DE WILHELM SCREAM IS NIET ZOMAAR EEN KREET

Je kunt zeggen wat je wil, je hebt hem gehoord. Je denkt misschien dat je hem niet hebt gehoord, maar je hebt hem gehoord en niet één keer maar vele keren: een doordringende, wanhopige en pijnlijk voor de oren klinkende weeklacht die je verschrikt doet opkijken omdat je wil weten wie deze niet te beschrijven horror moet ondergaan.

Niettegenstaande de kreet zijn naam kreeg naar de eerste maal dat hij werd gebruikt, namelijk in ‘Charge at Feather River’ (1953), waarin een personage met de naam Private Wilhelm een pijl in zijn bil krijgt en vertwijfeld een kreet slaakt, was hij – de kreet dus - oorspronkelijk bedoeld om te dienen in de twee jaar oudere film ‘Distant Drums’ (1951), een film met Gary Cooper naar een

verhaal van Niven Busch en hij kreeg het label “man die gebeten wordt door een alligator” mee, maar werd niet gebruikt.

 Een geluidseffecten man die mede instond voor de post-productie, nam diverse pogingen op, maar de supervisor gaf ze allemaal een onvoldoende. De nu beruchte kreet was de derde poging en dat in antwoord op “No, no, not, an ‘Ow’ – a real scream of pain.”

Dit geluidseffect werd ontelbare malen in vele films doorheen de jaren heen gebruikt – voorwaarts, achterwaarts, als homage of als parodie, en blijft een van de meest geliefde en kenmerkende filmtrivia die er bestaan.
Hierna laten we enkele voorbeeldige voorbeelden volgen die we ons blijvend blijven herinneren.

Indiana Jones and the Temple of Doom

Aan het eind van de film, gedurende het beslissend treffen tussen Indy en de verwerpelijke Mula Ram, slaat Indy de verachtelijke sekteleider neer en die valt in het water, waar een handvol hongerige alligators om hun prooi vechten. Het is waarschijnlijk ook de eerste keer dat de kreet werd gebruikt zoals hij oorspronkelijk was bedoeld.

Batman The Dark Knight

Er zijn weinig mensen die van clowns houden, velen hebben zelfs een jeugdtrauma aan clowns overgehouden en vinden een clown gewoon evil. Het zijn dezen die Batman zullen toejuichen omdat hij hen van deze boze droom vol kakelende clowns heeft verlost en de clown heeft gegeven wat hem toekomt en tegelijk Wilhelm nog eens de kans gaf om ons duidelijk te maken dat het echt pijn deed.

Them!

Geen enkele man houdt ervan om een trap tegen zijn scrotum te krijgen, laat dat duidelijk zijn. Wat iedere man je kan vertellen is dat je wel gek moet zijn om net zoals Mel Gibson in ‘The Passion of The Christ’ de vreselijkste pijnen te doorstaan en toch... is dat vergelijkbaar met de pijn die je kan ondergaan als je te snel op een harde plastic stoel gaat zitten? In 1954, jaren voor de kreet bewust in gebruik werd genomen, was het geluidssupervisor Francis J. Schied die niet alleen inzag dat de verschrikking van opgegeten te worden door een reusachtige spin (kreet) niet zo erg is als dat je weke delen verbrijzeld worden door tentakels (Wilhelm kreet).

Howard The Duck

Ben Burtt die vier Oscars won en nog eens zes maal genomineerd werd, kreeg wereldbekendheid met zijn geluidseffecten voor de Star Wars en Indiana Jones’ films, en dat heeft hij mede te danken aan het gebruik van de Wilhelm scream. Hij is waarschijnlijk de man die het best begreep wat de kreet inhield, omdat de Wilhelm kreet meestal ook het laatste is wat je uitbrengt. Ook in de verfilming van de surrealistische ‘Howard the Duck’ had hij de hand en het is wanneer enkele vrienden na een dagje jacht en visvangst plotseling worden aangevallen door een enorme eend dat er maar één kreet mogelijk is: de Wilhelm kreet!