God weet waar hier de
sluiting van de motorkap zit...
https://www.youtube.com/watch?v=07vdtBMG4Kg
|
Put it in H - Homer
and Crazy Vaclav Take her for a test
drive and youb |
Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.
Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.
God weet waar hier de
sluiting van de motorkap zit...
https://www.youtube.com/watch?v=07vdtBMG4Kg
|
Put it in H - Homer
and Crazy Vaclav Take her for a test
drive and youb |
In
Spa, waar er een typisch Belgisch zomerweertje uit de lucht viel, werden er
twee rondjes gereden. Sneu voor het publiek, dat tussen de 154
(honderdvierenvijftig) en de 566 (vijfhonderdzesenzestig) euro entree heeft
betaald.
In 1970, de laatste Grand Prix op het oude circuit, kostte een ticket voor de tribune tegenover start en finish (de Baron Nothomb Tribune, heette ze...) 500 BF, het equivalent van 12,50 euro. De race werd gewonnen door Pedro Rodriguez in een BRM, vóór Chris Amon in een March (links op de foto) en Jean-Pierre Beltoise in een Matra. In 1970 scheen de zon nog, letterlijk en figuurlijk.
De start: 10 - Chris Amon
(March); 20 - Jochen Rindt (Lotus); 11 - Jackie Stewart (March); 27 - Jacky
Ickx (Ferrari)
Achter
de Ferrari van Ickx is nog net de neus te zien van Rodriguez' BRM.
Nu ik het toch over Chris Amon heb, hieronder de foto:
(Zou Chris geknield hebben ter ere van een vulgaire seriecrimineel?)
(Hij wel!!!)
* Blijkbaar heeft Elon
Musk een manier gevonden om goed gebruik te maken van veganisten...
Tesla’s Seat Heaven — Home Of Tesla’s
Cloud-Like Seats
If
you’ve ever ridden in a Tesla vehicle featuring the company’s white vegan leather seats, you were surely
impressed.
Mannekes, als het
geen leder is, niet van dieren afkomstig is met andere woorden, dan heet het
skai. "Vegan leather" is woke zever in pakskes.
* Batman's sidekick Robin comes out as bisexual by
accepting date with a man he swooped in to save in DC's latest Urban Legends
comic book. Superhero Robin, a.k.a Tim Drake, came out as bisexual in ...
* Artikel 14 van de Belgische Grondwet:
"De vrijheid van eredienst, de vrije
openbare uitoefening ervan, alsmede de vrijheid om op elk gebied zijn mening te
uiten, zijn gewaarborgd, behoudens bestraffing van de misdrijven die ter
gelegenheid van het gebruikmaken van die vrijheden worden gepleegd."
De wurgslang in het gras zit 'm
waarschijnlijk in de definitie van het woord "misdrijf".
* Charlie Watts is niet
meer. Don Everly is niet meer "en ik voel me ook al niet zo goed", zou Nic van
Bruggen pp gezegd hebben.
https://www.youtube.com/watch?v=5bSNlUi9_Z8&list=PLjLhYQOhB_w-FWgPo552T8Vi1ROtIRvgg&index=2
GISTEREN GING in Le Mans, op het Circuit de la Sarthe, les 24
Heures du Mans van start, de 89ste editie van de grootste
uithoudingsrace uit de geschiedenis van de autoracerij. Normaal worden de 24
Uren verreden in juni, als de nachten het kortst zijn. Dit jaar is bij mijn
weten slechts de tweede keer dat de race is uitgesteld, deze keer omwille van
Covid, in 1968 omwille van het feit dat Frankrijk nog aan het bekomen was van
de meimaand.
Er was dit jaar enige commotie vooraf omdat er sprake was van een
mogelijke terugkeer van Ferrari als fabrieksteam. Het zal voor een andere keer
zijn doch dit terzijde.
De laatste keer dat een Ferrari de race won was in 1965 en dat was
geeneens een auto van de Scuderia.
Ferrari boycotte namelijk de race omdat de Fédération Internationale
de l’Automobile had geweigerd de Ferrari 250LM te homologeren als GT, als
doordeweekse street legal sportwagen zeg maar, wat betekende dat de auto
in de prototypeklasse moest uitkomen, purpose built racemachines
waartegen hij geen kans maakte. Zoals wel vaker voorkwam, voelde Enzo zich in
z’n gat gebeten en stuurde zijn kat. Luigi Chinetti echter, Ferrari
concessiehouder in de VS, schreef er één in voor zijn North American Racing
Team, kortweg N.A.R.T.

Jochen en Nina Rindt
Hij huurde twee kwikzilveren coureurs in: de veteraan Masten
Gregory (“the Kansas City Flash”!) en het groentje Jochen Rindt. Als reserverijder,
verplicht in die tijd, nam Chinetti de Amerikaan Ed Hugus mee, een middelmatige
coureur maar dat maakte weinig verschil uit; hij zou normaliter toch nooit aan
het stuur van de auto komen te zitten.
Masten Gregory was de held van niemand minder dan Jim Clark. Hij
was pijlsnel maar niet altijd even… laten we zeggen “berekenbaar”. Hij had een
zekere reputatie opgebouwd door (in een tijd waarin er nog geen
veiligheidsgordels werden gebruikt) uit auto’s te springen die op het punt
stonden te crashen. Het leverde hem de nodige botbreuken op maar Masten dacht
dat het toch veiliger was om uit de auto te springen dan er in te blijven
zitten. Racewagens waren in die tijd nog rijdende benzinebommen dus hij had wel
ergens een punt. In 1965 was voor Masten het einde van zijn carrière in zicht.
De in Duitsland geboren Jochen Rindt die met een Oostenrijkse
licentie racete, was een oorlogswees en stond nog aan het begin van zijn
carrière. Hij reed de pannen van het dak in de Formule 2, in die dagen het
voorgeborchte van de Formule 1 en nagenoeg iedereen zag in hem al een
toekomstige wereldkampioen.
Noch Jochen, noch Masten hadden in juni 1965 veel zin in de 24
Uren van Le Mans. Vierentwintig uren lang rondjes draaien in een oncompetitieve
auto zagen ze niet zitten. Dus besloten ze vanaf het begin het gas op de plank
te houden, in de hoop de motor op te blazen voor de nacht viel of alleszins
voor de ochtendmist, die het eerste licht in Le Mans aartsgevaarlijk maakte en
nog steeds maakt.
Het draaide enigszins anders uit. Bij het krieken van de dag reden
Masten en Jochen comfortabel aan de leiding van de race… De zwaardere, snellere
prototypes hadden allemaal moeten opgeven met technische problemen of na
ongevallen en opeens reed de 250LM, de niet-GT die niet kon winnen, alleen
vooraan.
En daar reed hij nog steeds toen om vier uur in de namiddag de
race werd afgevlagd.

De twee enige winnaars 1965
De 24 Uren van Le Mans 1965 hangen nog steeds ergens in het
geheugen, niet omwille van die historische laatste zegen van een Ferrari of de
prestaties van Masten Gregory en Jochen Rindt. Neen. De race is blijven hangen
omdat de tweederangscoureur Ed Hugus vele jaren later (toen Chinetti, Gregory
en Rindt al goed en wel overleden waren…) het gerucht begon te verspreiden dat
niemand minder dan hij, Ed Hugus, de winnende Ferrari doorheen de nacht had
gereden omdat Gregory, een brildrager, last had van z’n ogen en Rindt nergens
kon opgespoord worden. Het verhaal werd alsmaar schilderachtiger; zo zou
Chinetti, volgens Hugus, Hugus hebben weggehouden van de viering na de
aankomst. Er zijn nog steeds mensen die die onzin geloven en stilaan begint
Hugus’ naam zowaar toegevoegd te worden aan de namen van Gregory en Rindt. Hou
een leugen lang genoeg vol en ze zal waarheid worden.
De waarheid was echter, dat Hugus NIET aan het stuur van de auto
had gezeten -de opeenvolging van de stints van Gregory en Rindt was nauwkeurig
gedocumenteerd- en dat hij mee op de zegevierende auto zat na de aankomst; hij
is op de foto de man met het hoedje. Ook zijn er tv-beelden waarop Hugus op het
podium te zien is. Hoezo “weggehouden van de viering”…?
Het reglement liet inderdaad toe dat een reserverijder het stuur
van een auto kon overnemen, maar dan mocht de rijder die hij verving zelf
niet meer aan het stuur komen. Met andere woorden: als Hugus tijdens de
nacht het stuur had overgenomen, dan had hij de race ook als rijder moeten
beëindigen en dat is stellig niet gebeurd. De stints in daglicht op zondag
(bijna de helft van de race) werden gereden door Gregory en Rindt, terwijl, als
Hugus verhaal waar is, één van de twee niet meer aan het stuur had mogen komen
nadat Ed ‘m vervangen had. Om de bewering van Hugus hard te maken, zou N.A.R.T.
dus willens en wetens een overtreding hebben moeten begaan. Maar waarom zou het
team dat geriskeerd hebben? Als Amerikaans team was het toch fantastisch
geweest om een tweede Amerikaanse coureur aan het stuur van de winnende
auto te hebben gehad…?
Maar het allerbeste bewijs dat het verhaal van Hugus onzin is, is
de auto die de race op de tweede plaats eindigde. Dat was de Ferrari (250LM…)
van het Franse team van Pierre Durnay, met de Fransman Durnay zelf aan het
stuur, met de Belg Taf Gosselin als tweede rijder. Als de (overigens geheel
objectieve, dat spreekt vanzelf…) Franse organisatie nog maar een halve reden
had kunnen vinden om de Amerikaanse Ferrari, bestuurd door een Amerikaan en een
Oostenrijker, te diskwalificeren ten gunste van de Franse Ferrari, bestuurd
door een Fransman en een Franssprekende Belg, dan zou ze dat wel gedaan hebben.
Masten Gregory overleed in 1985, op z’n 53ste, in zijn slaap
aan een hartaanval. Het einde van Jochen Rindt was minder vredig.
* Hoe kan je nu beweren dat de branden het gevolg zijn van de opwarming van de aarde, terwijl drie vierde ervan is aangestoken?
* Willy Magiels (11 augustus 1944 - 16 november 2018) zal nu al wel klaar zijn met het uit de grond stampen van een hemels filmcomplex en dit met de hulp van de door hem gestichte rode cel (weinig leden, veel invloed).