POST

 

OP ZOEK NAAR KERSTMIS

 

Zoals bij iedereen wel bekend is, is godsdienst niet echt mijn ding. Ik stel de fanatieke bedienaars ervan op één lijn met de ergste misdadigers. Wat er mij echter niet zal toe leiden dat ik hen lichamelijk kwaad wil doen. Maar wat mij wel ontroert is de muziek die vooral door de christelijke godsdienstbeoefenaars is voortgebracht en indertijd zelfs gedeeltelijk door de kerk werd gesponsord. In ieder geval hoort men ze steeds minder. Toen ik deze week over de Antwerpse grote markt liep klonk me alleen maar Engelse kitscherige troep in de oren. Om het met Stafke Fabri te zeggen in mijn thuistaal:

as ek spreek van de verlosser

vraagd m'ne zöng: is da nen bokser

dad is karsmis in de modernen tijd

ja dad is karsmis in de modernen tijd

 

En dat is wat er aan de hand is op de Vlaamse televisie. Ergens een goedkope mis opgevist die men dan uitzendt met overgesproken simultane vertaling.

Rolando Villazón & Xavier d Maistre

 

Dus even de kerstsfeer ophalen bij de ZDF waar Carmen Nebel (64 jaar, 1,65m) om 20.15 in haar programma ‘Heiligenabend mit Carmen Nebel’ een aantal gasten in de studio heeft die nog weten wat kerstliederen zijn, zelfs diegene die ik me herinner van vroeger. Ster van de avond was voor mij de Mexicaanse tenor Rolando Villazón die zich liet begeleiden door de wereldvermaarde harpenist Xavier de Maistre. Er was ook de mooie uitvoering van ‘Carol of the Drum’ – ook gekend als ‘The Little Drummer Boy’ – geschreven in 1941 door de Amerikaanse Katherine Kennicott Davis en dat ten gehore werd gebracht door een koortje van 10 tenors. Mireille Mathieu probeerde reikhalzend het ‘Ave Maria’ te brengen, maar het gelukte haar niet echt.

Dit werd om 22.30 op diezelfde ZDF gevolgd door ‘Weihnachten mit Jonas Kaufmann’. De tenor was in de kapel waar in 1818 voor het eerst ‘Stille Nacht, heilige Nacht’ werd uitgevoerd. Hij zong de klassieke kerstliederen en de twee in het dialect van de Alpen waren uitschieters. Wanneer hij zich echter aan de kitscherige Amerikaanse kerstsongs waagde, bleek dat ook al zingend verkeerde klemtonen kunnen worden gelegd. Het heiligschennends waren de Jinglebells terwijl hij aan het geboortehuis van Mozart passeerde.

Dan maar over naar France 2 waar om 23.35 ‘Le concert de Noël de Notre-Dame’ aanving. Ik was iets te vroeg en zag nog net het einde van het vorige programma. Daarin werd bij de bevrijding van Parijs vanuit de Notre-Dame geschoten op een menigte die achter generaal De Gaulle op weg was naar de kerk, maar de generaal stapte stoïcijns verder.

In de kerk waren aanwezig: 4 vrouwen en 4 mannen van het koor van de kathedraal, de koordirigent Henri Chalet, een orgelist en een wonderbaarlijke violoncellist, die bij enkele liederen werden bijgestaan door de coloratuursopraan Julie Fuchs – god, wat een stem heeft die vrouw! De prachtige uitvoering van het ‘Ave Maria’ was top maar bovenal het ‘Laudate Dominum’ (Mozart) was bovennatuurlijk.

 

OP 21 DECEMBER 2006 BEGON ZOALS ALTIJD DE WINTER

 

The Dodo used

to walk around

And take the sun and air

The sun yet warms his native ground -

The Dodo is not there!

In Memory of our friend John Riedijk

Still missed

Poem by Hilaire Belloc

ZOEK DE GELIJKENISSEN

David Dodge, de auteur die wereldberoemd werd toen hij To Catch a Thief in 1951 publiceerde in Cosmopolitan, waarna Hitchcock bij hem aan de deur stond omdat hij het wilde verfilmen met Cary Grant en Grace Kelly, woonde op het ogenblik van publicatie in een villa aan de Franse Rivièra.

Met de belofte dat hij de villa op de berg zal onderhouden en het nodige zal doen om de overwoekerde tuin weer aantrekkelijk te maken, kon Dodge zijn familie er onderbrengen, hij wordt er housesitter om het in schoon Vlaemsch te zeggen.

Diezelfde Dodge publiceerde in 1949 The Crazy Glasspecker. De glasspecker waar Dodge naar verwijst is een kleine vogel die een beetje lijkt op een Harpo Marx met vleugels en die iedere dag, van zonsopgang tot –ondergang, zich een weg probeert te pikken doorheen het glas van het onderkomen van de Dodges in Arequipa (Peru).

In een nieuwe Netflix-serie met de naam Man vs Bee zal Rowan Atkinson de hoofdrol vertolken, waarbij hij als housesitter oppast op een luxevilla en daarbij wordt lastiggevallen door een volhardende bij. Rowan zou een van de bedenkers van het verhaal zijn. Nou ja…

R.I.P. JOHN LE CARRé

 

MONTOYA HERENIGD MET McLAREN

 

Ja, Indycar is abuzz met de terugkeer van the chubby little guy, zoals Montoya wel eens genoemd wordt. 

Hij is een fantastische coureur en een man die zich geen reet aantrekt van politieke correctheid en dergelijke onzin -als het hem niet aanstaat, zal dat geweten zijn- maar ik weet niet of dit het team is dat hem aan een derde zege kan helpen. Strikt genomen heeft McLaren as such er niets mee te maken. Indycar is qua chassis een : alle auto's zijn Dallara's  (model DW -voor Dan Wheldon-12); iedereen gebruikt dezelfde banden en brandstof en er is keuze uit twee motoren, Honda en Chevrolet.

Alles zit 'm dus bij wijze van spreken in de chauffeur en in de voorbereiding van de auto op de race. 

Qua chauffeur ga je niet veel beter vinden als Montoya en Sam Schmidt's team is een degelijk team. Het is echter geen Penske, Ganassi of Andretti. Simon Pagenaud en James Hinchcliffe hebben onder hun twee een half dozijn races gewonnen maar in Indianapolis is Schmidt Peterson nooit verder geraakt dan een pole position, Alex Tagliani een jaar of tien geleden. De laatste overwinning van het team is ook alweer een paar jaar geleden. Sinds Schmidt Peterson begin dit seizoen van naam is veranderd en Arrows McLaren is geworden, is het slim pickings geweest. Ze zijn ook zo stom geweest om de ervaren rot Hinchcliffe buiten te winkelen en te vervangen door een paar rookies. Geen wonder dat ze Montoya willen.

In Indianapolis is trouwens alles mogelijk. In het jaar van de honderdste verjaardag van de race, 2011, reed zelfs de Belg Bertrand Baguette aan de leiding op enkele ronden van het einde, nadat hij Danica Patrick was voorbijgegaan... Toen Bertrand moest gaan tanken kwam de rookie J.R. Hildebrand aan de leiding. Die slaagde erin te crashen in de laatste bocht van de laatste ronde en de zege ging naar Dan Wheldon, zijn tweede overwinning in de 500. Later in dat jaar kwam Wheldon om het leven op de Las Vegas Motor Speedway. Omdat Dan de nieuwe Dallara, model 12, had ontwikkeld, werd de auto officieel Dallara DW-12 gedoopt.

Dit jaar is de race voor de tweede keer gewonnen door de zeer sympathieke brokkenpiloot Takuma Sato, die uitkomt voor het team van oud-winnaar Bobby Rahal en tv-mens David Letterman.

 

Aan de hele fanatieke Hamilton fankliek die maar niet wil gezegd hebben dat het de auto is die hun lieveling vijf of zes wereldtitels heeft bezorgd, niet zijn eigen uitzonderlijke talent: kijk wat de zo-goed-als-rookie George Russell doet in zijn allereerste race met Hamilton's auto. Hij kwalificeert zich tweede (na de andere Mercedes, met een F1-veteraan van negen seizoenen en 155 wedstrijden aan het stuur...) en wint ei zo na de race. 

Ik denk dat Mercedes moedwillig een handje heeft toegestoken om dat te beletten, eerlijk gezegd. Voor een team dat altijd zo ligt te stoefen over zijn "professionalisme", is de foute bandenwissel echt te onnozel om los te lopen. Als Russell de race had gewonnen, waar het op het moment van de bandenwissel aardig naar uitzag, zou dat maar al te duidelijk hebben gemaakt wat een nietsbetekenend circus de F1, de gewaande top van de autosport-ziggoerat, is geworden.

https://racer.com/2020/12/06/russell-feels-robbed-of-win-twice-but-escapes-disqualification/

Mensen die geïnteresseerd zijn in autoracen raad ik Indycar aan, of rally, of de Isle of Man TT, of desnoods stadium super trucks of, waarom niet, diecast racing. F1 is bezigheidstherapie geworden voor superrijke, rotverwende mietjes. 

https://www.youtube.com/watch?v=iB69RLi77XY 

ALZHEIMER?

 

° Werp je atlassen en aardrijkskundeboeken maar in de scheurmand want naast de 5 werelddelen Oceanië, Afrika, Amerika, Europa en Azië, komt per 1 januari Groot-Brittannië als zesde in de rij aanschuiven. Althans dat denken ze zelf!

° Toen ik deze ochtend niks in mijn pantoffel vond, vertelde mijn echtgenote me dat Sinterklaas waarschijnlijk mijn briefje niet gelezen had. Ik denk echter dat het veel erger is, Sinterklaas heeft Alzheimer volgens mij.