In één van de albums van 'Guus Slim' (Maurice Tillieux 1921-1978) is inspecteur Spek, tijdens een wilde achtervolging van Vlinder op het dek van een cruiseschip, in botsing gekomen met een gezette passagier van middelbare leeftijd. In de verwarring die daarop volgt ontsnapt Vlinder en wordt Spek door verontwaardigde passagiers naar de kapitein van het schip gesleurd.
De echtgenote van het slachtoffer, al even omvangrijk als haar puffende wederhelft, bijt de kapitein toe, met een beschuldigende vinger naar Spek:
"Hang 'm op aan de bovenbramsteng!"
De kapitein, diplomatisch:
"Die hebben we niet meer, mevrouwtje."
Waarop de dame, met een woedende blik op de arme Spek:
"Koop er dan één! Het loont de moeite!"
Dat dacht ik ook spontaan, bij het zien van deze krantentitel...
Advocaat Jef Vermassen doorbrak 'de mythe van het materieel bewijs'
'Alleen blijdschap en trots blijven over'
Nu "de mythe van het materieel bewijs" met blijdschap en trots doorbroken is, kunnen we opnieuw overgaan tot heksenprocessen zoals tijdens de inquisitie of het McCarthyisme. We gaan er op vooruit, in de 21ste eeuw.
Book Into Film: “High Sierra”
1 week geleden
Het kan me waarlijk volstrekt niets schelen wie wie vermoord heeft, maar ik hoop van ganser harte dat de veroordeelde in beroep gaat, desnoods tot voor het Europese gerechtshof, en dat het hele Belgische rechtssysteem een oorvijg krijgt van hier tot in Tokio.
BeantwoordenVerwijderenVoor je het godverdomme weet is dat fijne, wat vergeten volksvermaak, de pogrom weer terug!
Een volksjury mag dan al per definitie een achterlijk systeem zijn, en al zeker in deze tijden van bodemloze intellectuele, morele, sociale en empathische armoede, toch zou ik geen grein méér vertrouwen hebben in een vakjury. Al neem ik aan dat het van twee kwaden het minst erge zou zijn.
BeantwoordenVerwijderenIk vraag me toch ook af wié er zetelt in zo'n jury. Ik heb alvast niemand in mijn kennissenkring die het zich kan veroorloven om een aantal weken op een bankje in een rechtszaal te gaan zitten. Zou het kunnen dat juryleden per definitie niet echt de fine fleur van de samenleving zijn? Zou het kunnen dat mensen met een goed werkende, actieve geest bijna per definitie niet in een jury terecht komen, of alleszins als kleine minderheid? Het is een angstaanjagende gedachte, maar naar ik vrees de realiteit. Als je kijkt naar de patsertjes op de foto van dit proces... Als je leest dat ze achteraf gezellig een terrasje gaan steken met de familie van de vermoorde... Als je ziet dat ze in hun rapport als papegaaien de volksmenner Vermassen - hij die zijn boekjes signeert op de trappen van het justitiepaleis - napraten...
Daarom: verlos ons van het volksgerecht, Heer. En, als u toch bezig bent, van de volksdemocratie. Wiskundig gezien kan een grootste gemene deler niet kleiner zijn dan 1, en toch is deze samenleving daar hard naar op weg. Laten we snel weer wat elitairder worden, voor het te laat is!
Vermassen die kwistig handtekeningen uitdeelt aan het gerechtshof, eerlang op de Boekenbeurs weer de hand gaat uithangen: foei. Wat MIJ in het showproces opviel: geen kwaad woord over het slachtoffer (lieve vrouw, goede moeder) die wèl tijdens de week-ends man en kinderen in de steek liet om in bed te duiken met haar Hollandse minnaar. Of is dat de nieuwe katholieke moraal: alles mag en kan, zolang het maar niet geweten is. Mijn zeer preutse moeder zaliger zou gezegd hebben:"Jeezeke heeft haar misschien gestraft".
BeantwoordenVerwijderenBoerenwijheid Vermassen: had zij wat meer met man en kinderen begaan geweest, was dit niet gebeurd. Nooit gehoord van een echtscheiding?
Waarom liepen de kinderen van Els Van Doren met veel misbaar, luidop snikkend, de zaal uit, telkens de beschuldigde poogde ook eens iets te zeggen? Was dit spontaan verdriet (weliswaar op een strategisch moment) of was dit een geregisseerde act? En geregisseerd door wie en waarom?
BeantwoordenVerwijderenAlleszins leidde dit telkens ook de aandacht van de jury af van wat Els Clottemans poogde te zeggen. Zij werd gewoon onderbroken en overschreeuwd.
Wat de familie van het slachtoffer deed, was in feite ordeverstoring tijdens een proces, waartegen de voorzitter van de rechtbank in dit geval vermoedelijk niet durfde op te treden, uit kiesheid.
En een voorzitter kan trouwens ook geen mensen uit de gerechtszaal verwijderen, die toch al aan het buitenlopen zijn…
Maar had Els Clottemans evenveel misbaar gemaakt, dan zou ook dit weer tegen haar hebben gepleit : “Ze acteert, ze speelt komedie.”
Lode Willems
gepensioneerd journalist