KANSELREDES EN HAGEPREKEN

Zowat iedereen die met lezen en gezond verstand behept is, heeft weet van hetgeen zich daar in Mechelen allemaal afspeelt (niet te letterlijk nemen mijnheer de kardinaal). Een welles - nietes spelletje dat met het vrije woord zou te maken hebben. Zoals iedereen weet ben ik een fervent voorstander van het Vrije Woord en ik verwijs dan ook naar de tekst van mijn niet uitgesproken rede, bij de voorstelling van mijn boek 'UITGEVERS KOMEN IN DE HEMEL' - voor diegenen die in die hemel een verwijzing zien naar rijstpap en zilveren lepeltjes, ze hebben het mis. Hierna de tekst:
"Laat me beginnen met Rilke: ACH HOE GOED IS HET ONDER LEZENDE MENSEN TE ZIJN
In eerste instantie dacht ik aan de zoölogisch directeur van de Antwerpse Zoo, toen de uitgever me vroeg wie volgens mij ‘Uitgevers komen in de hemel’ kon inleiden, maar deze was net met pensioen vertrokken.
Dan suggereerde ik iemand in de paleo-antropologie: leer van de vormen van de uitgestorven mensenrassen. Maar in heel onze kring van bekenden was niemand die deze titel achter zijn of haar naam kon schrijven.
Op naar de volgende paleo, namelijk paleontologie, de tak van de geologie die zich bezighoudt met de bestuderingen van fossielen van dieren en planten. Maar weer nul op het rekest.
Toen hebben we maar besloten om het in eigen kring te zoeken.
Zoals je net kon horen, werd dat dus Lukas De Vos, een der laatste woordenaars die ze dan nog in een mitrailleur tempo kan afratelen. Lukas die altijd op zoek is naar gekke uitgevers zoals ik. En Geert Joris, omdat ik dacht dat hij mooi op de uitnodiging zou staan.
Ik dank hen.
Natuurlijk kozen wij voor galerie De Zwarte Panter. Zij en haar uitbater Adriaan komen meermaals in het boek voor. Vanaf de eerste vernissage op de hoek van de Hofstraat, waar Stan Lauryssens me mee naar toe nam, ben ik fan van de galerie, die in latere jaren steeds meer te betekenen had dan alleen maar galerie te zijn.
De Panter is de plek waar de vrijheid van het woord ieder jaar in de schijnwerper wordt gezet, dit bij de uitreiking van de Arkprijs voor het Vrije Woord, en is voor de rest van het jaar een ontmoetingsplaats voor hen die dat vrije woord genegen zijn.
Maar wat ik echter vaststel is dat de bekroonden met de Arkprijs zich haast allemaal situeren in die kringen die ongeveer 25% van de bevolking uitmaken en die men progressief noemt – hoewel ik aan die progressiviteit ook al eens durf te twijfelen. Vrijheid voor het progressieve woord dus? Dus niet voor die woorden die we haten? Mochten er in Vlaanderen auteurs zijn zoals de Franse fascist, antisemiet en collaborateur, voormalig dadaïst, surrealist en communist
Pierre Eugène Drieu La Rochelle zou die waarschijnlijk geen kans maken. Evenveel kans dus als de racistische, nihilistische antisemiet, die eveneens haat koesterde voor de vrijmetselaars en communisten: Louis Ferdinand Céline.
En wat met de erg rechts denkende Yukio Mishima?
In België wordt de vrijheid van het woord door de grondwet gewaarborgd, maar sommige partijen zijn erin geslaagd om samen een blok te vormen, dat er blijkbaar belang bij heeft die vrijheid aan banden te leggen.
Een historische vergissing die men niet meer durft terug te schroeven?
Het feit blijft dat het vrije woord aan banden wordt gelegd.
Ik weet dat de discussie hierover nooit zal kunnen worden uitgepraat, maar ik wilde het wel even gezegd hebben.
Ik dank jullie allemaal voor jullie komst en vooral uitgever Harold Polis die door een paleo-antropoloog later wel eens van dezelfde rare soort als ik zal kunnen worden bevonden."

Conclusie, je mag en moet om het Vrije Woord roepen, brullen, maar ontzeg het niet aan anderen.