Een ingespannen ontspanning waarbij ze niet graag gestoord wordt. De radio stond op één en ik vroeg haar om die uit te zetten, omdat ik ongestoord wilde lezen in Wat overblijft, het nieuwste boek van Ingrid Vander Veken (1948). Ik was nauwelijks tien pagina's ver en ik had al tienmaal de behoefte gevoeld om luidop enkele zinnen, aforismen of quotes voor te lezen. Maar ik weet dat Nadine dat niet graag heeft en ik wilde dat ze het boek zelf zou gaan lezen, zoveel schoonheid was ik al tegengekomen. Als je ergens een kritiek leest waarin staat dat Ingrid UITVOERIG verwoordt wat het betekent een woning leeg te maken waarin je jarenlang hebt gewoond, kan ik de schrijver hiervan UITVOERIG om de oren slaan. Neen, geen woord teveel tot nog toe.
Zondagmiddag, er was toch geen sport die roet in het lezen kon gooien, zette ik me om het tweede stuk aan te vatten.
Nadine was ondertussen aan een nieuwe puzzel begonnen: Marc Chagall, le violiniste blue in 1000 stukjes. Chagall is onze leefkamer binnengedrongen langs de televisieserie van Jeroen Krabbé die op zoek ging naar de schilder.
Ik verdiepte me en hield mijn mond, ervan overtuigd dat dit boek door zowat iedereen moet gelezen worden. Hebben we niet allemaal ooit keuzes moeten maken van wat nemen we mee en wat laten we achter, herinneringen waarvan we niet wisten dat het herinneringen waren.
Dit alles geschreven in een taal waar je duimen en vingers van aflikt. Ik vermoed dat dezelfde man/vrouw Ingrids boek onderhanden nam, zoals hij/zij mijn herinneringen tot het vlot leesbaar geheel redigeerde.
Kopen dit boek, (info@boekuil.be)hoewel wat prijzig, 22,50€ voor 262 pagina's, dat is 3,468 frank per pagina in echt geld.
Ingrid Vander Veken: Wat overblijft, uitgeverij Polis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten