4 MEI

Vandaag, 4 mei, wordt in Nederland de Nationale Dodenherdenking gehouden.

Ik herdenk met hen.

Zes jaar geleden stonden Nadine en ik, samen met heel wat rouwenden, in de aula “Chrysant” van het crematorium in Antwerpen, later gevolgd door de asverstrooiing van onze dochter Soetkin op de stedelijke begraafplaats Schoonselhof.

Vandaag is het ook de dag dat mijn vader, Petrus Soethoudt, 20 jaar geleden overleed in het bijzijn van mijn zus Elisabeth en haar man en ikzelf samen met Nadine. Soetkin kwam even te laat en ik hoor het haar nog zeggen: “Nu zullen we het nooit weten.” Wat die zin voor haar inhield heb ik nooit geweten – ik heb het haar trouwens nooit gevraagd – maar ik weet wel dat met iedere dood een verhaal sterft, het verhaal van een leven.

Dag SoeSoe, dag Pa.