 |
Een Amerikaanse soldaat huilt uit bij een kameraad
na een gevecht in midden- Vietnam
|
Vannacht zal het vijftig jaar geleden zijn dat in
Zuid-Vietnam het Tet Offensief begon, een gezamenlijke aanval van de Vietcong
en het Noord-Vietnamese leger tegen militaire- en burgerdoelwitten in het
zuiden. Niemand hield echt rekening met een aanval. Tet, het Vietnamese
nieuwjaar, had de afgelopen jaren altijd op een staakt-het-vuren kunnen
rekenen.
Op de eerste aanvallen in de nacht van 30 op 31 januari
volgden 21 weken van intense gevechten op plaatsen die een lugubere bijklank
kregen. Khe Sanh, bijvoorbeeld. En de oude keizerlijke stad Hué. De gevechten
sukkelden door tot in augustus en eindigden met een klinkende militaire
overwinning van het Zuiden en de VS. Tegen die tijd hadden ze de
propagandaoorlog echter al lang verloren.
In januari arriveerde de dienstplichtige Joe William
Haldeman, een 24-jarige combat engineer, in Vietnam. Hij kreeg meer
dan zijn deel van de actie op de Centrale Hooglanden, in de buurt van de stad
Pleiku, raakte levensgevaarlijk gewond in de strijd en kreeg daarvoor
een Purple Heart.
Door zijn belevenissen in Vietnam werd hij geïnspireerd tot
zijn eerste roman War Year. Haldemans roman The Forever War, is
eveneens op de oorlog in Vietnam gebaseerd. Dit boek won zowel de Hugo als
de Nebula
Award. Het boek werd door Belgische striptekenaar Marvano (pseudoniem van
Mark van Oppen) omgewerkt tot een striptrilogie. De filmrechten van deze
stripversie zijn gekocht door regisseur Ridley Scott, die de rechten van het
boek niet kon verkrijgen. De samenwerking tussen de Haldeman en Marvano leverde
later een vervolg trilogie op: Een nieuw
begin, gebaseerd op Forever Free.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten