Walter A.P. Soethoudt
Book Into Film: “High Sierra”
1 week geleden
Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.
Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.
* Tja, na café Noord (de Nord zeggen we in Antwerpen) aan de Grote Markt en IJssalon Van Dijck, is het nu de beurt aan Grand Café Paon Royal. Wel zijn er andere oorzaken: de verbouwing van de koningin Elizabethzaal. Ik moet ongeveer 63 jaar teruggaan om mijn goede herinneringen aan de Paon Royal te vertellen. Mijn broer en ik gingen Nieuwjaar en Driekoningen zingen om een cadeautje voor moeder te kunnen kopen. De Paon Royal was een uitdaging die we graag aannamen. We gingen een tijdje op de uitkijk staan om te zien hoe andere zangertjes daar werden behandeld, en die vlogen meestal meteen terug buiten. Nu heb ik steeds een goede en luide stem gehad (luid in ieder geval) en we besloten het op een andere manier aan te pakken. We zongen niet de traditionele liedjes, maar de meer kunstige, zoals 'Er kwamen Driekoningen met ene ster' en andere, en zie, we werden niet buitengewipt maar mochten na onze zangpartij met de hoed rondgaan en ik kan je vertellen dat het behoorlijk wat opbracht. We moesten natuurlijk niet overdrijven, het kan niet alle dagen feest zijn, maar om de drie dagen leek ons goed en dat was ook goed voor het personeel. Hieronder nog eens het bewijs dat een mooie traditie bezig is met uitsterven.
Zondag laatstleden vond ik op het antiekmarktje aan de Sint-Jansvliet (Antwerpen) het boek ‘De volle vrijheid’ een uitgave van Manteau(info) uit 1976 en samengesteld door Frans Boenders. Even opmerken dat er weinig aandacht werd besteed aan de uitvoering, er is vooral het houthoudend papier en dan nog van diverse kwaliteit voor enkele katernen, zodat het boek wel uit het begin van de eeuw lijkt te stammen.
Karen was een buurmeisje toen ik nog de uitgeverij Facet uitbaatte in de Willem Linnigstraat, we zagen haar regelmatig, steeds met haar innemende glimlach op het gezicht, hoewel de natuur zijn streken met haar had uitgehaald en ze ene dag al meer hinkte dan de andere. Ze was haast nooit zonder pijn. We moesten nu en dan naar de zoo op haar flat komen kijken, want dieren waren haar beste vrienden. Ze zouden ook haar dood worden. Een keer heeft ze een boekomslag voor ons gemaakt: ‘Het Verenkleed’ van Nicky Singer, die kreeg als ondertitel mee: ‘Je kunt het. Je kunt vliegen’. Maar dat kon ze dus niet en op 11 februari 2007 verdween ze voorgoed uit ons leven. Een mooi mens blijf je missen.
Dalende trend van verkoop gedichten houdt aan wordt er geschreven, gezegd, geroepen, gebruld. JA, en aan wie ligt dat?