Het Vlaams Fonds voor de Letteren en zijn nieuwe voorzitter, Mia barones Doornaert (Van opleiding is Doornaert licentiaat in de klassieke filologie en kandidaat oosterse talen, specialiteit hiëroglyfen en Arabisch. Van beroep is ze journaliste, columniste en schrijfster. Jarenlang woonde zij in Parijs als correspondente van De Standaard. Met de presidentsverkiezingen van 23 april en de tweede ronde op 7 mei 2017 in het vooruitzicht werkte zij twaalf maanden aan een boek Ontredderde Republiek dat prompt een bestseller werd.),  krijgt hopen stront over zich heen nu de nieuwe voorzitter blijkbaar niet naar de zin is van de zichzelf progressieve schrijvers noemende Vlaamse auteurs. Die werden voordien bediend door de schimmelgroene lefty die een bepaald gedeelte van de bevolking het liefst links liet liggen en een ander deel insloot, namelijk diegenen die voordien alle symbolen van het christendom bespotten en nu een politieke zichzelf godsdienst noemende islam omhelzen.
Wel als deze groep schrijvers er zo over denkt, kunnen ze, hun ideeën getrouw, afzien van nog verder uit de ruif van het VFL te eten.
Maak plaats, maak plaats, we hebben ongelooflijke haast...