LUCIFER STOND IN DE HOEK...

Hoe moeilijk is het om een Vlaamse film te maken van een typisch Vlaams boek over een oer katholiek Vlaams verleden en Nederlands (VL) gesproken. Het kan.



Gust van den Berghe

Gust van den Berghe vroeg al in 2010 om aandacht van de filmkritiek met zijn En waar de sterre bleef stille staan naar het bekende verhaal van Felix Timmermans. Deze film in zwart-wit gedraaid was zijn afstudeerfilm aan het RITS. Het werd een auteursfilm en wat voor een, hij werd meteen uitgenodigd om in Cannes mee te doen aan de prestigieuze Quainzaine des Réalisateurs in 2010 en kreeg in 2011 de Vlaamse Cultuurprijs voor Film 2010-2011.

Hij zat niet stil en met Blue Bird (2011), erg vrij naar De Blauwe Vogel van de Frans schrijvende Vlaming en Nobelprijsdrager Maurice Maeterlinck kwam hij al snel terug aan het raam kijken. Hij ging hiervoor naar Togo draaien om het universeel verhaal te kunnen vertellen, maar ook om de kosten te drukken. Opnieuw werd de film vertoond op de Quainzaine des Réalisateurs en ook kreeg hij een speciale vermelding op het Flanders Filmfestival in Gent 2011.

 

De film kreeg het label kleur mee, maar die kleur in hoofdzakelijk blauw. Welke Vlaming zal ooit kunnen navertellen dat zijn toneelstuk maar liefst zesmaal werd verfilmd.

Blue Bird 1940

In 1910 werd het een stille Engelse film, in 1918 werd het een stille Amerikaanse film van Maurice Tourneur, in 1940 regisseerde Walter Lang een nieuwe Amerikaanse versie die 2 Oscarnominaties kreeg, in 1970 werd het een Russische animatiefilm en in 1976 een Amerikaanse-Russische samenwerking waar heel wat sterren werden tegenaan gegooid zoals Liz Taylor, Jane Fonda en Ava Gardner. Ik heb de film van Gust van den Berghe tweemaal opnieuw kunnen zien op het tv-kanaal van Sundance waar hij wekenlang op het programma stond. Ik heb geen weet van een andere Vlaamse film die daar ooit werd vertoond.

En nu is er dan Lucifer (2014). Wie kent het verhaal niet?  Gust kent het wel en hij vertelt het met zwier.

In zijn film komt de opstandige Lucifer tijdens zijn val van de hemel naar de hel langs het aardse paradijs, een klein dorpje in Mexico waar de oude Lupita en haar kleindochter Maria leven. Hij ziet er zijn kans om Gods perfecte creatie te verwarren en zaait er ongeloof, chaos en verdriet.

Lucifer ging afgelopen oktober in wereldpremière op het Internationaal Filmfestival van Rome en loopt sinds medio februari ook bij ons in de zalen, o.a. in Antwerpen, Brugge, Brussel en later deze maand bv. ook in Kortrijk. En nu is hij ook geselecteerd voor het  Tribeca Film Festival in New York en wordt daar vertoond in het kader van het Viewpoints programma, waarin 12 filmmakers op zoek gaan naar identiteit en dit vanuit diverse standpunten.
Over Lucifer schrijft het Festival o.a. dat het een "betoverende, ontroerende, en unieke vormoefening" is, gebracht in het eigen door de regisseur ontwikkelde formaat, namelijk de cirkelvormige Tondoscoop

(zie http://www.tondoscope.com/Site/Welcome.html).
Ook deze keer werd de film geproduceerd door Minds Meet en met de steun van het VAF/Filmfonds. Neem een kijkje op http://www.filmfestival.be/en/2014/lucifer/14-1058