RULE BRITANNIA

In Daphne Du Mauriers laatste roman, geschreven na de Vietnam-oorlog, Rule Britannia (1972), staat een ouder wordende excentrieke actrice centraal, die Du Maurier baseerde op Gertrude Lawrence, Londen- en Broadwayster die optrad in 9 films en die wel eens de titel ‘Hollywood's first maneater’ opgespeld kreeg, en op Gladys Cooper die op haar zesde al fotomodel was en later meer dan zeven decennia op de planken stond (en die van 1913 tot 1972 in meer dan 70 films optrad).

Rule Britannia zou je een voorspelling van de Brexit kunnen noemen. Het boek speelt in een VK dat toetreedt en dan (als gevolg van een referendum) weer de Common Market (de voorloper van de EU waar Brittannië werkelijk lid van werd in 1973) verlaat. De daaropvolgende chaos, de overmatige stijging van de prijzen en de steeds hogere werkloosheid die automatisch naar sociale onrust leiden, in combinatie met de verzuring van de relatie met Europa, resulteren in een staat van beleg. En dan is het de tijd voor de VS, in de vorm van een ‘Friendly invasion’, wat een nieuwe grootmacht oplevert gekend als de VSVK. Het is tegelijk een weergave van de gevoelens van wrevel die de Engelsen en de bewoners van Cornwall in het bijzonder koesteren tegen de steeds groter wordende invloed van wat ze in de Verenigde Staten cultuur noemen, een land waar 16,4 miljoen mensen denken dat chocomelk van bruine koeien komt; de mensen van Cornwall gaan in het verzet.