Als
de Grieken en Romeinen een buitenlander of vreemdeling een barbaar noemden, wie
ben ik dan om dat tegen te spreken, onze beschaving komt toch van daar, ja
toch?
Het
latere afzwakken van de betekenis van het woord barbaar kun je ook al niet
tegenspreken, volgens Van Dale (1976) is een barbaar een woest onbeschaafd
mens, iemand zonder besef van zedelijke waarden. Nou moe!
Om
verder op de ingeslagen weg te gaan wil ik het even hebben over een
gelijkluidend begrip, Barbarije. Van de zestiende tot de negentiende eeuw werden Marokko, Algerije, Tunesiƫ en Libiƫ samen Barbarije genoemd.
Vandaar dat het woord barbarij, een barbaarse toestand of daad betekent.


Het land verandert van naam, maar de mensen blijven wel wie ze waren: barbaren
BeantwoordenVerwijderen