Thirty Old Men (ik heb ze niet geteld) was eigenlijk ondermaats en als je een liefhebber bent van wat Gareth Malone (op de BBC) doet met koren weet je dat koormuziek hemels kan zijn. Dan moet me nog van het hart dat de fragmenten uit een oorlogsdagboek die werden gelezen door Marc Fransen (ATV) soms strontvervelend waren, trouwens lezen kan ik tot nu toe zelf wel. Ja, dat is ook nog zoiets, waarom werden alle teksten geprojecteerd op een veld met klaprozen, het maakte in sommige gevallen de tekst haast onleesbaar, en daarbovenop kwam nog dat de teksten soms helemaal op de linkerzijde van het scherm werden geplaatst, zodat een deel van de toeschouwers ervan verstoken bleef. En om de stapel van klachten nog iets hoger te maken, miste ik de twee bekendste liederen over de Eerste Wereldoorlog, namelijk The Green Fields of France en The Band Played Waltzing Matilda.
Een avond met een hoog Chiro-gehalte die werd afgesloten met een overbodige samenzang van We Shall Overcome. Trouwens waarom het lied Wir Sind die Moorsoldaten hier aan bod moest komen, weet ik ook niet, dit prachtige lied is trouwens een rechtstreekse aanval op wat de nazi's met hun gevangenen uithaalden en dat is voor zover ik weet een verwijzing naar de Tweede Wereldoorlog. (In Börgermoor in Emsland, dicht bij de Nederlandse grens, werden onder meer politieke tegenstanders van het naziregime, Jehova's getuigen en homoseksuelen gevangengezet. Met eenvoudig gereedschap, zoals een spade, moest men in het veen (Duits: Moor) kanalen graven en ontginningswerkzaamheden verrichten.)