Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

vrijdag 28 september 2018

BABYLON BERLIN




James Delingpole, journalist bij het toonaangevende Amerikaanse blad The Spectator, schreef: “Babylon Berlin is so brilliant I'd advise you not to start watching it. This TV masterpiece about Weimar Germany will eat up 16 hours of your life.”



Hierbij had hij het over Babylon Berlin dat vanaf volgende week op de Duitse televisie te zien is. Babylon is een noir zoals je de laatste jaren zelden ziet. Het verhaal speelt zich tijdens de Weimar Republiek, het Duitsland in de periode van 1918/1919 tot 1933, toen het land voor het eerst een volwaardige democratie was.

Gevuld met kleurrijke personages zoals de morfineverslaafde Gereon Rath; er is Bruno Wolter, een innemende corrupte liegebeest; de soms als een man geklede Wit-Russische  gravin die beroemd is in de cabaretwereld; de lichamelijk aantrekkelijke Charlotte Ritter die wat graag bij de Berlijnse moordzaken zou worden aangeworven; Benda, is dan weer het altijd elegant geklede joodse principiële hoofd van politie en dan is er nog de student met de dove ouders en daarbovenop hebben we nog een Armeense gangster. Losbandigheid troef!

En als je dacht dat personages die een hoofdrol in het verhaal hebben niet kunnen doodgaan, vergeet het, de auteurs schrijven je er net zo lekker uit naast alle andere doden die vallen. En wanneer de tijd voortschrijdt worden de nazi’s afgeschilderd met swastika-armbanden en harde knuisten en kopstoten, en ze moeten in niets onderdoen voor de communisten die hun zogenaamde strijd voeren tegen de armoede, maar net zoals iedere godsdienst of politieke partij op zoek zijn naar leden en macht. Er is de beweging van oudgedienden die de voormalige grootheid van het Duitse Rijk opnieuw willen zien zegevieren, dit eventueel langs het Freikorps (Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht werden op 15 januari 1919 door Freikorps-leden vermoord.)

Doorheen de hele geschiedenis is er een aantal van de personages op zoek naar heel wat verloren Russische goud.

Je kijkt misschien nooit naar de Duitse televisie, maar net zoals de viersterren Unsere Mütter, Unsere Väter en Berlin Alexanderplatz is dit een must see! Zet voor eenmaal de Duitse ondertiteling aan, je zult het je niet beklagen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten