In Kurt Van Eeghem’s boek “Oostende in de Belle Époque” (Pelckmans) kom je te pas en te onpas het woord ‘eclectisch’ tegen. Veel van de gebouwen zijn eclectisch, ja, je kunt het zo zeggen, maar eigenlijk weten die gebouwen zelf niet meer uit welke stijl ze zijn opgetrokken, omdat er zoveel stijlen door elkaar werden gebruikt bij de verbouwingen.

Dat kun je bijvoorbeeld niet zeggen over het kursaal, want nadat de Duitsers het voormalig kursaal afbraken om er een bunker op te zetten, kwam er een nieuw kursaal, waarmee de architect het niet helemaal eens was wegens de herhaaldelijke aanpassingen. Verschillende stijlen op elkaar gestapeld? Als Kurt het heeft over de scheve schaats die Leopold I en Leopold II* reden, heeft hij het over onderaardse gangen die des konings villa’s verbonden met het liefdesnest van hun meestal minderjarige minnaressen. Ik zou die gangen graag eens zien, maar daar wordt in het huidige Oostende niet over gesproken.

Kurt valt ook dikwijls in herhaling, een goede redacteur zou er die herhalingen uit hebben gehaald.

 Kurt de treiteraar komt dan weer in actie wanneer hij bezig is een mooi stukje op te bouwen en dan zegt dat hij het er in een verder hoofdstuk over zal hebben.

Er zijn ook diverse verwijzingen naar de Visschersopstand van 1877 - Ensor stond aan de kant van de opstandelingen - en de verschillen tussen de haves en de haves-not.

Maar genoeg gekanker, het boek is erg lezenswaardig en in een mooie taal en het eet gemakkelijk.

 

·    Lees ook (https://archive.org/details/de-mythe-van-de-afgehakte-handen-in-congo-vrijstaat-johan-op-de-beeck)

en berichten van het handjes hakken door de Taliban.