April is the cruellest month
(T.S.
Elliot: The Burial of the Dead)
Wanneer een
geliefde sterft, gaan veel mensen die nooit een gedicht lazen, op zoek naar een
citaat dat hen raakte of naar enkele dichtregels die hen de tranen in de ogen
brachten. Dat is hier niet het geval, hier thuis werden en worden gedichten
gelezen en soms − al was het spottend – voorgedragen. Soms laat je je zelfs
inspireren door vrienden, die de nagel op de kop sloegen en je een gedicht
stuurden dat alles tegelijk omvat. Ik koos in de eerste plaats voor De pijnfuif van Gust Gils, een gedicht dat
men op de gevel van café Köln in Antwerpen kan vinden:
Maar dan
waren Nadine en ik helemaal ondersteboven van het citaat van William Wordsworth
die de waardevolle woorden die hierna volgen gebruikte in het gedicht Ode
on Intimations of Immortality
en ook om reden dat Soetkin dichtte in het Engels omdat het Nederlands haar meestal
te beperkt was:
“What though the radiance which was once so bright
Be now for ever taken from my sight,
Though nothing can bring back the hour
Of splendor in the grass, of glory in the flower;
We will grieve not, rather find
Strength in what remains behind;
In the primal sympathy
Which having been must ever be;
In the soothing thoughts that spring
Out of human suffering;
In the faith that looks through death,
In years that bring the philosophic mind.”
(William Wordsworth)
voor SuSu die ik tot op de dag van vandaag gespiegeld zie in haar zwarte viervoeter...
BeantwoordenVerwijderenit would be easier to roll up the entire sky into a small cloth
than it would be to obtain true happiness without knowing the Self
--Upanishads
liefs en sterkte! alexx
I hold it true, whate'er befall;
BeantwoordenVerwijderenI feel it, when I sorrow most;
'Tis better to have loved and lost
Than never to have loved at all. (Tennyson)
Helemaal waar !
Verwijderen