Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

vrijdag 26 augustus 2011

BEDANKT VOOR DE BOMMEN

Belgische vliegtuigen voerden tientallen missies uit boven Libië en bombardeerden in NAVO-verband Khadafi naar de verdoemenis en als dank plunderen de zogenaamde vrijheidsstrijders de Belgische ambassade. Allah Akbar, ja, maar ondankbaarheid wordt gestraft, daar hoop ik althans op.

zaterdag 6 augustus 2011

VAN ONZE CORRESPONDENT


Alexander Pechtold is een zelfbenoemde gutmensch die op een moreel krukje gaat staan en uitroept: ziehier een goed en nobel mens.

donderdag 14 juli 2011

TWINTIG JAAR GELEDEN



Het is alweer twintig jaar geleden dat Pink Poet NIC VAN BRUGGEN de weg van de eeuwigheid opging. Op de Franse nationale feestdag.
He was a friend of mine. Soms een erg lastige vriend, maar dat neem je in koop van een groot dichter. Hij heeft ook de geheimen van onze intieme gesprekken met zich meegenomen. Sinds die tijd heb ik het moeilijk om over echt intieme zaken met iemand te praten. Een ding dank ik wel aan Nic, sinds we op 30 november 1991 zijn grafmonument inhuldigden, heb ik geen druppel alcohol meer aangeraakt!
Dag Nic, slaap zacht.

http://www.youtube.com/watch?v=ujnYHJxfiRw

maandag 11 juli 2011

BELGISCHE DRIEKLEUR


Is het niet zo dat Philippe Gilbert blijkbaar een hekel heeft aan die Belgische driekleur. Eerst heeft hij geel aan, dan groen, dan bolletjes, dan weer groen...

WELKOM PIEREWAAIERS


Gisteren werd 'een woordenstroom van 't Stad' van Peter Holvoet-Hansen (zichzelf Stadspeter noemend) ingehuldigd met een stream of consciousness inleiding van hemzelf. Maar anders zou het Peter niet zijn! Hij puzzelde, samen met zijn eigen inbreng, de ingezonden teksten van meer dan 500 Antwerpenaren in elkaar, met toevoeging van een nieuw gedicht van de JongerenStadsdichter Yoni Sel en fragmenten van het 'Wandelgedicht' van Herman J. Claeys. Dit noemde hij 'Het kaaiengedicht' Langs de kaaimuur kun je het gedicht van meer dan 3 kilometer lengte terugvinden. Een mooie brochure (4 euro) met foto's van hoe de kaaien er in de toekomst zullen uitzien - nadat de muur met het gedicht is afgebroken - en de volledige tekst van het gedicht is verkrijgbaar. Ongeveer aan het Hof van Beroep kun je de tekst van mijzelf vinden:

Ik betaal graag verstaangeld
Aan de bank van lening
Bij de inlossing van het verlangen
Naar het grote wonder,
Daar aan het eind,
de zee.

vrijdag 1 juli 2011

EN VOOR DE VLAMINGEN LA MÊME CHOSE...

In het inloophuis De Steenhouwer aan de Antwerpse Steenhouwersvest kun je het volgende lezen:

OD DNIA 1.07.2011 OBOWINZUJA ZAKAZ PALENIA

DES LE 1 JUILLET IL EST INTERDIT DE FUMER

FROMD THE 1STE OF JULY IT IS PROHIBITED TO SMOKE

DEL 1 DE JULIO ES PROHIBIDO DE FUMAR

Pools, Frans, Engels en Spaans. Ja, ja, er zijn geen Nederlandssprekende daklozen meer. Een hele vooruitgang zou ik zeggen.

EUH...


Deze ochtend op Radio 1 een interview gehoord met Joke Quintens. Zij wordt de runningmate van Bruno Tobback voor het voorzitterschap van de sossen. Ook Bruno kwam aan de beurt. Wat me opviel was dat ze alvast iets gemeenschappelijk hadden, het onnoemlijke vele gebruik van EUH... Misschien toch maar de interviews niet meer rechtstreeks doen, ze opnemen en de EUH's eruit monteren?

donderdag 30 juni 2011

BANLIEU

Als de politie tegelijk vanuit de Lange Zavelstraat, van beide zijden, en de Duinstraat van beide zijden, de zogenaamde Duinplak aanpakt, zullen ze waarschijnlijk heel wat drugs kunnen oprapen. Maar dat is niets, als ze deze handeling op diverse dealplekken herhalen, kunnen ze misschien niet de kleine hooghartige, modebewuste dealers pakken, maar ze wel raken in hun geldbuidel, waardoor ze zich niet de verfijnde kleding en de mooie auto's kunnen aanschaffen, die cleane jongeren de ogen uitsteken.
Als dit niet binnen korte tijd gebeurt, zouden er wel eens toestanden kunnen ontstaan zoals in de Charles Bronson film Death Wish te zien zijn. Ouders die naar de wapens grijpen en wie kan hen ongelijk geven. Hou je kinderen maar clean terwijl ze voor je deur staan te dealen. Het is hartverscheurend om te zien hoe verslaafden de dealers bedelend aankijken.
En de overheid die er niets aan doet. Misschien kunnen ze er de term kleine misdaad op plakken. Neen, ze kunnen nog verder gaan en zeggen dat de verslaafden aanleiding geven, zoiets als spullen in je auto laten liggen.
Misschien dat de allochttone vaders er iets aan kunnen doen en een zogenaamde knokploeg vormen, want anders zouden velen weer de mond vol hebben met racisme en dat is het gvd niet!

maandag 6 juni 2011

WIE MOET DAT BETALEN?

België - Turkijë lokte rellen uit. Waarom? De punten werden toch gedeeld? De schuld wordt wederzijds op elkaar geschoven. De Belgen zijn begonnen, de Turken zijn begonnen. Is het niet gek dat het toevallig in die steden is waar een grote schare Turken zich heeft verzameld: Gent, Antwerpen. Wie zal de schade betalen? Die enkeling die is aangehoudern is waarschijnlijk niet eens bemiddeld genoeg om iedere dag zijn boterham bij elkaar te krijgen.

Marokko - Algerijë lokte rellen uit. Een grote schare landgenoten van allochtone afkomst zakte af van het Antwerpse Kiel - waar de relmakers van Beerschot zich ook situeren - naar Borgerhout waar een schare van Marokkanen zich amuseerde met het beschadigen van gemeenschapsgoederen (poltiecombi's en bussen van De Lijn) en zelfs de auto van een argeloze automobilist bekogelde.

Madrid - Barcelona lokte rellen uit. Madrid- en Barcelona supporters, meestal van Marokkaanse origine, gingen in Borgerhout met elkaar op de vuist en keerden zich dan gezamenlijk tegen de ordediensten. Waar komen die fanatieke supporters vandaan? Ergens in een dichtbij verleden werd het Spanje te veel en regulariseerde de Spaanse overheid een groot aantal asielzoekers van Marokkaanse origine, die vervolgens van het vrije reizen en vestigen binnen Europa gebruik maakten om zich in de diverse Europese staten te vestigen. Een deel hiervan vestigde zich in Borgerhout en was na jarenlang verblijf in Spanje haast automatisch Barcelona of Madrid fan geworden. Maar waarom moeten wij in Antwerpen opdraaien voor de kosten die deze heerschappen maken?

Misschien moeten al die relmakers eens gezamelijk worden opgepakt en verplicht worden enkele dagen na elkaar naar een match Nadal - Federer of Na Li - Schiavone te kijken, kunnen ze misschien van het tennispubliek leren dat ze na de match geen rel gaan schoppen.

HET NIEUWSBLAD 15 JUNI 2011:

ANTWERPEN - Er stond maar één punt op de agenda van de extra gemeenteraad die door Vlaams Belang en LDD werd bijeengeroepen: het ‘stadshooliganisme' van de voorbije maanden. Alle gemeenteraadsleden waren het er over eens dat zoiets zich nooit meer mag voordoen. Al blijft er onenigheid over hoe dat precies moet worden aangepakt.
Fractieleider van OpenVLD Claude Marinower mocht de debatten openen. Marinower zat er wat eenzaam bij door de afwezigheid van buren Bart De Wever (N-VA), die als gastspreker verwacht werd op een lezing voor een internationaal gezelschap, en partijgenoot Kris Luyckx die nog steeds wacht op een handtekening van de koning. Hij citeerde wat de burgemeester als fractieleider van de SP.A zei op 15april 2002 na rellen toen.

‘Het stadsbestuur moet lessen trekken over wat is gebeurd, welke fouten werden er gemaakt en hoe kunnen we die vermijden. Het politiekorps zal moeten uitbreiden, want deze feiten mogen zich nooit meer voordoen. Wel we zijn nu negen jaar later en het is opnieuw gebeurd? Wat hebben die inspanningen nu precies opgeleverd?', vraagt Marinower zich af.

Net als de meeste gemeenteraadsleden stelde Marinower ook vast dat de politie de rellen verkeerd heeft ingeschat. ‘Hoe is dat mogelijk? De band van Antwerpse jongeren van Marokkaanse origine met de Marokkaanse nationale ploeg gaat verder dan de Belgische bondscoach Eric Gerets. OpenVLD pleit dan ook voor nauwere contacten met de ouderen in de gemeenschap. We steunen in elk geval wel het huisarrest en de boetes die zijn opgelegd.'

‘In de steek gelaten'

Zoals verwacht was het vooral Filip Dewinter (Vlaams Belang) die fel van leer trok. Volgens hem voelt iedereen op en rond de Turnhoutsebaan zich in de steek gelaten. ‘Bewoners, allochtonen en autochtonen, middenstanders, horeca-uitbaters; allen hebben de indruk aan hun lot te worden overgelaten door het stadsbestuur. Er is een opstand aan de gang tegen het gezag. Er moeten structurele maatregelen komen om te laten zien wie de baas is. Het stadsbestuur moet deze criminelen hard aanpakken.'

Dewinter somde daarvoor de maatregelen op die Vlaams Belang al langer vraagt. ‘Wij pleiten onder meer voor een zerotolerantie-aanpak van de politie, een politiecommissariaat op de Turnhoutsebaan, het gebruiken van de voetbalwet die toelaat boetes tot 5.000euro op te leggen en het intrekken van de Belgische nationaliteit en uitwijzing naar het land van herkomst bij recidivisme.' Het betoog werd op applaus onthaald bij een deel van de vijftigtal burgers die de gemeenteraad bijwoonden.

Freya Piryns (Groen!) deelde de verontwaardiging die bij iedereen leefde na de rellen. ‘Veiligheid is een basisrecht. De jongeren komen misschien uit een kansarm gezin, maar dat is geen excuus voor crapuleus gedrag. Maar we moeten ons wel afvragen om wie het gaat en waarom ze zich op die manier gedragen.'

‘Leeftijdsgrenzen naar omlaag'

Nahima Lanjri (CD&V) merkte op dat de hele migrantengemeenschap het slachtoffer is van een kleine groep heethoofden. ‘Zij beseffen ook dat dit om hun stad en wijk gaat. Ze voelen zich betrokken en zijn voor harde maatregelen. Het is goed dat de burgemeester snel inspeelt op de feiten. Maar is het niet mogelijk om de boetes om te zetten in alternatieve straffen? Het is voor de jongeren veel confronterender om bijvoorbeeld de Turnhoutsebaan op te kuisen. En omdat blijkt dat de daders alsmaar jonger worden, mogen de leeftijdsgrenzen voor het opleggen van maatregelen best naar omlaag. De verantwoordelijkheid ligt eerst bij de ouders, maar sommigen geven aan dat ze hun kinderen niet in de hand hebben. Die mensen moeten we helpen.'

Mea Culpa

Burgemeester Patrick Janssens herhaalde wat hij al eerder in de pers had laten optekenen en somde ook een aantal data op waarbij door goed politiewerk geen rellen waren uitgebroken na voetbalwedstrijden. Hij benadrukte ook dat hij als hoofd van de politie mee verantwoordelijk is voor wat zich op en 8 en 9juni heeft afgespeeld op het Kiel en de Turnhoutsebaan.

‘We hebben die wedstrijden verkeerd ingeschat', geeft hij toe. ‘Tijdens de heenmatch tussen Algerije en Marokko hadden zich geen onlusten voorgedaan en er waren geen aanwijzingen dat dit voor de terugmatch anders zou zijn. Er waren wel degelijk agenten aanwezig, maar die waren niet klaar voor wat er zich heeft afgespeeld. Kenners zullen het met me eens zijn dat het korps uiteindelijk op een correcte manier de relschoppers heeft aangepakt.'

‘Deze week vinden de hoorzittingen van de jongeren die opgepakt geweest zijn plaats. Zij kunnen zich verdedigen tegen de hen opgelegde maatregelen. Het zijn geen sancties, want die mag ik als burgemeester niet opleggen. Dat is de taak van de rechterlijke macht. De politie zal de opgelegde huisarrestmaatregelen controleren en de jongeren die zijn opgepakt, zullen worden opgevolgd. Er komt een politiekantoor op de Turnhoutsebaan, dat is trouwens al eerder door de gemeenteraad goedgekeurd.'

maandag 30 mei 2011

IEDER LAND HEEFT ER RECHT OP


In Vlaanderen hebben we Eddy Wally.
In Iran hebben we Ahmadinejad.

TAAL ENZOVOORT

Als ik ooit een kameraad had wiens Antwerps beter was dan het mijne, is het Frank. Frank heeft recent enkele medische ingrepen gehad. De meest recente had iets te doen met zijn darmen en een gezwel. Frank lag op een kamer voor vier. Naast Frank was er ook ene Mamoud. Op een nacht leden én Frank én Mamoud ondraaglijke pijnen, wat zich veruiterlijkte in gekreun, gesteun en gestamel. Die nacht werd duidelijk dat er verschillen bestaan tussen allochtonen en autochtonen.
Mamoud: Aaaa, aaa, Allah, Allah akbar, Allah, aaaaaaaaa...
Frank: Gotverdomme, gotverdomme, dat doe zeer, gotverdomme, verdomme, waarom moet ik zoveel afzien!

Gehoord op tram 24:
Mooi allochtoon meisje: Die van Latijn was vandaag weer niet te pruimen.
Ander mooi allochtoon meisje: Die van ons is een ze, en die heeft stemmingen dat het niet mooi meer is.
Eerste meisje: Wie hebben jullie voor islam?
Tweede meisje: Je wil het niet weten, een zagevent tot en met.
Eerste meisje: Ja, die hebben wij ook.
(Ik herinner me een gelijkaardige dialoog van zowat 60 jaar geleden, alleen ging het dan over een priester.)



Binnen enkele dagen wordt formateur Di Rupo geopereerd aan zijn stem. Een mirakel zou zijn dat hij na zijn operatie enkel nog perfect Nederlands zou praten.p

dinsdag 17 mei 2011

DE VRIJHEID VAN SPREKEN

Gisteravond zat de Limburgs-Turkse politicus Selahattin Koçak in de klas van Frieda. Deze meestal leuk uit de hoek komende Turk weet binnen die grappigheid heel wat te verbergen. Zo waren er opmerkingen van hem over het varken dat de klas van Frieda 'versiert', mocht men niet met spek schieten en wist hij van Bart De Wever te vertellen dat die alleen de getoonde volborstige dames van de achterkant zou herkennen.
Dat islamietjes geen varken mogen eten, weten we al enkele tijd, want zelfs in de scholen wordt geen aram voedsel meer geserveerd, dat hebben ze alvast gedaan gekregen. En dat homoseksualiteit een grote zonde is binnen de islam weten we, tussen de moslims vindt men de meeste potenrammers en De Wever onrechtstreeks tot die groep van mensen rekenen is binnen zijn geloof een grote belediging . De andere godsdiensten doen meer een oogje toe, op basis van iedere gelovige is er een.
Selahattin, je bent nu eenmaal in België, en daar heb je vrijheid van spreken, dus doe maar. Dit in tegenstelling tot Turkije waar schrijvers en journalisten worden vervolgd als ze de waarheid schrijven, namelijk dat Turkije een grote moslimgevangenis is, en dat ondanks de grote Ata Turk.
Selahattin je mag zo leuk zijn als je wil, maar in een moslimgevangenis wil ik en de overgrote meerderheid van de Belgen niet leven. Ik begin te twijfelen of de bijnaam die men je heeft gegeven, namelijk "bruggenbouwer", nog wel dienst mag blijven doen.

maandag 2 mei 2011

DE SLEGTE OOGST


Net een paar dagen ziekenhuis achter de rug. Had me voorzien van enkele boeken bij boekhandsel De Slegte. 3 kopen en het goedkoopste van de drie gratis. Woody Allen's 'Louter anarchie' bevat 18 verhalen en eerlijk gezegd voel je je zelfs aan die lage prijs bekocht, als je er maar twee ervan echt goed vindt. 'De afwijzing' is daar een van. Het gaat over de afwijzing van een kind op een elite kleuterschool en wat de vreselijke gevolgen daar kunnen van zijn. Hilarisch. Het andere verhaal 'Op een kwaaie dag zie je alles helder' vertelt over verbouwingen en de perikelen die hier verbonden aan zijn. Lachbui toegestaan. Ik vond 1 oneliner ofte aforisme in deze bundel: De mens is het enige dier dat het kan vertikken een ober een fooi te geven.
Je kunt je helemaal niet bekocht voelen en je zelfs afvragen waarom 'Op slot' van Bernlef daar is beland. Het leven en de dood van schilder IJsbrand gezien door de ogen van zijn vriend de fotograaf, Dick Noordeloos, en eveneens door zijn van hem al jaren vervreemde dochter, is een must. Daarnaast is er het verhaal van IJsbrand en
zijn vrouw Nadia, die ondanks haar voortschrijdende leeftijd, op de doeken van IJsbrand steeds de mooie jonge vrouw blijft die hij jaren geleden in Amsterdam leerde kennen. Een roman over oud worden, eenzaamheid, vervreemding zoals enkel Bernlef die kan schrijven.
Daarnaast was er dan 'Zwaarte' van Jeannette Winterspoon, een eigenzinnige benadering van de Griekse mythe van Atlas, die door Zeus gedwongen wordt de wereld voor eeuwig op zijn schouders te dragen. En over het bezoek van Herakles, de enige die sterk genoeg is om het eventueel van Atlas over te nemen en het op een bepaald ogenblik ook doet. Gerd de Ley, aforismenverzamelaar, kan zich hier uitleven, want hier staat enorm veel wijsheid uitgestald. Een erg leuk en apart boek.
Toen ben ik aan de herlezing van 'Hersenschimmen' van Bernlef begonnen. Ik wilde na meer dan 20 jaar deze roman over aftakeling en dementie na die 'Op slot' ervaring opnieuw aanpakken. Ik weet nu, nu dat alles dichterbij komt, als je de zeventig voorbij bent, dat 'Hersenschimmen' een erg scary boek is. Ik weet zelfs niet of ik hem verder durf te lezen.

woensdag 20 april 2011

FOSSIELEN


Eyskens, Tobback, Martens de Belgische fossielen hebben samen met hun liberale vriendjes de aanval op Bart De Wever ingezet. Maar waarom ook niet tegelijk op het Waalse strikje? Zou het niet kunnen dat het niet De Wever is die de hele santekraam tegenhoudt, maar de leider van de PS die van een verrottingsstrategie gebruik maakt, om alzo opnieuw een Belgische hit te scoren?
Om te beginnen hebben de groenen zichzelf al uitgesloten door te zeggen dat de kerncentrales dicht moeten, wat niet zal gebeuren, want dat zijn leuke melkkoeien voor den Belgiek die geld nodig heeft. Hoera een typisch Belgische oplossing komt er aan, een tripartite en Vlaanderen wordt weer eens genaaid.

CANNES: QUINZAINE DES RéALISATEURS


Gust Van Den Berghe


De Quinzaine des Réalisateurs (ook bekend als Directors’ Fortnight) werd door de Franse Regisseursgilde opgericht als reactie op de gebeurtenissen van Mei’68. Bedoeling was om zowel media als publiek via dit platform nieuwe filmmakers en –stromingen te helpen ontdekken.
Van bij aanvang toonde de Quinzaine de eerste speelfilms van o.a. Rainer Werner Fassbinder, Nagisa Oshima, George Lucas, Martin Scorsese, Ken Loach, Michael Haneke, Chantal Akerman, Spike Lee, Luc et Jean-Pierre Dardenne, Sofia Coppola, Manoel de Oliveira, Stephen Frears, William Friedkin en Francis Ford Coppola. Ook De helaasheid der dingen van Felix van Groeningen werd in 2009 in de Quinzaine vertoond.
Voor de Vlaamse film is het , na een jarenlange afwezigheid, het vierde jaar op rij dat er een speelfilm geselecteerd is (2008: Aanrijding in Moscou/ 2009: Altiplano; De helaasheid der dingen; Lost Persons Area / 2010: En waar de sterre bleef stille staan / 2011: Blue Bird).

Naast Blue Bird van Gust Van den Berghe (Borgerhout, 1985) werden dit jaar de korte films Badpakje 46 van Wannes Destoop voor Officiële Competitie, en Bento Monogatari (Lunchbox Story) van Pieter Dirkx geselecteerd voor de Cinéfondation competitie geselecteerd. Blue Bird is gebaseerd op het toneelstuk 'De blauwe vogel' van Maurice Maeterlinck (een zeer goede vertaling van de hand van taalvirtuoos Maarten van Nierop verscheen bij de uitgeverij van mezelf en is enkel nog in het antikwariaat te verkrijgen).
Blue Bird vertelt het verhaal van de twee kinderen, Mytyl en Tyltyl, van een houthakker die de blauwe vogel van het geluk en het raadsel van het bestaan willen opsporen.
Gust trok in de zomer van vorig jaar een maand naar Togo en besloot de film daar te draaien. In december ging de regisseur aan de slag. Van den Berghe deed niet alleen voor de cast maar deels ook voor de crew een beroep op de lokale bevolking: de Batammariba of het Tamberma volk.
Gust is de zoon van auteur Kristien Dieltiens en van haar heeft hij duidelijk het verteltalent, zoals zij haar beelden tekent met letters, maakt hij beelden van zijn verbeelding.

maandag 18 april 2011

TOEKOMSTVERHAAL

Het jaar 2035. De Waalse eisen worden verworpen met een meerderheid van drie stemmen: twee zonen en een dochter van Bart De Wever zorgden voor die meerderheid, dit tegen de wil in van de zonen van De Croo, Tobback, De Gucht en Dehaene.

REBELLEN

Ik geloof pas in de oprechtheid van de anti-Gadaffi coalitie op de dag dat de rebellen vrijheidstrijders worden.

woensdag 6 april 2011

EEN MANNEKENSBLAD VAN INDRUKKEN


Zelfportret (lino)


* Volgens de Nederlandstalige WIKIPEDIA werd Lucienne Stassaert in Antwerpen geboren op 10 februari 1936, volgens de Engelse WIKI is dat 10 januari en ook in 1936, deze laatste is dus de juiste. Stassaert debuteerde in 1964 met 'Verhalen van de jonkvrouw met de spade' en stopte er tot op de dag van vandaag niet mee. Ze deed en doet nu en dan een uitstapje naar de schilderkunst (recent nog in het Elzenveld te zien), terwijl eigenlijk muziek haar grote inspirator was, maar plankenkoorts speelde en speelt nog steeds. Dus Lucienne werd 75 en werd gisteren 5 april gehuldigd op het Antwerpse stadhuis, waar iedereen die een klein rolletje heeft gespeeld in het Antwerpse theater wel eens aan de beurt komt, op zijn zeventigste, op zijn vijfenzeventigste, op zijn tachtigste en niet allemaal hebben ze de verdiensten die Stassaert kan voorleggen. Stassaert is een beminnelijke feministe (en dit is zéker niet pejoratief bdoeld!)Lucienne is nu niet direct een optimiste want als je haar werk leest komen thema's zoals doodsobsessie, levensangst, waanzin, tijd en herinnering aan bod.

* Vorige thema's kun je Ferre Grignard (DE ferre) niet ontzeggen. Ferre floepte uit zijn moeder op vrijdag de 13de maart 1939, een gelovige bijgelovige had je al dadelijk kunnen vertellen dat het niet goed met Ferre zou aflopen en dat hij nauwelijks 43 jaar zou worden (8 augustus 1982). Maar Ferre is niet vergeten, want een jongeman die zijn moustache en bakkebaarden laat groeien om zijn jeugdige leeftijd te verbergen is de conservator van de tentoonstelling over Ferre in het COAndries (loopt nog tot 29 april). Het is een leuke tentoonstelling geworden die is samengesprokkeld door Philippe Colbert en die je zeker moet gaan kijken, al was het alleen maar om Ferre op een affiche net onder Champion Jack Dupree te zien staan en om sommige van zijn schilderingen te zien, want ook Ferre was een duo-talent.
Een echt pronkstuk is van de hand van Fred Bervoets die Ferre's binnenste helemaal wist bloot te leggen in een portret. Fred die de avond van de opening weer eens het hoge woord had en voerde. De vernissage werd afgesloten met een concert en het grappige ervan was dat op de deur van de concertzaal de volgende tekst was aangebracht:
OPTREDEN
Ferre Grignard
Uitverkocht
Ja, de Ferre leeft!



* Nog iets meegeven voor de anti-tabaksliga. Dit kwam ik een tijdje geleden tegen in een mail van een Amerikaanse vriend:
I HATED CIGARETTES TILL I SAW MY FIRST NO SMOKING SIGN.
Of: wat verboden is, is lekker!

vrijdag 1 april 2011

ELSSCHOT STUURDE ZIJN KAT


Prof. Dr. Abied Alsulaiman was en is de bezieler van de Arabische Taalweek aan de Lessius Hogeschool Antwerpen. Gisteren, donderdag, was er een avond die helemaal was gewijd aan de vertalingen van Vlaamse auteurs naar het Arabisch. Willem Elsschot was niet aanwezig, hoewel was aangekondigd dat zijn ‘Kaas’ zou verschijnen bij de Egyptische uitgeverij National Center for Translations. Er werd me echter verzekerd dat hij een goeie reden had om niet te komen.
Wie er wel was, was Marc Pairon, die maar liefst twee titels bij dezelfde
uitgeverij zal uitgeven, namelijk een vertaling van zijn romandebuut ‘De Kinderspelen’ en een bloemlezing uit zijn gedichtenbundels ‘Ontbijt op bed’, ‘Franse zoenen’, ‘Fanmail’ en ‘TOP 50 Intiemste liefdesverzen’. Maar ook deze auteur kreeg geen boek overhandigd, de verklaarbare reden was natuurlijk de opstand in Egypte, die heeft het uitgeefschema van het National Center duidelijk erg overhoop gegooid. De professor verzekerde het aanwezige publiek (ongeveer 70 mensen) dat de boeken ten laatste einde mei van dit jaar zullen arriveren. Niet getreurd dus.
'In tegenstelling tot het Nederlands taalgebied is poëzie binnen de Arabische wereld reeds eeuwenlang de populairste discipline,’ zegt Alsuleiman, 'en daarom ook de keuze voor Pairon, wiens stijl volledig aansluit bij de hedendaagse liefdespoëzie'.
Pairon las zijn gedichten op de manier die hem eigen is, virtuoos dus. Na elke strofe volgde onmiddellijk de Arabische vertaling, gelezen door diverse studenten: Dua, Hossein, Sofia, Yassine en Joke. Deze laatste had de dankbare taak de stukken uit ‘Fanmail’ te mogen debiteren, in een geweldige interactie met de auteur himself. Maar je kunt er niet tussenuit dat het Arabisch blijkbaar is gemaakt om poëzie te vertolken.
De muzikale omlijsting was van de deels Russische Sacha Gaidar die de avond – ondertussen waren we twee uur verder – afsloot met een ontroerend poëtisch lied.
Sommige keren hadden de Arabisch onkundigen – onder wie ik mezelf reken - wel de indruk dat de vertalingen erg vrij waren, maar een andere mogelijkheid is ook dat het Arabisch meer woorden nodig heeft om de liefdesgedichten van Pairon hun oorspronkelijke glans te geven. Sommigen, die dan wel weer het Arabisch machtig waren, zeiden dat de vertalingen erg subtiel waren, wat dat ook moge betekenen.